Foto bij iets te schaars

“Ie hij komt binnen Demi”. Fluister ik naar na ja dat weet je wel. Zijn ogen vergroten zich als hij het tafereel ziet. Ha 1-0, hij loopt op ons af en in plaats van dat hij naar mij gaat gaat hij naar demi 1-1. “Zo Demi ik wist niet dat jij zulke mooie benen heb”. “Eh nu dus wel”, hij grinnikt. “En jij ga uit me stoel” snauwt hij naar me. “Het is je stoel niet en ik ga er ook niet uit”. Hij zucht en sleurt me er uit. Nu zit ik met een pruillipje voor zijn voeten.
Draco pov
Dit voelt heel erg goed, 2 schaars geklede meisjes voor me voeten. En wat zou nou de rede zijn geweest om in me stoel te gaan zitten? Dan krijgt Jane een tikje van Demi. Jane staat op en gaat voor me staan, me ogen glijden over haar perfecte lichaam. “Ze grijpt me bij me strop das en geeft er een ruk aan zo dat ik snel sta, ze glipt langs me en gaat weer zitten dan springt Demi op en kruipt bij haar in de stoel. Mijn stoel en dat zal zo blijven ook. Ik glij met me handen over Jane’ s benen, ze wil me een trap geven maar dat had ik al verwacht. Dus ik ontwijk hem met gemak. Ik glij verder over haar been. Ze geeft een gil en spring uit de stoel. Bang kijkt Demi me aan. “Wil je ook schatje, dan mag je blijven zitten, en als je niet wil zal ik maar heel snel weg gaan”. Ze springt ook op en rent naar boven, richting de meisjes slaapzalen. Jane blijft staan. “Malfidus”. Fluistert ze. “ja Jane”? Ze loopt op me af vlijt zich tegen me aan en bijt zacht in me oor. Ik doe niks maar wacht af. “LUL DIE JE ER BENT” gild ze dan in me oor zo dat ik mijn hand voor me oor sla en snel opzij spring. “Jij bent echt een walgelijke player”. “Tja, moet je maar niet zo aantrekkelijk in me stoel gaan zitten”. “Daar heb je wel een punt maar je blijft van Demi af”. Sist ze en haar ogen worden langzaam weer rood. Maar dit keer bloed rood. “Uh je ogen”. “O ne niet weer he”? “Ja wel dus”. Ze doet eens stap naar achteren wankelt en valt, net op tijd grijp ik haar vast en loop met haar naar der kamer. Ik leg haar op haar bed stop haar onder de dekens en loop weer weg. Wat zou het eigenlijk zijn? Tja, zal ik toch niet te weten te komen.
Maar Jane heeft haar jurkje nog aan……
Jane pov
Ik word wakker en zie dat ik in me bed lig, “uh”? “Eindelijk je bent wakker, ik en Demi schrokken ons dood”. “Mieke wat is er gebeurt”? “Weet je dat dan niet? Nou je bent vlouwgevallen en Malfidus heeft je in je bed gelegd. “He bah waarom hij”? “En daar begint Jane weer over hoor. Nu staat ook Demi bij me bed”. “Maar het punt is dat ik me top voel. Hoe kan dat”? “Uh weet ik niet, de meeste voelen zich niet goed als ze net zijn vlouw gevallen”. “Tja, dat wist ik nou net ook wel weer Mieke”.
Ik sta op en rek me uit, ik geef een gil als ik zie dat ik me pyjama aan heb. “Wie heeft me pyjama aan getrokken”!!! “3 keer raden”. “Malfidus”! “Nou ze is echt gewoon Jane”. Zegt Demi als ik de trap afstorm. Ik ren de trap van de jongens kamer op, ik open woest zijn kamer deur als ik hem zie, zie lezen? “Lees jij”? Flap ik er uit. “Ja, dat doe ik al even”. Hij klapt het boek dicht en kijkt me aan. “Ja”? Vraagt hij bedenkelijk. “Je hebt me uitgekleed”. “Ja dus? Het leek me niet zo’n slim plan als een van die meiden dat deden. Ze zijn niet zo sterk”. Ik kijk hem beledigt aan. “Daar bedoel ik niet mee dat je zwaar bent, maar ik sterker ben dan je vriendinnen”. “O” hij grijnst. “Maar als je dat nog 1 keer flikt dan….” “Wat wou je doen, je was bewusteloos”. “Ja maar ik….” “Wat wil je daar op inbrengen”. Dit is de eerste echte keer dat ik niks weet te zeggen. “Nou, je kunt me ook gewoon bedanken”? “bedankt”. Hij lacht lief naar me en staat op. Snel stap ik achter uit en val over een paar schoenen die daar staan. “Je bent wel slim he?” “Wie zet daar nou een paar schoenen neer”? “Ik, en die staan er toch al 2 maanden hoor”. “o, ja nou, ik zet me schoenen nou niet direct voor de deur”. Hij begint spottend te lachen. “Dat is een kast en daar is de deur”. “Wat je kast”? Verbaast sta ik op en trek de deur open, dan zie ik een giga inloop kast. “Who”. “Tja je moet toch ergens je kleren opbergen”. “Nou ja ik doe het meestal gewoon in mijn hutkoffer of de kast die er staat”. Ik kijk rond en zie aan het stukje muur die nog net leeg is een foto van mij en malfidus? Hoe lang zou dat terug zijn? Zo te zien niet zo heel lang, ik wijs naar de foto. “O dat, nou die hebben je ouders ooit eens gemaakt en ik moest hem toch ergens kwijt”? “Ja ik plak ook altijd foto’s in mijn kleding kast”. “Ja doen wel meer mensen”. “Echt”? Vraag ik stom verbaast. “Ja. Kom op zeg dat weet ik zelfs”. “nou ik dus niet”. En ik loop naar de deur. “En je laat voortaan mijn kleren aan, en waag het niet….” hij loopt op me af geeft me een zetje en doet de deur dicht. “Zak prut dat hij er is, kent hij geen manieren”. Ik hoor hem lachen achter de deur. “praat jij altijd in je zelf”? Ik geef een ram op de deur. Doe dan open als je durft. “Oe hier word ik echt bang van” en met een spottend gezicht opent hij de deur. “En nu”? Vraagt hij ligt geamuseerd. “Ik eh nou, test of je de deur open deed”? En ik trek een big smile. Hij grinnikt, “mij lijkt het een goed idee als je gaat slapen want dat heb je hard nodig”. En hij wrijft met zijn vinger onder zijn ogen en wijst dan naar mij. “wallen”. Zegt hij nog en sluit de deur dan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen