Foto bij 22 • Juliet Willis

Na tien minuten met tientallen natte papieren doekjes mijn gezicht afgekuist te hebben, was ik eindelijk klaar. Mijn kleren plakte nog een beetje en waren een beetje geel uitgeslagen, maar mijn gezicht plakte niet meer, en dat was het belangrijkste.
Juist wanneer ik de deur van de meisjestoiletten wilden opendoen, kwam Liam binnen gelopen. Hij voelde zich blijkbaar niet gegeneerd dat hij in de meisjestoiletten stond. Hij keek om zich heen en glimlachte toen hij mij zag staan. ‘Juliet, gaa–’
‘Meisjestoiletten.’ Ik gebaarde met mijn handen naar de kotjes die naast me stonden.
In plaats van nu tot het besef te komen dat hij hier eigenlijk niet mocht zijn, haalde hij nonchalant zijn schouders op en liep nog verder binnen. ‘Ik wilde vragen hoe het gaat.’
‘Boeit het? Neen. Je zat me zelf vierkant uit te lachen.’ Ik keek hem recht in zijn ogen aan. ‘Ga weg!’
‘Ik zat je niet uit te lachen. En neen, ik ga niet weg. Waarom doe je nu plots zo?’
Ik rolde overdreven met mijn ogen. ‘Goh, geen idee. Waarom zou ik zo doen? Misschien omdat ik helemaal onder het fruitsap zit, allemaal door jullie!’ Voordat Liam iets kon terugzeggen, stak ik mijn hand op ter teken dat hij moest zwijgen. ‘Laat het maar. Ik wil het allemaal niet meer weten. Laat me gewoon met rust!’
Ik pakte mijn tas van de grond, gooide die over mijn schouder en liep direct daarna de toiletten uit. Terwijl ik tussen de leerlingen in de overvolle gangen slalomde, keek ik even op mijn horloge. Ik had nog vijf minuten om mijn spullen te pakken en naar het juist lokaal te gaan, dat zou juist moeten lukken.

En inderdaad. Zelfs al vier minuten later zat ik op mijn vaste plaats vooraan in de klas, met mijn boeken open. Ik had nu fysica, een vak waar ik heel goed in was. Eigenlijk had ik niet echt een vak waar ik niet goed in was, en als dat wel zo was, deed ik er zoveel voor dat je het niet meer merkte.
Ik keek een beetje de klas rond om maar iets te doen te hebben. Vanachter zat al een groepje jongens die luid aan het praten waren maar voor de rest was het klaslokaal leeg. Zelfs de leerkracht was er nog niet. Omdat ik wilde weten waar de leerkracht bleef, keek ik richting de deur maar in plaats van de leerkracht zien binnen te komen, zag ik Liam binnen komen. Ik zag hij zijn blik en zijn ogen die op me bleven rusten, dat hij me onmiddellijk opgemerkt had. Daarom liep hij ook mijn richting uit.
‘Juliet, ik –’
‘Zwijg gewoon!’
Ik zag dat hij iets wilde antwoorden maar zijn stem stierf weg in het geluid van de bel. Een paar seconden later kwam de leerkracht binnen en moest hij naar zijn plaats. De leerkracht fysica was echt geen pretje als hij kwaad werd.
Nog juist voordat hij wegliep, bracht hij zijn lippen naar mijn oor. ‘Het spijt me.’


Morgen begint mijn school weer, dus zal ik niet zo vaak meer kunnen posten. Maar ik ga mijn best doen, en vrijdag heb ik toch al weer vrijaf ;D En bedankt voor de kudo's en reactie, die maken me echt heel gelukkig. Willen jullie dat nog eens doen want ik moet morgen een Engels debat doen, en dat kan ik echt niet... ;$
(flower)

Reacties (6)

  • IEatCarrots

    Moooi!

    9 jaar geleden
  • xBaps

    Verder!!!

    9 jaar geleden
  • Chikorita

    Verder! ;D

    9 jaar geleden
  • GreenDemon

    succes met je debat<3
    het lukt je vast wel!

    9 jaar geleden
  • GreenDemon

    je schrijft echt mooi<3
    ik haat de laatste hoofdstukmeldingxD

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen