Foto bij Jill

If you'd be hating just be mad at yourself I bet you think this song is about you, yeah, but this ain't about you.

Turn my Swag On

Sorry in a totally happy mood cause i reached 70 abo's Whoop, Whoop! Haha, en als beloofd bij elke drie nieuwe abo's een stukje over wie achter Jill aan zit of waarom dit gebeurd. Let's see if you can figure it out.

Mocht je ooit de neiging hebben om via iemand uit het raam te klimmen…
Niet doen, de landing is pijnlijker dan je zou denken. Ik bezorgde een vrouwtje van middelbare leeftijd een hartaanval toen ik op de staat belande. Mijn knieën knikte en ik liet mezelf vallen om de impact iets te verzachten. Maar het vallen op beton deed zeer maakte niet uit van hoe hoog je viel. Ik lag nog op de grond toen er om me heen gegild werd. Mijn ogen volgde de starende blikken naar Liam en mijn adem stokte.
Liam hing spiderman like met zijn hoofd naar beneden. Zijn benen zaten om het touw heen terwijl hij met iets aan het sleutelen was. Zijn handen sloten om de rand van zijn shirt en hij scheurde een brede reep katoen van de onderkant. Hij bond het om het uiteinde van de los en gebruikte dat als extra houvast. Hij ging toch niet springen? Liam ging aan het katoen hangen en haalde diep adem.
Jep, het zag er naar uit dat hij ging springen.
‘Idioot.’ Siste ik tussen mijn tanden door, meer geluid kreeg ik er niet uit.
Mensen om me heen hielden hun adem in terwijl ze toekeken hoe Liam los liet en naar beneden viel. Maar in tegenstelling tot mij viel hij niet als een baksteen. Hij leek wel een schoonspringer terwijl hij geconcentreerd zijn ogen samenkneep voor hij op de grond landde. Hij rolde meteen door en kwam voor mij op zijn kont tot stilstand.
‘You oké?’
‘Morgen een blauwe kont maar ik overleef het wel.’ Zei hij terwijl hij overeind krabbelde en mij gelijk op mijn voeten hees.
‘Je kwam niet bepaald charmant neer.’ Grijnsde hij.
‘Stop met zeuren wees blij dat ik niks gebroken hebt anders had je me kunnen dragen.’
‘Kan ik nu ook doen.’ Voor ik wist wat hij bedoelde tilde hij me omhoog en gooide me over zijn schouder en begon me weg te dragen.
‘Als we dadelijk worden aangehouden is het niet mijn schuld!’ gilde ik terwijl ik stevig zijn shirt vast hield om niet te vallen.
‘Waarom zouden we worden aangehouden? Onze kleren zijn kapot, jij draagt geen schoenen en de kont van mijn broek is door geschuurd.’
‘Waardoor iedereen prachtig uitzicht heeft op je onderbroek.’ Hij schoot zo hard in de lach dat ik verschrikt bevroor bang dat ik met mijn gezicht eerst van zijn schouder zou vallen.
De mensen om ons heen wierpen ons rare blikken toe maar niemand sprak ons aan. Als ik ons op straat tegen zou komen zou ik er waarschijnlijk ook met een grote boog omheen lopen.
‘Waar gaan we nu heen?’ vroeg ik toen Liam me voor een rode Fiat neer zette.
‘Weg, ik bel Harry dadelijk om te vragen waar we afspreken.’
Mary! Ik voelde het bloed weg trekken uit mijn benen en Liam greep me nog net op tijd voor ik de grond raakte. Hij maakte de bijrijdersdeur open en zette me op de stoel neer. Hij liep om de auto heen en ging zelf achter het stuur zitten. Hij viste een kleine zilveren telefoon uit zijn broekzak en drukte wat toetsen in. De kiestoon klonk luid door de speakers heen. Mijn handpalmen werden zweterig en ik speelde met de rand van mijn shirt.
‘Hallo?’ vroeg iemand na een paar seconde.
‘Harry, luister Prince en nog iemand zijn in ons appartement. Jill en ik zitten buiten in Louis zijn auto waar zijn jullie.’
‘Voor Jill haar huis, luister Jason ligt dood in haar appartement bel hem even zodat iemand het weg haalt.’
‘Jason is dood!?’ piepte ik.
Hadden zij Jason vermoord, of iemand anders? Nee, Jason kon niet dood zijn. Tranen welde op en stroomde over mijn wangen heen. Dit werd met de minuut erger hoe lang voor ik degene was die dood ging of erger iemand die mij probeerde te beschermen.
Stilte aan de andere kant van de lijn toen iemand die de telefoon uit Harry’s hand trok.
‘Liam?’ Mary’s stem klonk emotieloos. ‘Zeg de volgende keer even dat je je telefoon op speaker hebt staan.’

‘Jason is dood.’ Daniel liet zijn stem door de lijn heen dansen.
‘Ja, Harry heeft zijn nek gebroken.’ Nialls stem klonk zacht alsof hij niet wilde dat andere hem hoorde. ‘Is Mary in de buurt?’
Hij trommelde met zijn vingers op het bureau voor hem. Mary was een van de beste computerhackers die hij in dienst had. Maar zelfs de beste moesten vervangen worden als ze fouten maakte. De telefoon werd van eigenaar gewisseld en de rustige stem van Mary klonk door de telefoon.
‘Hallo?’ Een zachte meisjes stem klonk door de telefoon.
Onwillekeurig dacht hij aan Jillian.
‘Mary, Daniel hier.’ Hij hoorde hoe ze scherp in ademde voor ze antwoord gaf.
‘Ja, meneer?’
‘Jason Harris is dood, als ik me het goed herinner is dat Jillian haar onderbuurman.’ Zei hij terwijl hij tussen de paparassen op zijn tafel zocht. Hij trok er een vel papier tussen uit met het gezicht van een jonge man erop.
‘Ja, meneer.’
‘Jij had hem toch na getrokken. Jij had gezegd dat het veilig was.’ Zijn stem was zacht en vriendelijk wat de bedreiging alleen maar erger maakte.
‘Het moet later gebeurd zijn meneer. Hij was all clear toen hij hier introk.’ Verdedigde ze zichzelf.
‘Luister, Mary als er met Jillian ook maar iets gebeurd ben jij verantwoordelijk. Dit keer ging het goed maar je kent de regel.’
‘Wie gepakt word sterft, wie faalt vind de dood.’ Fluisterde ze.
Hij glimlachte ze kende allemaal de code en hij zorgde ervoor dat ze die ook niet vergaten.
‘Pas op dat je niet faalt, Mary. Het zou verschrikkelijk zijn een kogel door je mooie hoofdje te moeten schieten.’
‘Ja, meneer.’ Haar stem verloor alle emotie.
Zonder verder nog iets te zeggen legde hij de hoorn op de haak en leunde terug in zijn stoel. Hij keek uit over zijn kleine maar smaakvol kantoor. Jillian zou veilig zijn daar zou hij voor zorgen. After all it was his fault she was in danger.

Reacties (2)

  • Crabstickz

    (H)snel verder!!

    7 jaar geleden
  • chausette

    love it(L) snel verder schrijven !!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen