Foto bij Book II || [044]

“The truth is rarely pure and never simple.”
~Oscar Wilde

~Jacob Black

‘Vertel het me dan maar.’ Zei ik voorzichtig, en trok haar toen op mijn schoot nadat ik op het bed ging zitten.
‘Weet je het zeker dat je het wil weten?’ Vroeg ze voorzichtig, terwijl haar hoofd steun vond op mijn borst.
‘Ik weet het zeker.’ Zei ik zo zeker mogelijk. Eindelijk zou Samantha alles vertellen. Eindelijk kon ik haar helpen. Geen geheimen meer, dat wist ik zeker.
‘Oké..’ Zei ze met een zwakke glimlach, en wreef toen wat tranen van haar wangen af. ‘Dan zou ik het maar vertellen vanaf het begin.’ Ze pakte mijn hand vast, en zuchtte toen even. Haar hoofd haalde ze van mijn borstkas af, en snel stond ze op om een paar foto’s uit een of andere doos te halen. ‘Dan snap je alles beter.’ Legde ze uit.
Snel ging ik wat gemakkelijker op het bed zitten. Ik kon eigenlijk bijna niet bedenken wat er gebeurd zou kunnen zijn met Samantha.
‘Als eerste’, Even diep haalde ze adem, en keek mij toen aan. ‘Mijn naam is niet Samantha.’ Ze glimlachte even zwak, en ging toen naast mij zitten. De foto’s die zij op haar schoot had, waren in een volgorde gelegd, en snel legde ze de eerste neer. Het was een foto van een jongen die een klein baby’tje vasthad. Een brede grijns stond op zijn gezicht. ‘Dit is mijn oudere broer Nathaniel. Maar iedereen noemt hem Ryan.’ Ze wees de jongen aan, en een glimlach verscheen op haar gezicht. ‘En dit ben ik. Clemence.’ Haar vinger verschoof naar de baby, en zodra ze zichzelf had aangewezen, herkende ik haar in het plaatje.
‘Clemence?’ Vroeg ik verbaasd. Ik kon mij niet herinneren dat iemand haar ooit zo noemde. ‘Is dat je echte naam?’
‘Ja.’ Glimlachte ze. Het leek haar terug te brengen naar betere tijden. ‘Clemence Samantha Abboy.’ Haar vingers gleden over het plaatje van het rompertje, en snel legde ze hem weg. ‘Mijn moeder zelf heet ook Clemence, net zoals haar moeder, en haar moeder. Het is een traditie.’ Ze grijnsde even, waarna er opeens een huivering over haar lichaam heenging. ‘Aangezien mijn moeder zo trots wat op mijn naam, noemde iedereen mij Clemence. Terwijl mijn broer, Nathaniel Ryan, gewoon Ryan werd genoemd. Door vrienden en familie.’
‘Waarom gebruik je Clemence niet meer?’ Ik pakte de foto nog even snel, en bekeek hem toen aandachtig. Ze leek zo onschuldig, en gelukkig op die foto. Iets wat niet raar was, want zoals de beschrijving achterop het plaatje mij vertelde, was ze nog maar een week oud toen de foto werd genomen.
‘Omdat mijn moeder hem altijd gebruikte. En ik wil zo graag mijn verleden afsluiten. Dus zodra het ongeluk was gebeurd, veranderde ik mijn naam naar Samantha. Ging naam maken voor mezelf, en negeerde iedereen die mij nog noemde bij mijn oude naam. Iets wat mijn broer en mijn oma niet konden waarderen. Net zoals Doug.’ Ze schudde even met haar hoofd, en pakte toen een tweede foto.

Over 4 hoofdstukken begint Book III, uit de pov van Samantha... Het wordt echt erg.. Dus.. Bereid je maar alvast voor...
Oh.. En! Ik ga zometeen uit eten voor mijn broers 17e verjaardag(A) (feliciteer die jongen maar!) Dus dit is het laatste stukje voor vandaag...

Reacties (11)

  • Gibigianna

    geweldigxD

    8 jaar geleden
  • XxDarknessxX

    GEWELDIG <3
    vlug verder !!:D
    Xx

    8 jaar geleden
  • ZIANOURRY

    xD, gefelicteerd met je broers verjaardag(flower)

    8 jaar geleden
  • Saellyra

    gefeliciteerd! en snel verder(Y)

    8 jaar geleden
  • Debussy

    verder(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here