Foto bij Chapter fifteen (three weeks before christmas)

Oh help, ik ben een dagje weg, ik open quizlet en BAM tien abo's! En al die lieve reacties! echt waar lieve schatjes, jullie zijn te lief voor woorden maar ik hoop dat dit gedichtje het een beetje duidelijk maakt:

Er zijn duizend-en-één woorden
Om te zeggen "ik vind jullie lief"
Gewoon mijn gevoel uiten
Het liefst zou ik roepen: jullie zijn een hartendief
Maar iets houd me tegen
Dus stuur ik een brief
En daar schrijf ik in met hoofdletters
IK VIND JULLIE LIEF


En dat jullie het me vergeven hebben vond ik echt aww(H)

Jake Fraun

"Wij zijn One Direction", stelde Harry hen voor. "Harry, Zayn, Liam, Niall en ik ben Louis", zei Louis en hij wees hen allemaal één voor één aan. "We hebben bij hen mogen logeren", legde ik uit en ik gaf de jongens weer een dankbaar knikje. Sophie wilde nog iets zeggen, maar ze werd op de schouder getikt door een klant. Ze draaide zich om en begon druk heen en weer te lopen met borden en glazen. "Is er niemand om haar te helpen?" vroeg Zayn plots en ik schudde mijn hoofd. De jongens waren terug in gesprek maar ik hield Sophie in de gaten, ze had het echt ongelooflijk druk. Ik nam een beslissing en stond op. De jongens stopten met praten en keken me vragend aan. "Ik ga haar even helpen", antwoordde ik hun blik en ik liep richting de toog. Ik zag Sophie alweer met een volle plateau aankomen en nam die vlug van haar over. "Waar?" vroeg ik vlug en Sophie wees naar het aanrecht. Ik begon de glazen van de plateau af te halen en op het aanrecht te stapelen. Ik zag hoe ze verschillende bestellingen neerlegde en ik nam er eentje in handen. Ze had een mooi, maar snel handschrift. "Waar staat het fruitsap?" Sophie keek op en wees naar de koelkast achter me. Ik kon dit wel, als ik het echt wilde moest het lukken. "Ik ga je helpen", zei ik vastberaden. Sophie glimlachte, het zag er vermoeid uit, en duwde een losgekomen lok haar achter haar oor. "Het hoeft, je bent me niets verschuldigd. Ik red me wel." "Ik wil je graag helpen, net zoals je mij hebt geholpen hoewel je mij ook niets verschuldigt was", zei ik haar en ik opende een flesje cola. Toen de bestelling klaar was legde ik het kaartje ertussen en gaf de plateau aan Sophie. Ze nam hem grinnikend aan leverde alles netjes af terwijl ik al bezig was met de volgende. Gelukkig waren er meerdere plateaus zodat ik verschillende bestellingen kon klaar zetten. Al snel had ik het ritme gevonden en Sophie en ik vormden een goed team. Plots stonden we er niet alleen voor, Zayn, Harry, Niall en Louis kwamen ook helpen. Ik wilde me omdraaien om te kijken waar Liam was toen ik zijn stem plots vlak naast mijn oor hoorde. "We dachten, laten we helpen." Ik rilde toen ik besefte hoe dicht hij naast me stond. "Waar is Charlie?" vroeg ik, toen ik aan zijn aanwezigheid gewend was. Ik keek om me heen, maar zag hem niet meer. Ik voelde een lichte paniek opkomen. "Er kwam een klein blond meisje naar ons toegelopen. Ze vroeg nog naar je, maar Charlie ging met haar mee. We hebben hem gevolgd en toen had hij uitgelegd dat jij het niet erg zou vinden en dat je haar kende. Evangeline heette ze toen, was het dat niet, Zayn?" vroeg Liam en hij keek naar Zayn. Zayn keek hem aan en trok een wenkbrauw op waarna hij tegen zijn voorhoofd klopte. "Ja, ze heette Evangeline. Liam, jij bent, jees", zei Zayn en hij schudde grinnikend zijn hoofd. Liam werd lichtjes rood en ging verder met de bestellingen. Zo, dus Charlie was weer weg met Evangeline. Ik lachte in mezelf, ze waren zo schattig samen.
"Het zit erop. Jongens, bedankt dat jullie geholpen hebben, ook al hoefde dat absoluut niet. Nu ja, de hulp was wel nodig, maar daarom moesten jullie dat nog niet doen", zei Sophie en ze liet zich zuchtend op een stoel vallen. We hadden de hele dag haar geholpen en het was echt fijn geweest. Charlie was nog twee keer langs gekomen om te vragen of hij nog wat langer bij Evangeline kon blijven. Ik zette het laatste glas op de plank en ging ook op een stoel zitten. "Sophie, zou ik eens iets mogen vragen?" vroeg ik plots en Sophie knikte dat ik verder moest gaan. "Zou ik hier mogen helpen? Om mijn schuld tegenover jou te lossen", vroeg ik en Sophie begon te lachen. "Waarom denk je toch de hele tijd dat je mij iets schuldig bent? Het geld dat je hier hebt laten liggen was zelfs te veel voor hetgeen je gegeten had! Ik heb het je allemaal aangeboden en ik hoefde er niets voor terug. Maar als je nog steeds zin hebt om hier te komen helpen, graag, en natuurlijk zal ik jou dan vergoeden. Misschien kan je het geld wel gebruiken", antwoordde ze. Ik knikte gretig. "Bedankt! Ik ... dat zou geweldig zijn, dan kan ik jullie terug betalen", zei ik tegen de jongens. Louis keek me beledigd aan. "Jake! Ik dacht dat wij vrienden waren?!" riep hij verontwaardigd en ik knikte verward. "Maar natuurlijk, dat dacht ik ook."



Ok, kort deeltje, maar morgen ga ik hier verder, maar ik wilde jullie toch nog iets geven omdat ik jullie ontzettend dankbaar ben. Het was echt heel fijn, maar morgen daar meer over (niet dat dat jullie wat interesseert maar kom) Ik hou van jullie(H)

Reacties (3)

  • JaysBird

    Omg! Love je story!

    9 jaar geleden
  • kryptonarry

    Snel verder!!!!!!!¡

    9 jaar geleden
  • DickHoran

    Hahaha droge reactie van LouisxD

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen