Foto bij 008.

- Felicia Snape/Vilijn.

Glimlachend keek ze naar de leerlingen die hun naam in de vuurbeker gooide. Een gespierde jongen van Drumstrang liep nu ook naar de beker toe en ook hij gooide zijn naam er in. Blozend keek Felicia naar haar handen toen hij naar haar keek. Het houten bankje kraakte wat en verbaasd keek ze naast haar. De zelfde jonge glimlachte naar haar. ‘Ga jij je naam er niet in gooien?’ ‘Nee ik moet nog twee jaar wachten.’ Bloosde ze weer. Hij maakte een “O” gebaar met zijn mond en glimlachend keek Felicia naar twee roodharige jongens. Ze namen een teug van een drankje en stapte toen de ring in om bij de vuurbeker te komen, maar na enkele seconden schoten ze er uit en hadden ze een heel behaard gezicht. Giechelend schudde ze haar hoofd. ‘Ieder jaar proberen leerlingen onder de zeventien het weer.’ Vertelde de jongen naast haar. ‘Ik heb me nog niet voorgesteld.’ Glimlacht ze. ‘Felicia.’ ‘Viktor.’ En rustig schudde hij haar hand. ‘Felicia, mijn lokaal nu.’ Werd er opeens door de zaal geroepen. Zijn ogen waren tot spleetjes geknepen en keken haar woedend aan. Zuchtend stond Felicia op. ‘Ik ga maar eens met die kokende ketel praten.’ Lachend knikte Viktor naar haar. Rustig liep Felicia de zaal door, maar bij de deur aan gekomen pakte Severus Snape haar bovenarm ruw vast. Woest keek ze haar vader aan en probeerde haarzelf los te trekken uit zijn greep. Severus was niet van plan haar los te laten en trok haar mee naar zijn lokaal.
Hardhandig duwde hij Felicia in een stoel en sloot de deur. ‘Jongedame! Ik weet niet waar je mee bezig bent, maar zo wordt het nooit wat met je!’ Schreeuwde hij, maar hij was niet boos. Hij was alleen maar bezorgd. Hij was bang dat ze op haar vader zou gaan lijken en de laatste jaren begon ze steeds meer op hem te lijken. Gekwetst keek ze naar haar vader. ‘Ik ben niet de enige die anders doet hoor!’ Een walm woede overspoelde haar en haar rode rand om haar irissen leek even te gloeien. ‘Felicia, het spijt me dat je me zo moet zien.’ Koppig draaide ze haar hoofd weg van haar vader en sloeg haar armen over elkaar. ‘Op Harry katten heeft echt geen nut hoor.’ Zonder na te denken handen de woorden haar mond al verlaten. Maar in plaats van dat hij boos werd, verliet een diepe zucht zijn mond. ‘Felicia beloof me gewoon dat je nooit meer mijn les uit loopt.’ Traag knikte ze en stond op. ‘Ik hou van je.’ En rustig knuffelde hij haar kleine meid, maar op een dag zou ze dat nooit meer toe laten. En wanneer Felicia het lokaal verliet, rolde er een eenzamen traan over zijn wang.



Hier is weer een hoofdstukje!
Hoop dat jullie hem goed vinden!
commentaar en ideeën welkom!

-X-

Reacties (7)

  • Marly2801

    ahhh(huil)

    9 jaar geleden
  • 1D2307

    dit is echt een heel zielig stukje:(

    9 jaar geleden
  • Porcelainn

    ''‘Ik hou van je.’ En rustig knuffelde hij haar kleine meid, maar op een dag zou ze dat nooit meer toe laten. En wanneer Felicia het lokaal verliet, rolde er een eenzamen traan over zijn wang.''
    Godsamme, niet huilen Carlijn....:$

    9 jaar geleden
  • Smesty

    O:
    love it!!
    snel verder!!
    X.

    1 decennium geleden
  • Alyne

    ow... zielig voor sneep:(

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen