Foto bij Spijt

Ik lag op mijn rug toen ik wakker werd. De zon brandde lekker warm op mijn naakte lijf. Ik voelde me stijf en slaperig. Eerst dacht ik dat ik gewoon op mijn sofa in het haremhok lag, maar toen ik langzaam mijn ogen opendeed, schrok ik me dood. Ik lag op een berg zachte, grote kussens in een enorme kamer met turkoise muren en een heel hoog, rond lopend plafond. Waar was ik? Het rook sterk naar wierook en de rook die uit een waterpijp komt...
Ik schoot overeind. De zon scheen door het balkonraam naar binnen. Ik keek om me heen. Ik lag op een brede sofa, maar ik was niet alleen... naast me lag Amon te slapen. Hij was halfnaakt en droeg alleen zijn pofbroek. Ik daarentegen had alleen nog maar het witte geknoopte rokje aan.
En langzaam kwam alles naar boven. Hoe ik heftig met Amon zoende op zijn schoot. Hoe hij me betastte, hoe ik heel zijn lichaam streelde. Hoe we naar zijn kamer waren gegaan en hoe ik op zijn sofa was gaan zitten, en hem zomaar bovenop me had getrokken. De rest kan je wel invullen.
En nu, in de duidelijke helderheid van de ochtend (of hoe laat was het?) was mijn verstand weer teruggekomen en alle tekenen van lust verdwenen. Ik had hét met Amon gedaan. In een blinde lustsituatie.
Vol afschuw keek ik opzij naar Amon. Op dat moment deed hij zijn ogen open. Hij knipperde even, gaapte en keek toen naar mij. Zijn ogen gleden over mijn lichaam, zoals vaker.
Hij zag mijn blik, en kneep zijn ogen tot spleetjes. 'Wat is er?,' vroeg hij.
Ik draaide boos mijn hoofd weg, en voelde de tranen opkomen. Ik haalde diep adem. Ik moest hier weg. Had ik het maar nooit gedaan...
'Ik wil weg,' zei ik en ik maakte aanstalte om op te staan, maar Amon greep mijn pols, schoot overeind en trok me tegen zich aan. Hij greep mijn schouders beet en keek me doordringend aan.
'Jij gaat niet zomaar overal heen waar je wilt, meisje. Je bent van míj, onthoud dat!,' siste hij.
Ik slikte, durfde me niet te bewegen of iets te zeggen.
'Ik neem je zo vaak als ik wil en het zou een eer voor je moeten zijn. Het is hier de gewoonte dat mensen hun meesters gehoorzamen.'
Ik had nog steeds niks gezegd. Waarom was ik zo doodsbang voor een jongen die niet veel ouder was dan ik?
Nog even keek hij me zwijgend diep in de ogen, alle arrogantie die die nacht verdwenen was was weer terug. Toen liet hij me los en gaf me een dieuwtje. 'Je kunt gaan,' zei hij bars terwijl hij weer ging liggen. Hij keek me na terwijl ik de benen nam.

Reacties (3)

  • SuperrrLouis

    ik ben het een soort van met skyblue eens, dit is niet het normale soort stories...
    verder? omdat het een ander soort, is vindt ik het nog steeds leuk:P

    9 jaar geleden
  • blackbride

    wow

    9 jaar geleden
  • Mundane

    Wow, echt een heel ander soort story dan ik normaal zou lezen maar erg leuk en origineel! Ga je snel verder?(flower)

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen