Foto bij Vast

Amon stond op van de kussens, liep op me af en greep stevig mijn pols vast. Daarbij keek hij me doordringend aan, en ik sloeg meteen mijn ogen neer. Met een angstig voorgevoel in mijn hart liep ik, mijn ogen op de grond gericht, met Amon en de Sultan mee.
Amon praatte met zijn vriend onderweg naar de badzaal. We moesten een heleboel vertrekken en gangen door voordat we eindelijk in een groot vertrek aan waren gekomen waar ik nog nooit geweest was.
In de grond was er een groot ondiep bad, vol heet water waar stoom vanaf kwam.
'Hé, alles goed?,' riep Amon blij uit toen hij zijn vrienden in het water zag zitten.
'Amon, we wachtten al op je!,' grijnsde Ahmed. 'Wie heb je bij je?,' wilde Ravic weten.
'Oh, iets zodat we ons niet vervelen.' Amon grijnsde.
We, dacht ik. Wé?!
'Dat wordt leuk!' Zahur wreef enthousiast in zijn handen. Amon trok zijn jasje uit en gooide zijn tulband op de grond. Hij trapte zijn goude stoffen schoenen uit en zijn fluwelen pofbroek, zodat hij alleen nog maar een wit kleed om zijn middel had. Het viel me nu pas op dat hij een tamelijk goed figuur had; licht gespierde schouders en een platte buik.
Amon wendde zich tot mij, en maakte de knopen van mijn topje los.
'Eh... wat doet u?,' vroeg ik zachtjes.
Amon lachte. 'Je kunt niet met al je kleren in het water.'
Ik slikte angstig en zei niets.
Amon maakte ook mijn rok los, zodat ik alleen nog maar een korte witte onderrok aanhad. Toen pakte Amon mijn schouders en draaide me naar zich toe. Zijn ogen waren strak gericht op mijn rondingen, zag ik.
De Sultan moest lachen om Amons blik. Hij had zich ondertussen ook zo'n beetje uitgekleed, en liep richting het bad.
'Kom je nog, Amon? Nu is het water nog heet,' zei hij.
Amon knikte. Hij pakte mijn arm beet en trok me mee naar het bad. Hij duwde me naar beneden. Ik ging gehoorzaam in het hete water zitten.
Amon ging naast me zitten, dicht tegen me aan, zijn ogen nog steeds op mijn borsten gericht. Ik had me nog nooit zo ongemakkelijk, zo naakt en onbeschermd gevoeld.
Amon keek me aan, en ik keek terug in zijn bruine ogen. In zijn ogen zag ik niks anders dan jongensachtige begeerte... naar mijn lichaam. Ik wist honderd procent zeker dat ik die eerste zou worden.
Amons vrienden en de Sultan praatten druk over allerlei dingen. Over Turkije, over mensen die ze kenden, over vrouwen.
Amon nam deel aan het gesprek, maar het grootste deel van de tijd keek hij naar mij. Met water maakte hij zijn zwarte haar een beetje nat. Hij sloeg zijn arm om mijn schouders en drukte me tegen zich aan.
Ik kon wel huilen. Ik wou hier weg, ik voelde me onveilig en ik wilde het liefst terugrennen naar het hondenhok. Naar Arzu, en Ozlem, en de andere meiden die nu niks anders wilden dan mij zijn.
Toen we ongeveer een kwartier in het bad zaten, trok Amon me op zijn schoot, en toen voelde ik iets tegen mijn been steken. Ik herinnerde me dat er altijd iets met mannen gebeurde als ze een mooie vrouw zagen...
Ik slikte nerveus. Was ik nog maar in Egypte in plaats van bij die enge Amon.
'Zo zo, volgens mij vermaakt onze Amon zich prima, met dat edelsteentje van hem!', lachte Ahmed toen hij mij op Amons schoot zag zitten. Hij knipoogde naar me, en ik glimlachte geforceerd terug.
'Niet knipogen naar mijn meisjes, Ahmed,' grinnikte Amon. Hij kuste me op mijn mond en sloeg zijn armen zo strak om mijn middel, dat ik moeite had met ademhalen.
'Wat ben je van plan, Amon?,' wilde Ravic grijnzend weten. Zijn ogen gingen van hem, naar mij.
'Oh, dat zien we nog wel...' Amon lachte.
Al mijn hoop was vervlogen. Ik zat muurvast aan Amon en hij zou me nooit loslaten.

Reacties (3)

  • SuperrrLouis

    IEUW! STOM MENS, GOORLAP, GLUIPERD, euhm, wat waren de anderen ookal weer? xd

    9 jaar geleden
  • FataMorgana

    :)

    9 jaar geleden
  • blackbride

    aarrrhh spannend ik ben echt blij dat je verder hebt geschreven!!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen