Foto bij 4. Sweet goodbyes

Heey lieverds!
Hope you like... please leave reacties(H)
xxmuppelke

Hayley Stone
Als ik op school aankom word ik meteen omringd door hordes leerlingen, allemaal druk schreeuwend, sommige juichen me toe en anderen zeggen dat ik niet kan zingen en dat ik maar moet beginnen met breien. Nieuwsgierig kijk om me heen en al snel zie ik wie dat heeft gezegd, Patricia Healey. Ik werp haar een minachtende blik toe en draai me dan naar de rest van de omstaande. Patricia is altijd een van mijn beste vriendinnen geweest, maar op het eind van vorig jaar is ze compleet veranderd, Cassidy en ik hebben geen enkele idee wat er is gebeurd maar iets heeft onze vriendschap compleet verwoest en heeft er voor verzorgd dat Patricia transformeerde in een oranje barbie die sindsdien een gloeiende hekel aan mij heeft. Meisjes proberen me aan te spreken en tips te krijgen en jongens fluiten me na. Maar niemand me meer op want ik eindelijk vallen mijn ogen op de persoon waar ik al de hele tijd naar heb gezocht, de enige persoon waar ik goedkeuring van nodig had. 'Paul!' ik ren op hem af en pak zijn arm vast. Met een ruk draait hij zich om en zijn donkere ogen lijken wel vuur te spuwen, geschrokken deins ik achteruit. Ik heb hem wel eens vaker zo zien kijken, maar nog nooit naar mij. Deze blik voorspelde niets goeds. Ik liet zijn arm los alsof ik me verbrand had en hij draait zich om en beent met kwade stappen weg. Verdwaasd staar ik hem na en ik schrik als ik een hand op mijn schouder voel. 'Calm down, it's me.' hoor ik Cassidy zeggen en ik draai me naar haar om. 'Don't worry, he's just gonna miss you, that's all' stelt ze me gerust als ze mijn volgelopen ogen ziet. Ik slik even en knik dan waarna we samen naar onze eerste les lopen.

De schooldag lijkt wel eeuwen te duren, nog langer als normaal, elk persoon dat ik tegen kom feliciteert me uitbundig en sommige geven me zelfs wenskaarten. Op het einde van de dag bulkt mijn kluisje door de druk van alle kaarten en ik zucht gefrustreerd. Aangezien ik een tijdje weg zou zijn moet ik mijn kluisje vandaag nog leeg maken en dat ging nog moeilijk worden om allemaal in mijn tas te krijgen. Misschien hebben ze bij de balie nog wat tassen. Het is ongelofelijk druk in de gangen en elleboog me ongeduldig door de menigte kleine brugklassertjes. Dat ging ik zeker weten niet missen. Als ik dan eindelijk bij de balie aankom voel ik een arm om mijn middel heen vallen en ik wil het uitgillen maar er word vrijwel meteen een hand over mijn mond geslagen. De grond verdwijnt vanonder mijn voeten en met een rotvaart word ik naar buiten gedragen. Hij brengt me naar onze plek, het parkje achter de school, bij de oude wilg. Voorzichtig word ik neergezet en Paul komt naast me zitten. Vijf minuten lang doet hij niets en staart alleen maar strak voor zich uit. Als hij zich dan uiteindelijk tot mij wendt zie ik nog een spoor van nattigheid in zijn ogen. Hij pakt mijn handen vast en kijkt me smekend in mijn ogen 'I'm happy for you, really I am. And I'm so proud of you to. It feels so great to be able to say "Hey, that hot chick on tv, that's my girlfriend." ' met open mond luister ik naar zijn monoloog, dit is niets voor Paul, hij heeft het normaal niet zo op gevoelens 'But I'll be lying if I say that I want you to go, I just can't accept the fact that you'll be living in the same home with about fifty guys.' gaat hij verder terwijl hij bij elk woordje iets dichter naar me toe buigt en zijn prachtige donkere ogen boren zich in de mijne. 'Please, stay here with me.' smeekt hij nu fluisterend. Ik voel een ongenadige vlaag van schuldgevoel en bekijk het gras onder mijn voeten nauwkeurig. Met zijn vinger tilt Paul mijn kin weer op zodat ik gedwongen ben hem aan te kijken. 'I can't Paul, I love you, but this is a once in a lifetime opportunity. I can't let that go.' zeg ik dan met een brok in mijn keel. Pauls kaaklijn verstrakt en zijn ogen versmallen, zijn lange vingers vouwen zich om mijn kaak en trekken me ruw naar zich toe. Wild drukt hij zijn lippen op de mijne en met een grom duwt hij me naar achteren. Zijn handen glijden af naar mijn armen en klemde zich stevig vast. Hij word steeds ruwer en ik voel een stekende pijn op mijn bovenarmen als zijn nagels zich in mijn vlees boren. 'Paul,' mompel ik tegen zijn lippen aan en ik zet mijn handen op zijn borst en probeer hem zo van me af te duwen. 'You're hurting me.' zeg ik dan maar als ik merk dat het geen zin heeft. Meteen vallen zijn handen van mijn armen af en gaat hij weer rechtop zitten zonder me aan te kijken. Ik wrijf met een pijnlijk gezicht over mijn armen. 'Paul, I..' begin ik maar hij schud alleen maar afwezig zijn hoofd, nog steeds strak voor zich uitstarend. Ik raap mijn vest op die hij op de grond had gegooid en druk een kusje op zijn wang. Dan loop ik terug naar het schoolgebouw, nog een keer kijk ik om maar Paul is al weg.

Reacties (2)

  • GwenNT

    Ze moet haar droom volgen

    6 jaar geleden
  • 1Dazzle

    Hij mag dit echt niet van haar afpakken! dit is haar grote kans! hoe kan hij dat niet willen voor haar? <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen