Foto bij 9' Leaving them.

Allison Brooke Maylinn

Geschrokken keken we elkaar aan. Dat wilde zeggen dat 2 van ons moesten achterblijven. Of dat we gewoon allemaal achter moesten blijven. Nee, dat wilde ik niet.
‘Ik blijf wel achter,’ zei ik en ze keken mij allemaal ongelovig aan.
‘Jongens, jullie zijn nu net iets belangrijker dan mezelf.’
‘Hé, haast jullie eens!’ gilde de man en we keken elkaar aarzelend aan.
‘Oké, Allison blijft hier en-’
‘Bill, jij gaat naar binnen,’ onderbrak Tom Bill.
‘Wat? Tom, nee! Niet zonder jou!’ gilde Bill en Tom sloeg zijn armen over elkaar.
‘Bill, verdomme! Ga naar binnen, en Georg en Gustav ook. Ik en Allison zoeken ergens anders een schuilplaats.’ Er ontstond een geroezemoes tussen de jongens en Tom duwde Georg en Gustav bijna naar binnen. Daarna ging hij naar Bill toen en sloeg hij zijn armen om zijn broertje heen.
‘We zien elkaar wel terug, broertje,’ fluisterde hij en ik zag bij hun beiden een traan langs hun wangen lopen. Ik zag dat Tom het moeilijk had maar toch duwde hij Bill ook naar binnen, waarna hij zich terug naar mij omdraaide. Het luik ging toe en daar stonden we dan, midden in een storm, ergens in de tuin van een hotel te midden van Arizona. We renden terug naar het hotel, en kwamen tot de conclusie dat alles nog leger leek dan ervoor.
‘En nu?’ fluisterde ik toen we in de lege lobby aankwamen. Ik zag Tom radeloos nadenken.
‘Geen idee. Waar moeten we beginnen zoeken?’ vroeg hij en ik haalde mijn schouders op.
‘We gaan toch de straat op moeten denk ik.’
‘Dan gaan we verschrikkelijk goed moeten opletten, ik heb geen zin om een tak tegen mijn hoofd te krijgen.’ Ik grinnikte, ook al was het niet de situatie om grapjes te maken en er nog mee te lachen ook. ‘Kom,’ zei hij, terwijl hij mijn hand nam en we langs een nooduitgangdeur naar buiten gingen, omdat de schuifdeuren aan de voorkant vast zaten. Meteen moesten we al een losgeslagen tak ontwijken, en we waren nog maar net de straat op. We zagen geen hand voor onze ogen door de regen die met bakken uit de lucht kwam. We renden, en bleven rennen. Het was net alsof we alle twee blind waren, en dan was het nog een geluk dat we nog geen object tegen ons hadden gekregen, of dat een object ons tegen zich had gekregen. Ik had mijn avond met Tom Kaulitz wel helemaal anders voorgesteld..

Zooo, en nu ga ik vlug aan mijn andere stories schrijven, want ik geef deze nogal veel voorrang(A)Voor jullie, & omdat ik bijna barst van de inspiratie:Y)reactieees? (:

Reacties (10)

  • TomKBitch

    Aaah oe schattig... kzou mezelf ook wel opgeven denk ik... kzou nooit één van hen weg duwen en er zelf in kruipn... kzou da nie over m'n goed hart krijgn x)
    maar natuurlijk is het wel eel leuk extratj dat je ff met Tom de storm tegemoet kan gaan... das lik kwn oe romantisch! -> ja khb rare vorm van romantiek xp
    en dan ergens een schuilplaatsje vinden dat eigenlijk net genoeg is voor één iemand... maar gmoet dan op z'n schoot kruipen, tussen di3 twee gespierde armen van hem... *valt flauw, in eigen kwijl*

    Leuk deeltj!!
    en ja hoor ik ga tg stout zijn en nog 1 deeltj lezen xp en daat achtr ff nie en dan ebk pauze xp haha dan leesk gwn weer xp haha ^^

    6 jaar geleden
  • Eyka

    I knew it. En nu ga ik echt m'n bladwijzer nemen. En sorry voor alle mailtjes die je krijgt van me, DUDETTE.

    9 jaar geleden
  • xSara1Dx

    Je story laat me aan pukkelpop denken, maar hij is echt wel heel erg goed!!:)

    9 jaar geleden
  • IAmAnAlien

    aaaaaagh zo spannend!! Kan dienen man geen uitzondering maken voor TH?

    snel verder!!(A)(A)

    9 jaar geleden
  • Assje

    Ooh! Zo spannend! Je moet echt super snel verder gaan! ;O
    -xxx-(K)

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen