Foto bij OO5

Ik loop de volgende dag schichtig om me heen te kijken als ik naar mijn kluisje loop. Ik was weer op school en mijn aankomst daarop was al niet goed verlopen. Iemand van de populaire mensen had me opgemerkt en een opmerking naar me gemaakt. Waardoor ik slippend tot stilstand kwam en de hele school had omgekeken en me uitgelachen. Ik schaamde me dood, wat was ik blij dat ik nooit rood werd. Ik opende mijn kluisje en deed mijn boeken erin waarna ik even op mijn rooster keek, ook al wist ik hem al uit mijn hoofd. Ik moest íets doen, anders zou het opvallen. Ik liep nadat ik mijn goede boek uit mijn kluisje had gehaald, scheikunde, naar het goede klaslokaal en ging daar voor de deur staan. Natuurlijk was ik als altijd weer op tijd, me moeder stuurde me altijd een halfuur van te voren naar school. Onnodig als je het mij vroeg. Dus ik moest me zoals altijd een beetje onzichtbaar maken, iets wat altijd maar dan ook altijd nadelen had.

‘Dus klas…’ De zin van de leraar frans werd onderbroken door de schoolbel die aangaf dat deze schooldag klaar was en de klas was daar zo te zien erg blij mee. ‘Vergeet jullie huiswerk niet!’ Probeerde ze maar niemand luisterde nog. Ik pakte langzaam mijn tas in waarna ik achter de laatste kinderen het lokaal uit liep. Ik liep regelrecht naar mijn kluisje toe, waar het nu rustig was omdat de meeste kinderen snel wouden gaan dus niet bleven plakken. En ik er langzamer over had gedaan om het lokaal te verlaten. Ik deed snel mijn jas aan nadat ik mijn boeken in mijn kluisje had gelegd. Ik pakte de boeken waar ik huiswerk voor had en stopte ze in mijn tas. Ik draaide mijn kluisje weer op slot en liep de gang door naar buiten.
Ik ademde de vrije lucht in, de meeste kinderen bleven nog even bij een groepje staan om nog even te blijven hangen. Sommige andere kinderen wouden snel naar huis en andere die waren niet eens van onze school. Ik zelf wou snel weg, dan kon ik weer ongestoord fietsen. Ik kwam als enige van mijn dorp naar deze school dus ik hoefde niet bang te zijn dat ik iemand tegen kwam. Ik stopte de oortjes in mijn oren en zette mijn muziek aan waarna ik begon te fietsen. Ik had helaas de gewoonte om te gaan zingen als ik muziek hoorde dus deze keer kon ik niet stil blijven luisteren naar mijn muziek toen ik de klanken ervan hoorde. Ik keek eerst achter me om er zeker van te zijn dat niemand me hoorde, waarna ik de omgeving goed afkeek en er was niemand te zien. Ik zette mijn muziek een tandje hoger en zong zachtjes mee met de tekst. ‘Who says, Who says you’re not perfect, Who says you’re not worth it, Who says you’re the only one that’s hurting, Trust me, That’s the price of beauty, Who says you’re not pretty, Who says you’re not beautiful, Who says.’ Tijdens het zingen bleef ik op de weg letten dat niemand me hoorde. Maar het leek me waarschijnlijk want ik reed op een polder weggetje met maar 2 huizen. Opeens haalde een auto me in en ik schrok me ,letterlijk bijna, dood. De auto reed namelijk heel vlak langs me heen. Ik stopte met zingen en keek de auto na, hij stopte een paar meter voor me en ik wou er omheen fietsen totdat de man uitstapte en me aankeek. Ik stopte verlegen en haalde de oortjes uit mijn oren. ‘Zou ik je wat mogen vragen?’ Vroeg de man beleefd en ik knikte nog steeds erg verlegen. Niet wetend wat hij wou vragen.


Welcome new abo's <3
Jongens, 1D komt er snel genoeg in voor ;P
Tot die tijd hoop ik dat jullie het leuk vinden en een reactie achterlaten ;P
Love you guys <3
Xx marjolein

Reacties (11)

  • Rakish

    waaaaah, snel verderrr!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen