Foto bij [059] || Innocence

The world is too heavy,
too big for my shoulders,
come take the weight off me, now.

||Azriel Sanna Zina

Mijn lichaam zocht de bescherming van de hooggegroeide bomen op, terwijl mijn ogen het vreselijke tafereel onder mij bekeken.
Op de grond lagen meerdere lichamen verminkt en leeg over elkaar heen op zoek naar een reden voor deze marteling.
Het was een vreselijke gedachte van mij, maar ergens was het geruststellend om te weten dat er geen enkele druppel bloed was verspild. Spijt had ik niet van mijn jacht - ik kende dat knagende gevoel niet - het enige wat ik irritant vond van mijn nachtelijke bezigheid was dat ik moest bedenken hoe ik ze ongezien kwijt kon raken.
De lege omhulsels keken met lege blikken naar de donkere nacht, alsof hun leven zo kon ontsnappen naar de hemel voor hun laatste rustplaats.
Met mijn ogen gesloten ging ik rechtop staan op de tak en spreidde mijn armen om de wind te voelen. Mijn hart bonkte nog steeds razend snel - ondanks de uren die mijn lichaam had gebruikt om tot rust te komen.
Seth had ik al avonden niet gezien, ik was ook al nachtenlang niet "thuis" geweest - dus of het gesprek tussen de Cullens en de Quileutes goed was verlopen of zelfs maar had plaatsgevonden wist ik niet.
Mijn leven was erg rustig zonder de drama van de vampiers en het bijna gekwijl van Seth bij elke stap die ik nam. Het beviel me wel.
De winterse wind sneed door mijn dun katoenen jurk heen, maar mijn met bloed gevulde lichaam zorgde ervoor dat ik niks merkte van de kou.
Langzaam opende ik mijn ogen, om daarna uit de boom te storten. Mijn oogst van die nacht was namelijk nog steeds zichtbaar, en voordat de zon op zou komen moest het bewijs verstopt zijn.

Reacties (3)

  • Pia

    Deze story is zooo goed, snel verder!:9~

    1 decennium geleden
  • XxDarknessxX

    GEWELDIG <3
    vlug verder !!:D
    Xx

    1 decennium geleden
  • Boulevard

    VERDER

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen