Liam Payne
Pas toen ik mijn ogen had geopend werd ik me ervan bewust dat ik in slaap was gevallen in metro naar mijn werk. Ja, ik moest eerst met de metro wou ik bij mijn werk komen, iets wat dus een dagelijks ritueel was geworden bijna. Om half acht moest ik al met de metro, om precies om negen uur bij het Centrum te komen van Londen, en vervolgens naar de lokale Starbucks te lopen. Om eerlijk te zijn had ik het nog goed met mijn baantje, het was dan ook de hele dag druk maar ik deed het graag. En natuurlijk droeg het loon dat ik kreeg ook een beetje bij aan mijn mening. Het was zeker wel leuk werk om te doen, je ontmoette nieuwe mensen, je zag verliefde stelletjes uit dezelfde beker drinken, noem maar op en je zag het daar.
‘Londen cetrale, don’t forget to check out!’ klonk er door de speakers, voordat ik opstond , uitcheckte met mijn kaart en de metro uitstapte. De buitenlucht kwam me al snel tegemoet, lieten een spoort achter van kippenvel op mijn armen, voordat ik verder liep en me er verder niks meer van aantrok. Ik had nog twintig minuten om bij de Starbucks te komen, wat dus ook makkelijk te doen was aangezien het hier om de hoek was.
‘Hmm, maybe the bakkery?’ vroeg ik meer aan mezelf dan de mensen die druk om me heen liepen. Ookal was het nog zo vroeg in de morgen, er liepen nu al honderden mensen in de drukke straten van Londen. Niet dat ik het erg vond, ik hield ervan om naar mensen te kijken. Hoe mensen bewogen, gefasineerd door hun passen of hun haren die zo mooi meegingen op de wind. Het was haast magisch hoe snel ik erin opging, hoe snel het mij in zijn macht had.
Ik pakte mijn Android telefoon uit mijn zak, stopte mijn oortjes erin, en tegelijk in mijn oor natuurlijk, voordat ik verder liep met de muziek van The Wanted op de achtergrond.
Zelfs de kou van net voelde ik niet meer, zo ging ik op in de muziek en omgeving rondom. Iets wat wel vaker voorkwam als ik buiten was.
De sneeuw die overal lag rondgezaaid zorgde voor een prachtig effect op de huizen, of de mensen die hierzelf buiten liepen. Hun sjaaltjes rond hun nek gewikkeld, handschoenen aan of een muts op hun hoofd. Ik hield van dit soort weer, op sommige momenten. Het haalde dan weliswaar mijn hele dagelijkse routine door de war, het bleef een mooi uitzicht als je er zo naar keek.
Nog vijf minuten voordat ik op mijn werk moest zijn, dus besloot ik maar vast om naar de winkel te lopen. Ik grinnikte eventjes, er waren duizenden jongeren die mijn baan wouden hebben, soms zelfs mijn leven. Geen ouders meer die me konden vertellen wat ik moest doen, ik had namelijk mijn eigen appartement gekocht met het geld wat ik had opgespaard en van mijn werk. Guess what? Ik hield ervan , ik hield ervan om zonder regels van mijn ouders te leven.


Yeah, The Wanted, mijn andere favoriete boyband ^^. Moest er gewoon in haha (:. Zouden we voor 1 x de top weer kunnen halen zo geweldig als jullie zijn moet dat toch lukken he? (:

Reacties (11)

  • Paardenvriend

    Ik hou van de winter omdat het heerlijk is om buiten te lopen helemaal in je dikke trui en jas gekropen en dan kom je vervolgens ergens binnen en dan komt een golf va warmte je te gemoed. Of als je in je bed ligt. Dat is het lekker warm juist omdat het buiten zo koud is.

    ik hou van de winter helemaal met sneeuw.....

    2 jaar geleden
  • stupidOTP

    ik begin lekker nu pas met lezenxD
    en ik ben inderdaad jaloers op Liam...ik had gisteren nog met mijn moeder er over dat ik bij Starbucks wil werken (: maar ik ben nog te jong...
    ik ga nu snel verder lezen!!
    xx

    6 jaar geleden
  • HushHush

    Liam; Let me love you! TW :3

    6 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    geweldig!
    echt weer een super verhaal, je t'aime(H)

    7 jaar geleden
  • theguardian

    OMG DANKZIJ JOU MOEST IK LACHEN, WANT TW IS OOK MIJN ANDERE FAVO BOYBAND (:
    Snel verder xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen