Foto bij ~ |2| ~ 76. 'In The Dead World' ~

Storyline: A Shadow Out Of Darkness
Part 2: A Broken Soul
Chapter 76: In The Dead World
_______________________________________________________________________
Gah. een slecht hoofdstukje.. Ik ga hierna maar eens wat missies schrijven x.x'

Geschrokken open je jouw ogen en leg je jouw handen op jouw buik. Je beseft je ineens dat er iets niet klopt. De pijn is namelijk gestopt en jij kan je weer bewegen. Schichtig kijk je om je heen. Alles is wit, het maakt niet uit waar je naartoe kijkt, het is wit. Wat je wel ziet is dat je op de grond ligt, die ook spierwit is. Je herkent deze situatie. Dit heb je wel eens eerder gehad. Tijdens het gevecht met Haku en Zabuza, dat je in het water geduwd werd en uiteindelijk een pijnlijke dood onderging. Met een hele diepe zucht sta je op. “Ik ben dit keer toch niet.. Echt dood hoop ik.. Dan is Harumi’s jutsu wel heel erg misgegaan..” denk je bij jezelf terwijl je vooruit loopt. Wie weet vindt je wel een uitweg. Dat het overal wit is betekend namelijk nog niet dat er geen uitweg mogelijk is.
Op één of andere manier voel jij je sterker. Je snapt niet waarom, maar je hebt geen zin en tijd om het uit te zoeken. Als je dood bent heb je natuurlijk genoeg tijd. Je hoort een deuntje. Het lijkt wel op muziek. Ook lijkt het wel alsof het je naar zich toe leid. Even twijfel je, maar na een aantal seconden besluit je het toch te volgen. Wat heb je te verliezen, niks toch? In de verte zie je een aantal gedaantes. “Hn.. Is het een illusie of is het echt.. Daar zal ik vast snel genoeg achterkomen..”
Je zet een aantal stappen de richting van de gedaantes op. Meer hoef je niet te doen, aangezien er een menigte naar je toe rent. ‘Kazumi! Mijn kleine nichtje!’ zegt een vrouw die naar je toe rent en je knuffelt. ‘N-Nichtje? W-Wie zijn jullie allemaal?’ fluister je zachtjes. Je voelt je rot, omdat zij jou wel blijken te kennen maar jij hun niet. ‘Ik ben jouw tante, Hashimoto Hoshimi. Je herkent me vast niet meer.. Jouw moeder heeft me vermoord voor kracht..’ fluistert ze zachtjes, terwijl ze met haar hand langs jouw gezicht gaat. ‘D-Dus ik ben dood?’ vraag je heel zachtjes. Ze knikt eventjes en zegt: ‘Kazumi, wees niet bang! Mijn moeder Harumi heeft je niet vermoord. Ze probeerde jouw Kekkei Genkai met een enorme snelheid naar de tweede level te brengen.. Je zit nu in een tijdelijke dood. Dat had ik vroeger namelijk ook..’
Je knikt en kijkt om je heen. Ze zien er niet kwaadaardig uit, in tegendeel zelfs, het lijkt wel alsof ze je non-stop willen knuffelen. Hoshimi kijkt om zich heen, kijkend waar jij naar kijkt. ‘Dat zijn de mensen uit onze clan.. Althans, ze zijn nu dood door ouderdom, ziekte, moord of door een missie.’ Zegt ze met een glimlach op haar gezicht. ‘Kom, ik neem je wel even mee.. Het zal vast niet lang meer duren voordat je naar de echte wereld gaat.’
Samen met haar loop je rond. Al het witte is verdwenen. Nu zie je gewoon een mooi bewoonbaar dorpje. ‘Dat is de uitverkorene.. Er leven er nog twee op aarde..’ hoor je een aantal mensen fluisteren. Je snapt niet waarom ze dat fluisteren. Waarom zou je uitverkoren wezen? Je hebt zoveel fouten gemaakt in jouw leven, dat je niet eens voor je kan zien dat je uitverkoren bent. Laat staan speciaal of wat dan ook. Als je een diepe zucht geslaakt hebt, zie je een man voor je staan. ‘Pap, dit is jouw kleindochter. Het meisje dat Harumi alles leert wat onze Kekkei Genkai betreft.’ Zegt Hoshimi kalm. De man bekijkt je even van top tot teen en knuffelt je dan. ‘Hoe gaat het met Harumi? Nog steeds kerngezond en energiek?’ Je glimlacht even en zegt: ‘Ja, heel energiek en gezond zelfs!’
Hij kijkt eventjes in jouw ogen. ‘Kazumi, wil je goed opletten op Harumi.. En op mijn andere kleindochter Kokoro?’ Je knippert verbaast met jouw ogen. De naam komt je heel bekend voor. Je knikt eventjes en bijt op jouw lip. ‘Jullie kunnen als enige het kwade in de Hashimoto clan weghalen.. Daar hebben jullie genoeg kracht voor.’
Een blauwgroene gloed verschijnt over jouw lichaam. ‘Het is tijd..’ hoor je Hoshimi zeggen. Je wordt meteen geknuffeld. Ergens moet je bijna huilen, wat raar is aangezien je hun niet herinnert. Hoshimi legt haar hand even op jouw buik en sluit haar ogen. Na een aantal keren knipperen glimlacht ze breed. ‘Het is veilig.. Gelukkig maar..’ ‘Wat is veilig?!’ ‘Niks hoor, daar kom je vanzelf wel achter als de tijd rijp is, prinses Kazumi.’ Zegt ze met een brede grijns. ‘Doe Harumi de groeten en zeg dat we van haar houden.’
Je ziet dat elk persoontje om jou heen, zijn of haar handen in een handseal doet en hun armen naar voren steken. Al hun handpalmen zijn naar je toe gericht. ‘Je krijgt een deel van ons chakra mee.’ Zegt Hoshimi kalmpjes. ‘En, als je de summoning jutsu doet van de feniks, waar je een contract mee afgesloten hebt, komen wij als één van de feniksen tevoorschijn.’ Een enorme hoeveelheid chakra stroomt nu door jouw lichaam.
Voordat je ook maar iets kan zeggen of vragen, vaag je helemaal weg.

Reacties (6)

  • 2Gether

    Helemaal niet saai!:D
    SUPERLEUK!:D
    Snel verder!:)

    7 jaar geleden
  • Kiriyama

    Leuk stukje ;3
    Snel verder <'33

    7 jaar geleden
  • MissNinja

    nice nice!!

    7 jaar geleden
  • Wondersmile

    Oehhh spannend
    Snel verder!!! We want more!!
    Xoxo

    7 jaar geleden
  • Allysae

    oeeeeeeeeee
    snel verder

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen