Foto bij Chapter Seventy-Eight

Ik rende het ziekenhuis in. Vlak nadat ik had gehoord wat er aan de hand was reed ik in een rotvaart naar het appartement van de jongens en had daar Kyra en Demi afgezet. Daarna was ik naar het ziekenhuis gereden en daar was ik nu. Bij de balie vroeg ik in welke kamer ik mijn moeder kon vinden en voor de receptionist was uitgesproken was ik de gang al door, richting de liften. Ongeduldig wachtte ik voor de liften en dacht aan het gesprek met mijn vader. Hij had gezegd dat iemand haar had gevonden, in Londen blijkbaar. Wat in hemelsnaam deed ze in Londen had ik hem gevraagd. Hij had geantwoord met dat hij het niet wist en toen had ik opgehangen.Eindelijk! De lift ging open en ik stapte er in. Haastig drukte ik op het knopje en ik rende de lift uit toen hij op de juiste verdieping was. Ik liep meteen door naar de kamer en deed zachtjes de deur open. Daar lag ze dan. Mijn moeder. Zoe Rebecca Malik. Ik had haar al sinds december niet gezien en ze was verandert. Ze was heel erg vermagert. Aarzelend loop ik naar binnen. Ze leek te slapen. ‘Mama?’ ‘thalia? Ben jij dat?’ blijkbaar sliep ze niet. ‘Ja ik ben het. Wat doe je hier?’ Ik ging op de stoel naast haar zitten. ‘Ik.. Je weet dat ik in een depressie zit. En die is gewoon erger geworden nadat jij weg bent gegaan,’ zuchtte ze. Ik bijt op mijn lip. Als ze spijt had was ze nu te laat. ‘En toen wou ik je dus hier in Londen komen zoeken. Maar ik wist niet waar je woonde en de rest herinner ik me gewoon niet meer,’ ging ze verder. Ik knikte. ‘Mam ik kom niet meer bij je wonen oké? Ik ga al met Liam samenwonen.. ’zeg ik haar. Ze sluit haar ogen en knikt. ‘Je vader had me dat al verteld. Hij had ook verteld dat hij ging trouwen met zijn vriendin en nodigde mij uit voor de bruiloft.’ Ik kijk haar versteend aan. Ik was niet boos op haar maar hij haad haar uitgenodigt? ‘Wanneer?’ vroeg ik haar. ‘Vlak voor jij kwam was hij hier en vroeg hij het. Ik zei dat ik het alleen zou doen als jij het er ook mee eens was,’ vertelde ze me. ‘Je mag wel komen mam. Ik verbied je niks,’ mompelde ik zachtjes. Even was het stil tussen ons. ‘Ik ga trouwens bij je tante wonen in Bradford. We vonden dat allemaal beter,’ legde ze me uit toen ik haar onbegrijpend aankeek. ‘Dat lijkt me ook veel beter mam.’ Weer was het stil en ik besloot maar weer eens te gaan. ik wou even naar het huis kijken. ‘Uhm.. ik ga maar weer eens.. Doei mam,’ mompelde ik. Voor ik de deur uitliep hoorde ik haar ‘het spijt me’ fluisteren. Ik deed alsof ik het niet hoorde en liep zo snel mogelijk het ziekenhuis uit. Mijn tranen kwamen niet, ze waren blijkbaar al op. Snel reed ik naar het huis en zag daar alleen maar Liam’s auto staan. Meteen rende ik de auto uit het huis in. Het stonk naar verf. ‘Liam? Waar ben je?’ ‘Hierboven!’ klonk zijn stem. Ik liep de trap op en zag dat in onze kamer wat potten verf stonden en dat de grond bezaait lag met kranten. ‘Wat is er hier aan de hand?’ vroeg ik hem. ‘Wat denk je ervan om hier te blijven vanavond, iets te eten bestellen en deze muur met verf bespatten?’ vroeg hij me en hij reikte me een kwast aan. Ik knipperde met mijn ogen en knikte toen grijnzend. Meteen stopte ik de kwast in de paarse verf en Liam in de blauwe. Zo gingen we door tot we uitgeput waren. De muur had nu paarse,blauwe,rode,gele,groene en oranje verfspatten. Eigenlijk was ik er best trots op. Hijgend gingen we op de grond zitten en Liam besloot chinees te gaan bestellen. Over een kwartier zou het er zijn vertelde hij me. Ik ging ondertussen onze slaapplek in orde maken. Dat betekende dus een matras neerleggen in een andere kamer, wat dekens en kussens pakken die Liam had meegebracht en die erop gooien. Blijkbaar had hij dit al helemaal uitgedacht. Dit vroeg ik ook aan hem. Hij schudde zijn hoofd. ‘Ik hoorde wat er met je moeder was en ik wist niet zeker of je bij de jongens wou zijn in het appartement. Dus ik reed naar huis en haalde dit allemaal op,’ vertelde hij. Toen ging de bel en hij haalde snel even al het eten op. Ik zat al op het matras toen hij er aan kwam en over onze dag pratend aten we alles op. Hij probeerde er steeds achter te komen wat ik allemaal voor meubels had gehaald. Ik tuitte mijn lippen en besloot maar een tip te geven. ‘Ons bed is tenminste groot,’ grijnsde ik. Hij kreunde pijnlijk. ‘Natuurlijk is ons bed groot, ons bed kan onmogelijk niet groot zijn,’ mompelde hij met zijn handen in zijn haren. Ik gierde het uit en rolde over het matras. Plosteling greep hij me vast. Zijn gezicht was vlak bij die van mij. ‘Droom ik of gaan we echt samenwonen?’ mompelde hij. ‘Je droomt niet we gaan het echt doen,’ grijnsde ik. Hij drukte zijn mond op die van mij en zijn handen verplaatsten zich naar mijn heupen. Mijn handen lagen in zijn nek en ik ging met mijn tong zijn mond in. Zo gingen we een tijdje door met ons spel. ‘I love you,’ mompelde ik in zijn oor toen hij in mijn nek een kus gaf. ‘I love you too,’ fluisterde hij. Nog een kus op mijn mond en toen rolde hij zich naast mij. We trokken de dekens op en deden de kussens onder ons en toen gingen we lepeltje-lepeltje liggen slapen. Life is so good right now.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~``
hierna komt er gewooon een hele grote tijdsprong, alvast mijn excuses voor dat.

Vragen:

1. Wat is je favoriete film?

Heb ik niet! Ik hou van teveel films om een favoriet te hebben!

3. Heb je ooit al iets bij een docent uitgehaald, zo ja wat?

Weetje hoe hard ik over deze vraag heb moeten nadenken? ik haat elke docent,voornamelijk die van frans en ak. die van frans heb ik een xtje zo boos gemaakt dat ze naar mijn mentor ging en die van ak wil me steeds de les uit sturen aangezien ik niet oplet, grote mond heb enzo.. En voor de rest kan ik me niks meer verder herinneren *kuchkuch* maar ze moeten opletten met 1 april.
ojha op de basisschool heb ik in groep8 een leraar sadist genoemd. oops.

3. hoe heb jij liams schoen zo makkelijk kunnen stelen?

hij heeft hem al terug maarjha. Ik was gewoon in parijs toen, ik ben zo klein dat ze security me niet zag en toen ben ik tussen iedereen door gekropen en toen heb ik liams schoen uitgetrokken. hij viel niet zo lenig is hij:).
ik ben echt klein, 1.59 trouwens. *zucht*

EN MYGOD. ZE HEBBEN GEWOON EEN FUCKING BRIT AWARD GEWONNEN. IK KON NIET ADEMEN GISTER WDUJHASIJKSIKDJFIWEUFHQUIWRHDUQIFHBGWUIEASHFUIAWEHB

Reacties (9)

  • AnkePayne

    Omg meent get da gij die schoen in Parijs genomen had:)

    6 jaar geleden
  • shanXhoran

    OMGOMGOMGOMG WAS JIJ DE SCHOENEN DIEF?? WHAAAAAAAAAAAAAAAAAAA IK HOU VAN JOU!

    6 jaar geleden
  • DREAMBIGx

    omgg, snel verder <3

    7 jaar geleden
  • jellybeans

    whaaaa me computer liep helemaal vast want ik moest perse een kudo geven maar het was het waard!!!! en omgggggg ik wil ook liams schoen
    had hem echt niet terug gegeven:Xverdeeeerr

    7 jaar geleden
  • SadCalum

    dit is perfectie.. dit is super leuk en lief... liam denkt wel goed na over zijn plannetjes hihi(H)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen