Foto bij Chapter Thirteen

Levi sprong op en ik rende op hem af. Te laat besefte ik dat ik ruzie met hem had gehad en dat hij me niet had terug gesmst. Maar hij leek het ook te zijn vergeten want op het moment dat ik in zijn armen sprong en hij me kuste wist ik dat alles goed was. Voor nu. Glimlachend haalde ik na een paar seconden mijn lippen van de zijne. ‘Wat doe je hier?’ ‘Ik.. Het spijt me Thalia. Ik had je terug moeten smsen maar ik dacht dat je boos op me zou zijn. Ik had je moeten geloven en niet naar de roddels luisteren.’ Hij draaide zich even om en toen zag ik pas dat hij een bosje rode rozen bij zich had. Die gaf hij me met zijn halve glimlach waar ik van hield. ‘Vergeef het me alsjeblieft?’ smeekte hij me. Ik knikte blij en hij tilde me op om me rond te draaien. Lachend vroeg ik hem om te stoppen. ‘Ik ben hier maar eventjes Levi ik moet mijn koffers inpakken.’ Ik liep naar de voordeur en haalde hem van het slot en liep naar binnen. Levi was op de stoep blijven staan en hij leek bevroren. ‘Levi? Kom je ook? Of ga je al weg?’ In een seconde stond hij recht voor me. ‘Hoezo je koffers inpakken?’ siste hij me kwaad toe. ‘Ga je weg? Ga je vreemd ofzo?’ Hij greep mijn pols en verbaasd keek ik hem aan. ‘Nee ! Laat me los en ik leg het uit! Zayn vroeg of ik meeging naar Londen. Dat was beter voor ze dan maakten ze niet zoveel rommel en geven ze niet teveel feestjes !’ zei ik haastig. ‘En wie stelde het voor? Zayn?’ klonk het vuil uit zijn mond. Ik kneep mijn ogen tot spleetjes. Hoe hij Zayn zijn naam zei beviel me niet. ‘Nee mijn tante eigenlijk,’ loog ik dan maar. Hij knikte en liet mijn pols los. Ik wreef er over en mompelde zachtjes ‘auw’. Levi keek er beschaamd naar. ‘Sorry.. Ik …’ ‘Geeft niet. Kom je me helpen?’ kapte ik zijn zin af. Het speet hem. Alweer. Dit was niet de eerste keer dat hij zo kwaad werd en ik begreep niet wat ik telkens fout deed. We liepen naar boven, gelukkig was mijn moeder niet thuis. Die was zeker weg. Ik wou ook niet weten waar ze was. Ik pakte een koffer uit de logeerkamer en liep naar mijn kamer terwijl Levi al een stapeltje kleren op mijn bed had gelegd. In stilte pakten we verder in. Ondertussen was deze koffer al vol en was het tijd voor mijn sieraden, make-up, schoenen en andere dingen. Ik fronsde. ‘Zal ik mijn dekbed meenemen? Of zal ik gewoon een nieuwe kopen?’ ‘Koop maar een nieuwe, deze is toch al oud,’ was het antwoord. Ik knikte hij had gelijk. ‘En ehm.. Hoe ziet dat met het bed?’ klonk het daarna zachtjes. Ik begon te blozen en dacht terug aan afgelopen nacht. Liam zijn armen om me heen.. Hoe die voelden en hoe hij toen het bed verliet. ‘Thalia?’ Ik schrok op uit mijn gedachten en richtte me tot Levi. ‘Ik koop er wel een in Londen. En anders hebben de jongens wel een reservebed denk ik.’ Hij knikte en we keken mijn kamer rond. Alles wat belangrijk was had ik in mijn koffer gestopt en het leek alsof ik een deel van mezelf achter liet. ‘Weetje moeder het al?’ ‘Waarschijnlijk zal tante Isabelle haar opbellen. Niet dat wat mijn moeder wil me iets uitmaakt,’ en ik rolde met mijn ogen. Ik wou net mijn Iphone uit mijn zak halen toen ik getoeter hoorde. ‘Dat zullen de jongens wel zijn,’ zei ik haastig. ‘Wacht! En je werk? Bij Forever 21?’ hoorde ik Levi haastig zeggen. Hij wou er alles aan doen dat ik hier in Bradford bleef en niet naar Londen ging. Ik grinnikte. ‘Vorige week ontslag genomen. Mijn bazin was een heks. Wie weet kan ik wel aan de slag in Londen.’ Hij knikte en pakte een koffer en ik de andere. Zo liepen we naar beneden en ik zag Zayn al voor de deur staan. ‘Hey heb je alles?’ Ik knikte en gaf hem mijn koffer. Levi had zijn arm om me heen en verstrakte toen hij zag dat de andere vier jongens ook uit het busje kwamen. Harry pakte mijn andere koffer en Niall, Liam en Louis stonden voor ons. ‘En wie is dit Thalia?’ vroeg Niall. ‘Dit jongens is mijn vriendje Levi,’ zei ik glimlachend. Niall en Louis stelden zich voor maar ik zag dat Liam zijn gezicht verstrakte en hij mompelde een begroeting. Harry kwam er weer aangerend en hij stopte vlak voor Levi. ‘Hoo! Sorry ik ben Harry. Thalia moeten we nog iets voor je inpakken of niet?’ Ik schudde mijn hoofd en zei dat ze al konden gaan. ‘Eventjes afscheid nemen jongens,’ mompelde ik. Ze knikten en gingen het busje alvast in. Ik draaide me om naar Levi. ‘Ik bel je als ik er ben. En jij moet snel langskomen,’ glimlachte ik en prikte zachtjes in zijn borst. ‘Doe ik… Wees voorzichtig,’ mompelde hij in mijn haar en hij sloeg zijn armen om me heen. ‘Voorzichtig?’ ‘Ik vertrouw die Liam niet. Hoe hij keek,’ en hij kneep zijn ogen tot spleetjes terwijl hij zijn blik op de auto richtte waar de jongens ons toekeken. Dit maakte me boos. Het was niet dat ik vreemd zou gaan ofzo ?! Ik duwde hem weg en wou weglopen toen hij me weer vast greep. ‘Het spijt me.’ Hij drukte snel zijn lippen op de mijne maar ik voelde niks. Gewillig kuste ik terug en duwde hem daarna zachtjes van me af. ‘Ik moet gaan, ik bel je!’ Ik liet hem los en rende naar de auto en stapte in. Blijkbaar zat ik naast Niall, gelukkig bij het raam. Ik keek naar Levi en zag de blik in zijn ogen. Hij voelde zich verloren, gekwetst, verdrietig maar ook kwaad. Snel wendde ik mijn blik af en zag de jongens kijken. ‘Waar wachten jullie op? Laten we gaan rijden!’ Meteen startte Louis de auto, drukte op het gaspedaal en daar gingen we op weg naar Londen. Ik deed oordopjes in en sloot mijn ogen. Helemaal in mijn eigen wereld..

Reacties (2)

  • xEskimoKiss

    Love it <3<3

    7 jaar geleden
  • Love31

    Mooi hoofdstuk snel verder(H)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen