Foto bij Hoofdstuk 2

Zo! Hier weer een nieuw hoofdstukje, wat vinden jullie er nu van tot nu toe? Als je nog tips hebt, zeg het maar! En rustig maar, she's not only a bitch, want het is misschien niet leuk om een bitchy verhaal te lezen, als je er geen gevoel in stopt! Dus, jullie zullen de lieve kant ook nog snel van haar zien, hoewel ze die aan de buitenwereld goed weet te verstoppen.. of lezen jullie liever heel bitchy zonder liefdevolle binnenkant?
Ach, lees maar! Veel leesplezier! :3

Dan loop ik van mijn balkon snel naar binnen toe. Hij had hier vaker mee gedreigd en het was toch nooit zo ver gekomen dat ik echt zou gaan. “Kittie,” zegt hij en stapt eerder mijn kamer binnen dan ik had verwacht. “Ja pap?” zeg ik lieftallig, alsof er net niet vier knappe jongens voor mijn balkon in de boom hingen. Hij kijkt even afkeurend mijn kamer rond en kijkt mij dan aan. “Kittie, het, het lijkt hier wel een zwijnenstal!” zegt hij kwaad en ik haal mijn schouders op. “De schoonmaakster was ziek vandaag,” zeg ik en ik ga op mijn bed zitten.
“Dus dan kun je het niet zelf schoonmaken? Of tenminste opruimen?” vraagt hij en kijkt me aan. “Zelf? Daar hebben we toch werkers voor?” vraag ik verward en hij kijkt me teleurgesteld aan. Geen enkele blik vond ik erg, behalve die ene blik. “Kittie, ik had niet gehoopt dat ik dit echt zou moeten doen, maar ik zit er al een tijdje over na te denken en je hebt het er echt zelf naar gemaakt. Ik dacht dat ik het zelf wel kon oplossen, maar dat blijk ik niet te kunnen,” zegt hij op serieuze toon en ik rol met mijn ogen. “Get to the point please? Ik moet over vijf minuten mijn haar in de krul zetten,” zeg ik ongeïnteresseerd en staar even naar mijn mooie gemanicuurde nagels.
“Kittie, wat is er toch met je aan de hand? Kun je me dan tenminste even aankijken als ik tegen je praat?” vraagt hij en ik kijk op. “Tuurlijk,” zeg ik terwijl ik mijn schouders ophaal en hij zucht. “Dit maakt me alleen nog maar zekerder van mijn besluit,” zegt hij zuchtend en ik kijk hem verbaasd aan. “Welk besluit?” vraag ik en hij kijkt me verontschuldigt aan. “Kittie, morgen ga jij met het vliegtuig naar je oom en tante, je oom en tante in La Push,” zegt hij en kijkt me aan.
Ik begin te lachen, dat meende hij toch niet? Dat oude stelletje? Dat oude, strenge, ongezellige, zeurderige, humorloze en knorrige stelletje? “Lach niet Kittie, ik meen het serieus, hoe je bent verandert.. het.. ik dacht dat het over zou gaan, maar je laat me geen andere keus, morgen vertrek je naar La Push, of je het wilt of niet,” zegt hij en ik bijt boos op mijn lip. Dat was nog maar een klein teken van mijn woede, want ik stond op uitbarsten. “Je bent ongelooflijk!! Na alles wat ik heb gedaan!” roep ik boos en hij kijkt op. “Na alles wat jij hebt gedaan? Kittie, je hebt niks gedaan!” roept hij boos terug. “Ik ga niet,” zeg ik daar tegenin en hij zucht. “Je gaat,” zegt hij en ik kijk hem vurig aan. “Laat me dan volgende week gaan, pak me mijn eindbal niet af,” zeg ik zielig en hij kijkt me met een lach aan. “In La Push is het eindbal pas over een paar maanden, dus je zal een eindbal hebben,” zegt hij en ik rol met mijn ogen. “Maar niet met mijn vrienden! Begrijp dat dan! Ik ga echt niet met een stelletje boeren dansen,” zeg ik boos en mijn vader kijkt me kwaad aan. “Hoezo stelletje boeren?” vraagt hij kwaad. “Ooit de kleren van oom en tante gezien? En hoe ze reageren op een grote stad als deze? Echt, toen tante schrok van die taxi, toen zag ik al dat ze de stad niet gewend was. Het zal me dus niks verbazen als de rest daar ook zo is,” zeg ik bijdehand en mijn vader snuift boos door zijn neus.. oeps, hij was daar ook opgevoed door oom en tante.
“Je zal het allemaal krijgen te zien, hoe prehistorisch ze volgens jou zijn,” zegt hij met een wrede grijns en loopt mijn kamer uit. “Nee! Pappie! Zo bedoelde ik het niet! Nee!! Stuur me asjeblieft niet naar tante Grezelda en ome Piet!” schreeuw ik nog, maar de deur van zijn werkkamer gaat al met een klap dicht en ik gil een harde kreet uit en pak mijn blackberry erbij en begin snel iedereen te sms’en. Ik moest toch bij iemand kunnen logeren? No way dat ik naar La Push ging. Daar hadden ze vast alleen van die boerenpummels en die hoefde ik echt niet.
Tja, misschien klonk dit onaardig en leek het alsof ik heel onaardig deed tegen mijn vader, maar ik kon er niks aan doen. Zij hadden me zo gemaakt, langzamerhand, was ik geworden, hoe ik nu was. Twee jaar geleden zou ik echt nooit gedurfd hebben zo’n mond tegenover mijn vader te zetten..
Waarom dan nu wel?

Reacties (4)

  • UnderTheSea

    Dit is so good
    Ik neem een abo (:(puh)

    7 jaar geleden
  • LiamsFanny

    Aah wat een super leuk verhaaal
    Je schrijft goed ;D
    Abo + kudo + reactie + dikke knuffel van mij! xxxx

    7 jaar geleden
  • Puddingvork

    haha
    wel zielig voor haar dat ze nou haar vrienden moet missen..
    maar er komen allemaal leuke vrienden bij in La Push! =)
    love your story <3 snel verder (:

    7 jaar geleden
  • Joshifer

    Boerenpummels:P

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen