Foto bij OO7

Ik liep stil het huis in, mijn moeder was werken maar toch. Ik hing netjes mijn jas op aan de kapstok en plaatste mijn schoenen in het schoenenrek. Snel haalde ik het pappiertje uit mijn jaszak, anders zou ik het vergeten. En ik propte het in mijn broekzak. Ik liep door naar de keuken en schonk voor mezelf een glas water in. Gezond en goedkoop en altijd genoeg van, zei mijn moeder altijd. Waarbij ik altijd stiekem met mijn ogen rolde. Maar nu was ik verslaafd geraakt aan het water, en hadden we alleen maar gezond fruitwater in huis dus ik dronk dit liever dan het andere spul. Ik pakte ook een snoepje uit de kast, ja die hadden we gelukkig nog wel, en nam plaats aan de houten tafel. Ik plaatste mijn glas op de tafel terwijl ik het snoepje in mijn mond stak en het briefje weer uit mijn zak haalde. Ondertussen voelde het papier al zacht en verfrommeld aan. Iets van teken dat het lang mee was geweest, en in mijn geval dat het vaak op een prop was gevormd. Ik streek het met mijn vingers glad en nam een slok van mijn water om de spanning wat af te nemen. Ik wist niet eens waarom ik eigenlijk zo zenuwachtig was. Het was maar een papiertje, met belangrijke gegevens erop. Ik kuchte even omdat ik me verslikte in een slok. En kreeg tranen in mijn ogen van het hoesten. Toen ik weer wat bijgekomen was zuchtte ik eens diep en sloot ik mijn ogen. Ik zou het gewoon doen, dit kon een nieuwe dappere stap in mijn leven zijn. Ik kon iemand worden. Ik ademde diep in en blies het langzaam weer uit, ik zou hem bellen en zeggen dat ik een afspraak met hem wou. Ik kon altijd nog zeggen dat ik niet wou, dus ik zou eerst een gesprek vragen met hem. Ik stond langzaam op en ik merkte dat ik alles zo langzaam mogelijk deed om het uit te stellen. Ik wist niet eens waarom, maar nu ik op mijn besluit was gekomen wou ik niet meer terug. En als ik het nu niet zou doen zou ik het nooit doen, ik kende mezelf ik was daar veel te verlegen voor. Ik pakte de telefoon vast en typte het nummer over van het briefje. Ik klikte op het groene hoorntje en hield mijn adem in toen ik de bekende toon hoorde. Hij ging zo vaak over dat ik bijna dacht dat hij niet meer op genomen zou worden. Ik blies duidelijk hoorbaar mijn lucht uit en net dat ik hem weg wou klikken werd er opgenomen. ‘Hallo, met Eduard Gest.’ Hoorde ik de man zeggen, zijn stem werd alleen iets aangepast door de verbinding. ‘Hallo u spreekt met Myra Woods, van vanmiddag op de fiets.’ Mompelde ik verlegen door de vriendelijke klank van de man. Meteen hoorde ik een aha geluidje en glimlachte flauw. ‘En weetje het al?’ Vroeg hij meteen en ik slikte moeilijk. ‘Ja, ik doe het.’

Omg I love you guys, echt als ik meer reacties en veel kudo's krijg dan krijgen jullie nog een deeltje vandaag...
Dus kom op mensen, ik wil heel graag een keer in de top (A')
Dus verkracht die kudo knop, anders moet ik naar jullie toe komen en mijn super laser-lepel op je richten zodat je op die knop drukt (A')
Xx Marjolein

Reacties (16)

  • fluffyhoran

    Ik ben de kudo knop aan het verkrachten maar jij doet maar 1 keer gvd
    OMG WEER EEN FANGIRLMOMENTT

    5 jaar geleden
  • agirlx

    JAA ZE DOET HET! woehoe!

    6 jaar geleden
  • NinaStyles13

    OMG! ik ben vandaag begonnen met je story en ik weet zeker vanavond ben ik bij:)

    7 jaar geleden
  • RandomnessXx

    oew moet ze niet even tegen haar moeder zeggen?? alhoewel, dan mag het vast niet...

    7 jaar geleden
  • SuperrrLouis

    wiehie, vrolijk =]

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen