Foto bij Jill

Reacties, tips, kudo's, abo alles is welkom. Dit stukje is misschien iets minder maar we gaan langzaam maar zeker naar het slot toe dus dingen moeten klaar gezet worden. Hope you guys like it.

‘Nee! Nee! Nee! Louis laat me los!’
Maar Louis liet mijn polsen niet los hoe hard ik ook trok. Mary was weg! Zayn en Niall waren weg! Van wat ik van de kamer kon zien was het een enorme zooi. Het bed was kapot en stukken stof lagen her en der verspreid. Een barst in de muur suggereerde dat er iemand met geweld tegen aan was gegooid. Eindelijk was het teveel geworden. Eindelijk had ik mijn limiet bereikt. De fases van paniek had ik over geslagen. Ik was hard op weg naar totale hysterie.
‘Jill, rustig!’ Louis kreeg steeds meer moeite mijn polsen vast te houden en stukje bij beetje kreeg ik meer bewegingsvrijheid.
Twee paar armen sloten rond mijn boven armen en trokken me tegen een brede borstkas. Louis liet me opgelucht los. Zijn voorhoofd was bezweet en zijn blauwe ogen stonden geschokt. Mijn benen spartelde hopeloos in de lucht terwijl ik probeerde de grip op mijn bovenarmen te breken. Het werkte niet.
‘Het is mijn schuld. Mary, is weg. Zayn en Niall kunnen wel dood zijn en allemaal is het mijn schuld. Laat me gewoon gaan! Als ze me te pakken krijgen is alles tenminste over!’
‘Moeten we haar slaan? Ze word hysterisch.’ Louis,? Harry? Geen idee wie het zei en het kon me ook niet zoveel schelen.
Er was maar zoveel dat een mens aan kon op een dag. Ik zat er al ver overheen en eerlijk gezegd verbaasde ik mezelf erover dat ik niet eerder was ingestort. Mary was mijn beste vriendin. Geheimen of niet, ze had alles gedaan om me te beschermen. Tranen begonnen op te wellen en over mijn wangen te stromen. Ik had er een enorme hekel aan om te huilen. Het was een teken van zwakte een teken dat je het niet aan kon. Maar nu de tranen over mijn wangen liepen kon ik ze niet meer stoppen. De kracht vloeide weg uit mijn armen en benen. Ik stopte met tegen stribbelen en de grip om mijn armen verslapte.
Mijn lichaam werd omgedraaid en ik verborg mijn gezicht in de warme fleece van Liam zijn trui. Hij aaide over mijn rug heen maar zei niks. Ik wilde niets meer, zien horen of voelen. Was ik maar gewoon een robot die alleen merkte dat ze extra olie nodig had. Dat zou zo veel makkelijker zijn. Liam streek mijn haar weg en duwde zijn gezicht in mijn haren. Zijn warme adem streek langs mijn nek en kalmeerde me iets. Maar hysterie- een beetje kalmte = nog steeds behoorlijk in paniek.
‘Als jullie nu niet onmiddellijk rustig doen bel ik de politie!’
Ik tilde mijn hoofd op van Liams schouder en keek recht in het gezicht van een kleine vrouw. Ze had wel iets weg van een Chinese pop maar dan met veel haar. Haar lange donkere haar hing in natte strengen langs haar schouders en drupte op de stof van haar rode badjas.
‘Toen jullie eindelijk stil waren dacht ik rust maar nu begint het gewoon opnieuw. Vier je feestjes ergens anders.’
‘Sorry, mevrouw.’ Zei Harry met een brede glimlach. ‘Kijk mijn zus is een beetje van streek. Komt allemaal goed niks aan de hand.’
De vrouw keek van Harry naar mij en weer terug. De gelijkenis was totaal niet treffend maar wist zij veel.
‘Houd je zusje rustig. Die blonde Ier liep ook al met zijn zusje door de gang te zeulen.’
Blonde Ier? Niall, kon niet anders.
‘Was alles goed met ze?’ vroeg ik. Mijn stem klonk zwak en trillerig en als Liam zijn armen niet om mijn middel had gehad was ik waarschijnlijk in gestort.
‘Ja, ik denk van wel. Die blondine riep iets over konijntjes voor ze flauwviel. Die andere jongen liep in zijn onderbroek en die blonde had een fikse snee op zijn voorhoofd. Jullie kinderen moeten echt minder drinken.’
‘Helemaal mee eens.’ Zei Louis die om Harry zijn schouder hing. ‘De hersenen van de jeugd gaan hard achteruit. Kan dan toch naar deze jongen. Voordat hij ging drinken had hij stijl haar en kijk nu.’ Louis woelde door Harry zijn krullen. ‘Nu heeft hij krullend haar.’
De vrouw staarde Louis aan alsof hij niet goed bij zijn hoofd was. ‘Kijk je kan zien wie er verantwoordelijk zijn. Liam en ik hebben stijl haar. Wij zijn duidelijk de normaalste. Dan heb je onze Jill hier, die wel van een feestje houd en ook af en toe een beetje doordraait en als laatste onze Harry die helaas nooit meer normaal zal worden.’ Louis schudde treurig zijn hoofd.
‘Houd het gewoon rustig, dan zal ik niet naar beneden bellen.’ Zei de vrouw met een zucht.
‘Beloofd.’ Zeiden Liam en Louis in koor.
Ze verdween weer in een van de kamers. Liam begon me weg te loodsen naar de nood uitgang. Harry en Louis volgde op de voet.
‘Wat heeft Mary precies met konijnen?’ vroeg Harry toen we aan het einde van de gang waren.
‘Geen idee.’ Antwoordde ik. ‘Misschien heeft ze een knal voor haar kop gehad.’
‘Goed, mogelijk.’ Zei Liam. ‘Die vrouw zei alleen iets over Niall, Zayn en Mary. Niks over mensen die achter hen aan kwamen. ‘
‘Maar ze nemen hun telefoons niet op. Hoe vinden we ze dan?’ vroeg ik. Niemand leek zich daar zorgen om te maken en voor de zoveelste keer voelde ik me buitenspel gezet.
‘Geen zorgen, we hebben door de hele stad opslag ruimtes waar we reserverenspullen hebben liggen. Kleren, telefoons. Die loods waar we waren is er een van.’ Ik knikte en voelde me al kalmer. Liam hield zich aan zijn woord.
We stopten in het trappenhuis en Liam liet me voorzichtig neer zakken op een van de trappen. Hij kwam achter me zitten met zijn benen aan weerzijde van me. Harry sprong op de leuning en Louis ging een paar trede lager zitten.
‘Zayn loopt in zijn onderbroek.’ Zei ik.
‘Zayn, loopt in zijn onderbroek door de sneeuw.’ Zei Harry. ‘Vast een charmant uitzicht.’
‘Het dichtstbijzijnde opslag punt is twee blokken hier vandaan. Als ze daar zijn gekomen zijn ze veilig. We kunnen er wel heen gaan, of we wachten ergens anders tot we gebeld worden.’ Zei Liam.
Hij leek het niet door te hebben maar zijn vingers begonnen rond mijn lokken te draaien. Het voelde ontspannend en ik leunde naar achter.
‘Harry en ik kunnen er wel heen gaan. Als Liam Jill veilig weet te houden tot we terug zijn komt alles goed.’
‘Tuurlijk alles komt goed want het gaat de hele dag al geweldig.’ Zei ik droog.
‘Jillian, als er iets is dat je moet weten is dat een dag met ons doorbrengen garant staat voor een drukke dag.’ Zei Louis met een buiging.
Dat was het understatement van de dag.

Reacties (5)

  • Crabstickz

    <33

    7 jaar geleden
  • oordopje

    snel verder

    7 jaar geleden
  • chausette

    Ah, ik vind het wel jammer dat het verhaal bijna gaat aflopen 😭 maar snel verder !

    7 jaar geleden
  • Lovato

    Noem jij het maar 'een wat minder deeltje', ik vind hem alsnog geweldig.
    Wel jammer dat hij bijna afgelopen is, maar ja, dan weten we in elk geval al die geheimen.
    Ik kan daar echt slecht tegen, tegen al die geheimzinnige dingetjuss, maar alsnog mag ik nooit iets weten. Ik ben een beetje een flapuit. Eerst zeg ik dingen en dan heb ik zoiets van; oeh, dat had ik beter niet kunnen zeggen.
    Dus ja, ik mag nooit geheimen weten.
    MAAR DEZE WEL ;D
    Dus YEAY, snel verder <3

    7 jaar geleden
  • Jagkass

    Haha die oude vrouw! (:
    En hoe Louis over Harry en Jill praat! (:
    "‘Helemaal mee eens.’ Zei Louis die om Harry zijn schouder hing. ‘De hersenen van de jeugd gaan hard achteruit. Kan dan toch naar deze jongen. Voordat hij ging drinken had hij stijl haar en kijk nu.’ Louis woelde door Harry zijn krullen. ‘Nu heeft hij krullend haar.’ "
    Ik lag echt dubbel door zijn droogheid!
    Snel verder!

    Xoxo

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen