Foto bij Jill and Mary

Sorry, ik ben totaal vergeten iedereen een fijne kerst te wensen. De happy new year wensen komen vrijdag/zaterdag wel ergens voorbij zeilen. Hierna komt er iets meer vaart en romance in dit stukje geld als opzetje.

‘Wat is dat voor gebonk?’ vroeg ik Niall die bezig was het bloeden van mijn nek te stoppen.
Er kwam een hoop kabaal uit de kamer langs ons. Liam en Harry zaten op de bank tv te kijken alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Louis zat voor me gekken bekken te trekken en verhalen te vertellen om me af te leiden van de stekende pijn die Niall veroorzaakte. Ik had alleen nog maar een hemdje aan. Mijn vest had Harry geloof ik in de wasmachine gegooid.
Ik zag hoe Louis een blik over mijn hoofd wierp naar Niall. Een stil zwijgende afspraak werd gemaakt en voor ik het wist had Louis mijn armen langs mijn zij gepind en mijn benen tussen zijn knieën geklemd. Harry en Liam keken toe. Ik begreep het niet maar mijn vraag werd snel beantwoord. Een stekende pijn alsof iets dwars door mijn huid heen ging begon in mijn nek.
‘Au! Laat me los.’ Ik probeerde me los te krijgen maar Louis was te sterk.
‘Hou je hoofd stil.’ Zei Liam die langs Louis kwam staan.
Het voelde alsof Niall iets door mijn huid heen trok. Het gevoel was akelig en prikte als een gek. Ik hield Liams blik vast terwijl Niall snel door werkte. Het bruin van Liams ogen was erg donker en deed me denken aan de chocolade pasta die ik vanochtend op mijn brood had gesmeerd. Doordat ik rustig bleef zitten verslapte Louis zijn greep iets. Niall smeerde nog iets over mijn nek heen voor hij het afplakte met gaas.
Ik streek zachtjes met mijn vingertoppen over mijn nek heen, het voelde raar aan. Mijn hoofd draaien ging lastig maar ik kreeg het voor elkaar Niall een dankbare blik toe te werpen zonder mezelf al teveel pijn te doen. Een normaal persoon zou zich afvragen waarom ze me niet gewoon naar een ziekenhuis brachten. Helaas ben ik nooit een normaal persoon geweest maar als ik op dat moment gewoon was weggegaan had het me een hoop problemen bespaard.

Ik ramde mijn elleboog hard naar achteren. Het maakte me niet uit waar ik hem raakte als hij me maar los liet. Mijn elleboog maakte contact met zijn ribben en ik hoorde hem naar adem happen terwijl zijn greep iets verslapte. Ga, ga, ga! Ik dook weg uit zijn armen plantte een trap tegen zijn onderrug zodat hij tegen de muur werd aangesmeten. Hij draaide zich woest naar me om.
‘Trut.’ Fluisterde hij.
‘Sorry? Ik verstond het niet goed.’ Siste ik terug.
In mijn haast om weg te komen was ik de verkeerde kant opgedoken. Van de deur af in plaats van er naar toe. Er staat hier bijna niks dat ik als wapen kan gebruiken of als dodelijk wapen. Mijn hand sluit zich om een van de boeken heen die op bed liggen. Mensen die claimen dat woorden geen pijn doen hebben waarschijnlijk nog nooit een boek tegen hun hoofd gekregen. Zayn duikt weg en het boekt slaat een schilderij aan diggelen.
‘Mary, laat mijn kamer heel, please.’
‘Hoe weet jij mijn naam? Stalk je me soms net als Jill?’ Een tweede boek vloog zijn kant op. ‘Weet je hoeveel moeite het me heeft gekost om het incident van vannacht van internet te krijgen!’
Zayn stond even stil van verbazing. Hebbes, het boek raakte hem vol in het gezicht. Gelukkig voor hem maar helaas voor mij raakte het boek hem plat op zijn gezicht, de scherpe hoeken vielen zonder schade aan te richten op de grond.
Een rode vlek verscheen op zijn neus en voorhoofd en nu zag ik dat ik echt te ver ben gegaan. Hij greep het eerste wat hij in zijn handen kreeg en gooide het naar mijn hoofd. Ik dook weg en zag de laptop door het glas naar buiten verdwijnen. Toen ik me terug draaide zat hij op me en pinde me vast op de vloer dit keer kon ik echt geen kant op. Mijn handen zatten boven mijn hoofd en mijn benen zatten vast onder die van hem.
Er klonk gestommel vanuit de andere kamer voor de deur werd opengegooid.


Het geluid van brekend glas klonk uit de kamer langs ons. Harry en Louis waren zo snel de kamer uit dat ik nauwelijks met mijn ogen kon knipperen. Niall ging achter Louis en Harry aan en liet mij alleen met Liam. Ik mocht blijkbaar nergens alleen naar toe want Liam greep mijn pols vast en trok me mee naar de bank waar hij ging zitten alsof er niks aan de hand was. Een hoop kabaal en gelach klonk uit de kamer langs ons.
‘Zayn, mate let her go.’ Niall.
‘Ontvoeren jullie mensen, ofzo?’ vroeg ik terwijl ik mijn blik op de gang gericht hield. Liam grinnikte kort. Het geluid klonk een stuk dichterbij dan verwacht. Ik draaide me om en vond zijn gezicht slechts een paar centimeter van dat van mij.
‘Oh, hi.’ Zei ik terwijl ik mijn kaken rood voelde worden.
Ik was nooit heel zelfverzekerd geweest als het op jongens aankwam. Ben was een ander verhaal maar als je iemand met zijn onderbroek op zijn hoofd door het huis hebt zien rennen krijg je toch een band. Voor mensen die denken ieuw, we waren vier.
‘Het verbaasd me dat je niet bang voor ons bent.’ Zei Liam. ‘Normaal gesproken reageren mensen niet zo rustig als ze door vreemden worden meegenomen.’
Hij had gelijk, ik was opmerkelijk rustig voor iemand die ontvoerd was, bijna vermoord, bijna overreden en gehecht in minder dan 24 uur. Als ik vandaag zou overleven beloofde ik plechtig nooit meer te klagen dat mijn leven zo voorspelbaar was. Liams vingers streken een lok haar weg. Van alle jongens was hij een van de rustigere. Louis stuiterde zo hard de kamer door dat je je afvroeg of hij geen extreme vorm van adhd had. Harry en Niall praatte vooral veel en Zayn leek het liefst zover mogelijk uit mijn buurt te willen blijven.
‘Waarschijnlijk verkeer ik een soort van shock en ren ik over een paar minuten wel gillend door het appartement heen.’ Liam grijnsde een rij witte tanden bloot waar een tandpasta reclame jaloers op zou zijn. Het leek niet eerlijk dat ze er alle vijf zo verschillend maar tegelijkertijd ook zo perfect uit zagen.
Liam zag er zonder zijn sportkleding ook een stuk leuker uit, hij droeg een simpel wit shirt met lange mouwen en een spijkerbroek. Ik draaide mijn blik weg van zijn gezicht. Iets zwarts stak onder de kraag van zijn shirt uit. Een tatoeage? Ik stak mijn hand er naar uit maar Liam had me door en greep mijn hand vast. Zijn gezicht serieus. Voor even dacht ik dat hij kwaad zou worden maar we werden onderbroken toen achter ons een deur uit zijn scharnieren vloog. Mijn lichaam reageerde sneller dan mijn brein en sprong van de bank. Liam volgde.
Het gebeurde zo snel dat ik geen tijd had om te reageren. Liam greep me met een arm vast en duwde me omlaag naar de grond. We lande in een slordig hoop op elkaar. Ik onderop. Liams gewicht sloeg de lucht uit mijn longen, liet me wanhopig worstelen voor zuurstof. Met zijn arm nog steeds om me heen verplaatste Liam zich dat hij nog maar half op me lag. Ik was te verbaasd om te bewegen.
‘Shit, dat was mijn laptop!’ Harry’s stem klonk raar alsof hij van buiten kwam.
De doos die op ons af was gekomen was opengesprongen en tientallen schriften, papieren en notities vlogen door de kamer als sneeuwvlokken. Een figuur van mijn leeftijd en lengte schoot de kamer uit. Haar blonde haar was een zooi. De paniekerige ogen vlogen door het appartement heen en bleven op mij en Liam rustte.
‘Mary!’ gilde ik.
‘Jill!’ Ze bleef als bevroren in de deur opening staan.

Reacties (3)

  • Crabstickz

    waarom reageert er van de f*cking meer dan 40 abos er zo weinig! heb een beetje respect! het is een mega goede story en er reageren maar 2 mensen?! kom op zeg mensjes reageer gewoon! skydance verdiend dat gewoon! ze maakt zo'n mooie story voor ons en dan gaan jullie een beetje respectloos niets van jullie laten horen! das echt gemeen!

    7 jaar geleden
  • Wynter

    Waaaaaah! Snel verder!
    de mails doen het niet, dus k zag nu pas dat er zoveel hoofdstukken waren ;o

    7 jaar geleden
  • Crabstickz

    :Overder!! het is een HEEL leuk verhaal!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen