Foto bij [036]

||Clemence Emerence Black

'We zijn vrienden voor het leven, gesteund door iedereen!' Schreeuwde Aayden net iets te hard door het dorp heen, waardoor ik hem een duwtje gaf.
'Je bent dronken!' Riep ik lachend, waarna ik de beschermende arm van Jacco om mij heen voelde.
'Jij niet dan?' Vroeg hij grinnikend.
'Nee.' Zei ik met een dubbele tong, waarna ik mijn vinger bijna in zijn borstkas drukte. 'Ik heb maar een paar glaasjes gedronken. Jij hebt gewoon een hele fles tequila doorgeslikt.' De alcohol leek wel parten te spelen met mijn evenwichtsorgaan, waardoor ik na een paar stappen al tegen Jacco werd geduwd. Iets wat hij niet heel erg vond.
‘Maar ik kan er ook tegen.’ Zei hij lachend, om vervolgens te stoppen met lopen.
‘What’s up, Jac… Jacco.. Jaccob?’ Ik begon direct hard te lachen, waarna ik ook stopte met lopen. ‘Ik moet naar huis.’ Grinnikte ik er achteraan. ‘En als we niet lopen, kom ik niet thuis.’ Ik wees naar Aayden die al ver voor ons was verdwenen samen met een dronken Delta.
'Wie zegt dat je naar huis moet.' Begon Jacco, waarna hij mij nog dichter naar hem toe trok. 'Oh, wacht. Dat klonk fout.' Direct begon hij weer te lachen, om mij vervolgens weer wat losser te laten
Ik was opgelucht over het feit dat Jacco nog normaal tegen mij deed. Hij was nu niet ineens veel afstandelijker en maakte al zeker geen gebruik van het feit dat ik dronken was en daardoor niet zo goed kon nadenken.
'Jacco?' Vroeg ik giechelend, waar hij op knikte. 'Je bent een goede vriend.'
'Dank je, Eme. Dat doet me deugd.' De manier waarop hij zijn zin zei met zijn nog overdreven brits accent was zo hilarisch dat ik een lachsalvo niet kon onderdrukken.

Reacties (8)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here