Foto bij Chapter nineteen (two weeks before christmas)

Asjeblief, deze heeft echt meer abo's nodig (ook al heeft ze er meer dan mij, ze verdiend echt beter!)

Jake Fraun

Ik werd bedweld door zijn aanwezigheid, ik kon zijn huid bijna op mijn lippen proeven. Ik bekeek Liam, de volwassen trekken van zijn gezicht, zijn chocoladebruine ogen en zijn rozige lippen. De verlangens die door mijn lichaam trokken, waren onbeschrijfelijk gewoonweg. Liam leunde naar voor, langzaam, en ik sloot mijn ogen. Ik voelde hem dichterbij komen en zijn lippen raakten de mijne bijna. Of dat dacht ik toch, voor ik en Liam opschrokken door de bel. Eigenlijk schrok iedereen op door de bel. Harry was de eerste die reageerde en de deur ging openmaken. Zayn zat met een boos gezicht iets voor zich uit te mompelen. Ik voelde hoe ik rood werd en snel wende ik mijn blik af van Liam. Ik had het me vast allemaal verbeeld en plots was ik blij dat de bel was gegaan. Stel je voor wat ik had gedaan als ik niet werd onderbroken?! Misschien had ik hem dan wel gezoend. Dan zou hij me vast en zeker haten! Ik vervloekte mezelf dat ik me zo had laten meeslepen door mijn gevoelens. Ik hoopte maar dat Liam niet doorhad wat ik had willen doen en niet boos op me was. “Ik ... eh ... ga even naar boven”, mompelde ik en liep de woonkamer uit. Ik liet me zuchtend tegen de deur vallen en zakte naar op de grond. De tranen brandden in mijn ogen en mijn keel zat vast geschroefd. Wat had ik gedaan? Hoe had ik het zover kunnen laten komen? Ik hoopte echt dat ik mijn vriendschap met hen nu niet verpest had. Ik sloot mijn ogen en voor even leek het alsof ik kon verdwijnen.
“Jake ... Jake?”
Het was Louis die aan mijn deur stond. Ik krabbelde overeind en veegde ruw de verloren traan van mijn wang. Ik opende deur en keek recht in Louis’ bezorgde gezicht. “Gaat het wel?” vroeg hij bezorgd en ik knikte. “Mag ik even binnen komen?” “Natuurlijk, het is jouw huis”, zei ik met een waterige glimlach. Ik zette een stap naar achter en gebaarde dat Louis kon binnen komen. Ik sloot de deur achter hem en hij nam plaats op het bed. “Waarom ging je weg?” Ik keek hem niet aan toen ik antwoord gaf. “Ik heb een fout begaan. Hij is toch niet boos hé”, bij dat laatste keek ik bang naar hem op. Louis keek me verward aan. “Hoe bedoel je boos? Heeft hij wat gezegd dan?” Ik schudde mijn hoofd. “Hij haat me vast. Waarom moest ik zo stom zijn Louis?” zei ik gefrustreerd en ik kneep een kussen fijn tussen mijn armen. “Je bent niet stom geweest, waarom denk je dat?” vroeg Louis en ik hoorde het bed lichtjes kraken. “Wat was ik aan het denken? Ik bedoel, hoe kon ik ooit geloven dat hij en ik ooit... Ik liet mijn verlangens uit de hand lopen en dacht niet meer na. Wat als de bel niet gegaan was? Wat als ik had gedaan wat ik niet mag doen? Wat als ik heb had gezoend, want verdomme Louis, daar had ik echt ontzettend zin in!” Ik gooide het er allemaal uit. Ik was kwaad, verdrietig en teleurgesteld tegelijk. Kwaad om mijn gevoelens, verdrietig omdat ik bijna de vriendschap met Liam had verpest en teleurgesteld omdat ik mezelf niet in de hand kon houden. Maar bovenal voelde ik me gek van liefde. Ik was smoorverliefd op een jongen die ik absoluut niet kon krijgen.
“Dit blijft onder ons hé”, zei ik toen maar omdat Louis niet direct reageerde. “Natuurlijk, geen probleem. Maar waarom vertel jij het hem niet? Heb je daar al eens over gedacht?”
“Louis, je hebt geen idee! Maar wat als ik het hem vertel? Ik wil niet dat hij me haat Louis, ik wil vrienden blijven”, zei ik en ik kon er niets aan doen. Ik begon te huilen en al snel voelde ik Louis’ armen om me heen. Ik legde mijn hoofd op zijn schouder en huilde. Huilen, voor mama, voor papa, voor Liam, voor alles. Ik wou dat ik nu mijn ogen kon sluiten en kon verdwijnen uit deze wereld. “Sshht, Jake, rustig, het komt allemaal wel goed”, suste Louis mij. Ik snikte en griende in zijn armen. Toen ik eindelijk wat gekalmeerd was, liet Louis mij los. Ik veegde met de mouwen van mijn trui de tranen van mijn gezicht en staarde wat voor me uit. “Louis, als ik mijn ogen sluit, zou ik dan even kunnen verdwijnen?” vroeg ik en mijn stem klonk vervormd. Het leek wel alsof ik ladderzat was, hoewel ik geen druppel alcohol had aangeraakt. “Jake, praat met Liam”, was het simpele antwoord en hij verliet de kamer. Daar zat ik dan, alleen op de slaapkamer van de jongen waar ik smoorverliefd op was. Louis had gezegd dat ik met Liam moest praten, maar als ik dat zou doen zou ik me helemaal niet meer kunnen bedwingen. Ik zuchtte en liet mijn hoofd op mijn handen rusten. Wat moest ik doen? Wat moest ik doen, verdorie, wat moest ik doen! Blijkbaar werd voor mij de keuze gemaakt want niet veel later werd er op de deur geklopt. “Jake, mag ik binnen komen?” Liam.


Goed, nog een kort stukje voor jullie. Want dat hebben jullie toch wel verdiend hé, omg, ik flipte echt toen ik zag dat ik NEGEN reacties had! Echt waar, ik werd echt nóg gekker dan ik al ben ;d echt waar bedankt! ghehe, en nu heb ik er weer een cliffhanger tussen gegooit (; Ik ben toch echt gemeen hé (: Morgen nog een deel, dat beloof ik wel(H)

Reacties (8)

  • Kilgharrah

    NU MOET HET GEBEUREN!!!! =D

    9 jaar geleden
  • kryptonarry

    Ik wil meer!

    9 jaar geleden
  • BVBloveit

    Hoe kan ik ooit slapen zo:O
    Ik HOU van je verhaal!!
    Het is officieel het meest geniale
    verhaal ooit !!!
    Ik heb nu niet eens meer zin om morgen
    met mijn moeder te spijbelen om te gaan
    shoppen:O
    Kijk wat je doet!! XD
    Snel verder!!!
    Ik kan niet wachten! Echt niet!!!
    -xxx-

    9 jaar geleden
  • DickHoran

    omg nu moet je echt heeeel snel verder gaan, jongedame.

    9 jaar geleden
  • xmajorie

    Hierbij heb ik een officiële haat aan cliffhangers.;)

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen