Foto bij 44 • Juliet Willis

‘Wil je me vertellen wat er mis is?’ Liam wreef met zijn duim over mijn wang om wat tranen weg te vegen. Natuurlijk waren die al onmiddellijk weer vervangen door verse tranen. ‘Ik zie je niet graag verdrietig, en al zeker niet wenen.’ Kwam er zacht over zijn lippen.
Hoe het precies kwam, wist ik niet goed, maar Liam liet me een beetje beter voelen. Hij wist precies altijd wat hij moest zeggen, op welk moment. Ik opende mijn mond en mijn ademhaling happerde even. ‘Mijn moeder ze –’ Ik geraakte niet veel verder, met het leek dat Liam me toch wel begreep, voor de helft.
Weer veegde hij met zijn duim wat tranen van mijn wangen. Deze keer duurde het wat langer voordat er nieuwe kwamen. Hij kalmeerde me echt. ‘Ze doen thuis weer moeilijk.’ Zei hij half zuchtend. Het was geen vraag, gewoon een conclusie.
‘Vier jaar geleden is mijn vader gestorven.’ Fluisterde ik. Ik wilde het eigenlijk niet zeggen. Ik zat nu misschien wel samen op een bankje en hij was me misschien wel aan het troosten, maar ik was nog steeds kwaad op hem. Toch zei ik deze woorden, en vervolgde ik mijn uitleg. ‘Vannacht heeft mijn moeder me verteld dat ze het beste met me voorheeft en deed ze vriendelijk.’ Ik snoof luid en voelde de tranen weer uit mijn ooghoeken komen. ‘En nu zegt ze dat ze niet vriendelijk kan doen omwille van Mark.’
Aan de houding van Liam zag ik dat hij niet goed wist wat hij moest doen. Hij kon me eigenlijk ook helemaal niet helpen. Hij maakte zoiets thuis niet mee. Niemand maakt mee wat ik meemaak. ‘Het komt wel in orde.’ Zei hij dan maar. Het kwam niet echt gemeend over.
‘Nee, Liam! Het komt niet in orde!’ Ik stond kwaad op en keek Liam woest aan. De tranen die in mijn ogen stonden, zorgden voor een troebel zicht. ‘Jij weet helemaal niets van mij, je denk alleen dat je dat wel doet! Laat me gewoon met rust, Liam. Ik heb een leuke week met je gehad, maar dat was ook alles. Je hebt het verpest.’
Ik liep weg van het bushokje, terug richting huis maar ik was er zeker van dat ik daar niet binnen zou gaan. Des noods loop ik heel het dorp wel rond om van Liam af te zijn en niet thuis te moeten zijn.
Aan de voetstappen achter me wist ik dat Liam me achtervolgde. Ik kreeg het van de jongen! Waarom moest hij altijd en overal opduiken en was het zo moeilijk om van hem af te geraken? Volgens mij maakte het deel in me dat zei dat ik bij hem moest blijven, het me zo moeilijk. En volgens mij noemde dat deel mijn hart.
‘Juliet, alsjeblieft!’ Hij klonk echt smekend, gebroken. Alsof hij precies elk moment in tranen kon uitbarsten en in elkaar zakken. Zijn gebroken stem deed me een beetje trager lopen, maar zorgde er nog steeds niet vor dat ik helemaal stilstond. ‘Je gelooft me misschien niet, maar ik spreek echt de waarheid. Ik mis je prachtige lach tijdens de lessen en de pauzes. Ik mis je aanwezigheid. En wat ik vooral mis zijn de knuffels die ik je af en toe geef.’ Deze woorden zorgden ervoor dat ik stilstond. ‘Ik mis je echt, Juliet. Geloof me alsjeblieft.’ Bij dat laatste storte hij in elkaar.
Om te zien hoe hij eruit zag, draaide ik me om en zag hem daar op de natte grond zitten. Over zijn wangen liepen dikke tranen en luide snikken kwamen uit zijn mond. Onbewust liep ik naar hem toe, zette me op mijn hurken en sloeg mijn armen om hem heen. ‘Ik mis je ook, Liam.’ Kwam er zacht over mijn lippen. Het was eruit voor ik het goed besefte, maar ik wist dat dit de juiste keuze was die ik maakte. Deze woorden kwamen recht uit mijn hart.


Ik weet dat ik drie weken zei dat ik zoveel mogelijk probeer te schrijven -vaker dan één keer in de week- maar het is echt moeilijk. School is niet zo heel veel, maar ik vind gewoon geen tijd om te schrijven. Ik hoop dat jullie het toch wel begrijpen en je abo's houden! <3

Reacties (10)

  • SiennaOne

    Leukleukleuk <3

    9 jaar geleden
  • Salute

    Verder!! <333

    9 jaar geleden
  • xMissMarije

    Super gauw verder

    9 jaar geleden
  • xBaps

    Aaahwww, Verder!!!

    9 jaar geleden
  • xlisaa24

    aawh, lief. (:
    snel verder!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen