Foto bij 6' It's beginning.

Bill! Raaauwch!

Arizona, 19u00.

Na een tijdje kwam de manager, ik veronderstelde David, binnen.
‘Jongens, tijd om naar het hotel te gaan. Het waait verschrikkelijk buiten dus ik heb liever dat we nu vertrekken, zodat we er straks niet door moeten,’ zei hij en iedereen knikte, waarna zijn blik op mij bleef rusten.
‘Oh David, dit is Allison,’ stelde Tom me voor en ik glimlachte naar hem. ‘Ze gaat met ons mee.’ Zei Tom er vlug na. David knikte vaag en ging er verder niet op in. Oké, ik kreeg het gevoel dat hij me niet graag mocht.

Het was inderdaad raar weer buiten, een gure wind vloog door de straten en we konden niet snel genoeg van de auto naar het hotel spurten. Mijn mond viel open toen we de lobby binnen gingen en Tom keek me geamuseerd aan.
‘You like?’ vroeg hij en ik knikte.
‘Als dit de lobby is, dan vraag ik me af hoe de kamers eruit zien.’ We kregen onze sleutel en iedereen ging naar zijn eigen kamer, terwijl Tom me meenam naar de zijne. Toen ik binnenkwam kon ik mijn ogen niet geloven. Er stond een bubbelbad in het midden van de kamer, en iets verder stond het kingsize bed.
‘En, wat vind je ervan?’ vroeg Tom terwijl hij in de sofa neerplofte en me opnieuw geamuseerd aankeek.
‘Wat ik ervan vind? Geniaal!’ gilde ik blij en ik kon het niet laten om naar het bed toe te lopen en me er op te laten vallen. Ik zag Tom naar me toekomen en al snel zat ik terug recht en ging ik op de rand van het bed zitten. Hij kwam voor me staan en keek me glimlachend aan, terwijl ik al een klein voorgevoel had van wat hij wilde gaan doen. Hij boog zich voorover, drukte zijn lippen op de mijne en gaf me een gevoel dat ik niet kon plaatsen. Zijn zachte lippen tegen de mijne voelden alsof dit het beste moment uit mijn hele leven was. Ik kuste hem terug en voelde me met de minuut gelukkiger worden, totdat dat gevoel opeens weg ging door een wild geklop op de deur van onze kamer.
‘Tom! Dit moet je echt zien!’ hoorde ik een stem gillen en ik veronderstelde dat het Bill was.
‘Sorry..’ glimlachte Tom naar me en dan gingen we samen naar buiten, waar Bill ons meteen meesleurde naar zijn kamer. Daar troffen we ook Georg en Gustav aan, beiden zaten ze met grote ogen naar de televisie te kijken. Het is iets vreemd, het weer is totaal omgeslagen het laatste uur, dit is niet normaal, hoorden we de man zeggen en ook ik en Tom gingen bij de rest zitten. Het lijkt alsof er een grote storm op komst is, maar hoe groot deze is kunnen we momenteel niet inschatten. We raden iedereen aan om binnen te blijven, al zal dat misschien geen oplossing zijn. We waren bang, maar beseften nog niet half wat er buiten gaande was...

Oké, ik doe gewoon de meeste hoofdstukken in de ik-vorm, omdat ik zoals sommigen ook al zeiden meer gevoel in het verhaal kan stoppen. You like? (: Veel reacties bitte! =D

Reacties (14)

  • TomKBitch

    O slecht moment Billa!
    Tom kuste je net! waarom moet dat vervloekte weer daar zijn --.--' byebye onenight... x)

    oké dit was echt het laatste voor nu... sebiet graak ik niet klaar met werken zeg xo

    6 jaar geleden
  • Eyka

    Bill is echt geniaal. In ieder verhaal eigenlijk bijna, ongeacht wie het schrijft. Hij ís gewoon zo. Zo oeps-achtig. Hmja, dat was geen logische zin of uitleg, maar wat ik in m'n hoofd heb raakt er niet uit. En ik haat zo'n momenten -.-' dan krijg je alleen maar rare zinnen van me.

    9 jaar geleden
  • XTokioHotelXLov

    ohh spannend:)

    9 jaar geleden
  • IAmAnAlien

    I like:D
    & het is zo spannend, gelukkig kan ik snel verder lezen...Dat is het voordeel van achter zitten

    Dit verhaal is zoooooooo goed!

    9 jaar geleden
  • Assje

    Whoooaaah! Zo spannend!:|. Je moet echt supersonischsnel verder gaan hoor! ;O
    -xxx-(K)

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen