Foto bij Hoofdstuk 47

sorry dat dit stukje zo faaltxD

‘Embry’ piepte ik schor en hij gromde alleen maar. Ik haalde diep adem. Het ging niet heel soepel maar het lukte zonder dat er tranen over mijn wangen stroomden. ‘K-kan ik even met je praten?’ Even keek hij me woedend aan en toen verzachtte zijn blik. Hij leek even diep adem te halen maar helemaal ontspannen kon hij niet. Hij stond langzaam op nog steeds licht trillend en liep voor me uit het huis uit. Toen hij een aantal meter het bos in was gelopen, we waren nu ongeveer 100 M van het huis van de Cullens af liet hij zich op de grond zakken en sloot hij zijn ogen. Ik nam aan om te proberen zich wat meer te ontspannen. Ik liep langzaam naar de boom schuin tegenover de zijne en liet me tergend langzaam ertegen aan naar beneden glijden. Toen ik de grond raakte voelde dat koud aan. Een kleine rilling schoot door me heen maar dat negeerde ik. Ik fixeerde mijn blik op Embry. Ik zag hoe zijn trillen langzaam afnam totdat alleen zijn handen nog iets bewogen. Hij opende zijn ogen weer en keek me strak aan. Waardoor ik onbewust weer iets in elkaar kromp. Hij fronste, maar dat negeerde ik. ‘Ben, ben je boos op me?’ vroeg ik zacht en ik keek weg van zijn blik die bijna door me heen boorde. ‘Waarom?’ vroeg hij en toen ik opkeek keek hij me verward aan. ‘Je was zo boos, kwaad op iets, op mij toen ik net binnenkwam’ piepte ik. Bang voor een uitbarsting. Die hier inderdaad op volgde. Hij begon weer heftig te trillen stond op en liep weg. ‘Ik ben zo terug’ gromde hij. Het klonk bijna dreigend. Ik slikte luid en het enige wat ik kon doen is knikken. Ik zag hem wegstampen en toen hij uit het zicht verdwenen was hoorde ik hem nog luider grommen en toen hoorde ik iets knappen. Vervolgens hoorde ik allemaal gebeuk. Langzaam, met lood in mijn schoenen. Stond ik op en liep langzaam richting de bosjes waarin Embry was verdwenen. Mijn hand reikte naar voor. Drukte het laatste bosje aan de kant. En toen ik voor me keek was het enige wat ik kon zien de ravage die er lag. Toen was viel mijn blik op de immens grote wolf die aan de zijkant van mijn beeld stond. Ik stapte helemaal uit de bosjes om het goed te kunnen zien maar mijn ogen bedrogen me niet. De wolf die er stond was grijs met zwarte vlekken. ‘E-embry’ stootte ik uit. Een woedende grauw kwam uit. ik drukte me uit reflex tegen een grote boom die er erg gehavend uitzat overal lagen stukken van takken, zaten halen in de schors van bomen of waren hele happen uit genomen.

OMG 61 Abbo's:D:D I love you guys!

Reacties (4)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen