Foto bij VII. Thoughts (part 2)

sorry dat het zo lang duurde, maar hier is een hoofdstuk. Ik heb de eerste mythe nu op een worddocument. Die zal ik snel in een aparte story zetten. Mijn scanner is nog steeds stuk.:(

Het was lichter! We waren het bos bijna uit. De zonnestralen verblindden me bijna, maar ik was nog nooit zo blij geweest ze te zien.
Dus ik was echt uit het woud. Had Farae het op een soort instinct gedaan of was het toeval? Misschien had het hert ons toch het bos uit geleid. Aan de ene kant was in ontzettend blij het woud uit te zijn. Het gevoel om constant bespied te worden was natuurlijk niet fijn. Aan de andere kant: ik was nu wel onder de mensen. Ik had geen idee hoeveel de gewone mensen wisten en ik vroeg me af of de mannen van Menro overal waren om me te zoeken. Mijn achtervolgers lagen nu wel ver achetr me, maar ik had wel een gehoord over sluipmoordenaard die ontzettend snel konden reizen. Ik wist niet hoeveel er waar was van dit verhaal, maar als het zo was kon ik maar beter goed opletten. Menro is zeker niet dom en deze mannen klonken als handige instrumenten. Ik kon elk moment een pijl door mijn lichaam verwachten. Onwillekeurig slikte ik. Dat was wel een goede reden om door te rijden!
Gelukkig was dit stuk bijna onbewoond, maar een Elf op een eenhoorn valt toch behoorlijk op. Ik verwachtte geen gezocht-briefjes, maar ik was wel de enige Elf hier. Een hebberig mens zou me vast graag uitleveren, in de hoop op een grote beloning. Nu zouden ze me waarschijnlijk niet meer gebruiken als gijzelaar. Ik zou me dus moeten vermommen.
Het belangrijkste kenmerken van een Elf zijn natuurlijk de oren. Gelukkig is het camoufleren daarvan niet zo moeilijk: je maakt gewoon een deel van je oren onzichtbaar. Het is enige nadeel is dat ze nog wel voelbaar en dus merkbaar waren. Voor de rest was was het een simpel en goed trucje. Elfenkinderen gebruikten het zelfs als ze 'mensje' speelden. Het tweede probleem was wat ik aan had. Mijn kleren waren niet ecrg gebruikelijk voor een mensenvrouw. Ze zaten te makkelijk. Waarom vrouwen hier zo nodig een jurk moeten dragen, snapte ik niet. Maar ze deden het en daarom moest ik het ook gaan doen. Hoe ging ik dit oplossen? De kleding die ik nu droeg, was magisch: het paste zich altijd aan. Het werd bijvoorbeeld warm als het koud werd en andersom. Zou dat ook voor deze situatie? Ik haalde mijn schouders op. Het was het waard om het te proberen. Ik sloot mijn ogen en dacht aan een jurk. Ik opende ze weer en... ja! Daar was het onhandige lange ding. Een jurk voor een rijke handelaarsvrouw. Mijn vermomming had dus voor mijn rol gezorg.

Reacties (5)

  • Artemiz

    Ik heb een hekel aan jurken, maar als ik er zo een als op het plaatje zou hebben...

    9 jaar geleden
  • Mugiwara

    Ghehe, 'onhandig lang ding' ;p.

    9 jaar geleden
  • Lente2

    Ik wil ook wel zo'n kleren:D

    9 jaar geleden
  • 2Gether

    Nicie-nice.:)
    Snel verder!:)

    9 jaar geleden
  • D3M1

    dat zou ik ook wel willen:P

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen