Foto bij Chapter thirty-five (New Year's Eve)

Jake Fraun

"We arrived", kwam een man van ongeveer dertig jaar ons melden. Toen hij terug verdwenen was stonden de jongens op en namen hun koffer in de hand. Ik volgde hun voorbeeld en ik liep achter hen aan naar buiten. We passeerden eerst het aansluitend second-class gedeelte en ik verwonderde me aan het feit dat er niemand meer zat. Louis liep op kop en sprak de hostess aan. "Excuse me, a certain Chavez was waiting for us?" Ik keek hem verbaasd aan. Harry grinnikte toen hij mijn blik zag. "You're One Direction, I see. But who is this?" vroeg ze met een verwarde blik naar mij. Ik voelde hoe ik me schaamde en ik richtte mijn blik op mijn tenen. Fijn, de buitenstaander zijn. Ik schrok lichtjes toen ik plots twee armen om mijn middel voelde. Liam hielde me stevig vast terwijl hij de vrouw aankeek. "He's a very good friend", zei hij haar en duwde me naar voor. Ik liep het trapje af en zorgde dat ik niet viel, wat nog niet zo makkelijk was met Liams koffer in mijn linkerhand. Ja, ik had mijn kleren in Liams koffer gestoken, mits ik toch maar een magere garderobe had. Uiteraard, de jongens hadden me wel honderd keer aangeboden om kleren voor me te kopen, maar dat wilde ik niet. Ik wilde zo veel mogelijk mijn afhankelijkheid beperken. Ik wilde op mijn eigen benen staan en tot zover was me dat prima gelukt. Ik had hen niet verboden om dingen te kopen voor Charlie, dat kreeg ik niet over mijn hart. Want Charlie lachte altijd zo lief en hij leek zo gelukkig als hij een cadeautje openmaakte. De laatste tijd keek hij quasi altijd gelukkig. Ik zuchtte en dacht aan Charlie die nu in Doncaster was, bij Louis' ouders. Ik miste hem best wel. Ik was gewoon om dag in dag uit voor hem te zorgen sinds papa stierf en nu zou ik plots twee weken zonder hem moeten. Ja, twee weken. De jongens hadden zo lang de vakantie geboekt, kwam ik te weten in een gesprekje met Zayn en Harry. En nu waren we hier, op de Dominicaanse Republiek, op vakantie en ik genoot met volle teugen. "Kom, dromer, stap in dan kunnen we naar het hotel", onderbrak Zayn mijn gedachten en een beetje beduusd stapte ik in het busje. Ik kroop tegen Liam aan en probeerde de gesprekken te volgen. "Wat denk je ervan om eerst de omgeving een beetje te verkennen en daarna ons klaar te maken voor deze avond?" vroeg Harry en Louis knikte instemmend. "Hazza, ik weet niet of je het door hebt, maar het is al half zeven en we moeten nog eten", merkte Zayn op en Niall gilde: "Food!" Ik keek hem grinnikend aan, die jongen was echt voedsel verslaafd. "Goed, dan kleden we ons eerst om en laden onze koffers onmiddellijk uit als we in het hotel aankomen. Dan gaan we daarna iets eten en dan de omgeving verkennen?" "Goed plan" "Leuk idee" "prima voor mij" "Is dat ook goed voor jou, Jake?" vroeg Louis en ik knikte vlug waarna ik glimlachte. "Maak je geen zorgen om mij", zei ik toen en Louis schudde zijn hoofd. "Nee, zo gaan we niet beginnen. Ik wil jou mening ook graag horen", bracht Louis in en ik lachte. "Nee, zo bedoelde ik het niet. Als ik het niet eens ben zal ik het wel laten weten. Maar ik heb meer zoiets van, ik ben hier nog nooit geweest dus wat kan ik voorstellen? Ik laat me liever door jullie leiden, ik hou niet zo van beslissingen nemen", legde ik uit met een glimlach. "Jees, wat ben jij toch een gemakkelijk mens", mompelde Harry waarop ik moest grinniken. "Dank je", zei ik blij en Harry lachte. Plots werd het portier naast me opengedaan en ik liet Liam los zodat ik kon uitstappen. Toen we allemaal naast de auto stonden, reed hij verder en kregen we een prachtig zicht op het hotel. Beladen met onze koffers wandelden we de lobby binnen. Er liepen verschillende mensen in zonnige kleding en het vakantiegevoel overheerste.
"Goede avond, waar kan ik u mee van dienst zijn?" vroeg een vriendelijke vrouw achter de balie en Louis nam het woord. "Hallo, wij hadden gereserveerd op de naam One Direction." Ze roffelde met haar vingers over haar toetsenbord en keek toen met een glimlach op. "Identiteitskaarten alstublieft" De jongens grepen allemaal naar hun portefeuille en ik voelde mijn hart in mijn keel bonken. "Ehm, jongens", piepte ik en Liam keek me bezorgd aan. "Ik heb geen paspoort meer, die ligt nog steeds bij mama", fluisterde ik met een benauwde stem. Liams ogen werden even groot maar ontspanden daarna terug. "Is aan gedacht", mompelde Zayn en hij overhandigde me een plaatje. Het was een nieuw paspoort. "Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?" mompelde ik verbaasd terwijl ik naar een exacte kopie van mijn identiteitskaart staarde. "We hebben naar het gemeentehuis gebeld en gewoon een nieuwe pas aangevraagd. Het was geen probleem, meerdere mensen geraken hun pas kwijt", legde Zayn uit en ik knikte. Ik gaf het vlug aan de vrouw achter de balie die nu van elk paspoort een kopietje nam. "Bedankt, weeral", zei ik gemeend en Harry gaf me een klopje op mijn schouder. "Voor jou, graag", zei hij en ik voelde mijn mondhoeken omhoog krullen. "Alstublieft", zei de vrouw en ze gaf de paspoorten netjes terug. "Hier zijn de sleutels en dit is de code voor de lift", zei ze en ze overhandigde een klein papiertje en een sleutelbos die Louis aannam. "Alle informatie vind u op de kamers, indien u nog vragen heeft kan u altijd hier terecht. Een fijne vakantie en een aangenaam verblijf", zei ze met een glimlach en ik vroeg me af of dat geen pijn deed, de hele dag zo lachen. We groetten haar nog en lopen dan naar de lift. Als we er allemaal in staan, drukt Harry de code in op het kleine schermpje. Dat had ik nog nooit gezien, een code voor de lift. De deuren gingen dicht en ik voelde hoe we omhoog werden getrokken. Toen de liftdeuren weer open schoven na enkele seconden, knipperde ik verbaasd met mijn ogen. Er stond een soort deur/omheining in de gang waardoor hij was afgesloten. "Heerlijk", zuchtte Harry en hij liep als eerste naar binnen toen Louis de sleutel in het slot had omgedraaid. "Zijn ze hier niet een beetje té beveiligd?" dacht ik hardop en Niall grinnikte. "Je snapt het niet, wij hebben de hele bovenverdieping afgehuurd", zei hij doodserieus en ik verslikte me. Ik knipperde weer ongelovig met mijn ogen en staarde hem toen aan. "Jullie hebben de hele bovenverdieping afgehuurd?!" riep ik verbaasd. Ik stond versteld, echt werkelijk versteld. "Zo hebben we genoeg plaats", reageerde Louis op mijn uitbarsting. "Maar dan huur je toch gewoon enkele kamers? Toch niet de héle bovenverdieping?" vroeg ik verbaasd. Zayn grinnikte. "Dat is uit voorzorg. Ik zie Harry al in zijn blote kont door de gang huppelen van kamer naar kamer terwijl iedereen op staat te kijken. Dat soort reclame hebben we niet nodig", legde Niall uit en ik keek verbaasd naar Harry die stond te grijnzen.

Vlug een stukje, het spijt me dat ik niet had geschreven, morgen meer uitleg. hier vind je ook wat uitleg, ongeveer dan...

Reacties (2)

  • Zachaa

    Eerst geniet je JUICHEND na van het stukje,
    En dan lees je dat Fluweel het moeilijk heeft.
    Fluweel, je kan het, je moet doen waar je plezier in vind. Je schrijft als de beste. School is kut, leraren zijn negatief. Daar heb ik deze week ook last van ):
    Geweldig stukje.

    9 jaar geleden
  • jumbielove

    verder gaan

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen