Foto bij XVII. A princess again (part 1)

"Had je de Elfenring niet om?" vroeg Merryn me.
"Nee, het zou te veel opvallen."
Hij was even stil en knikte. "Dat was misschien wel de reden dat je vermomming zo goed werkte."
"Wat bedoel je?"
"Nou, het is een kenmerk van ons. Maar sommigen zeggen dat het ons compleet maakt als Elf."
Ik haalde mijn schouders op. "En anderen zeggen dat het de bescherming van Dÿane garandeert. Ik weet niet wat ik moet geloven. Er is in elk geval niets gebeurd toen ik hem afdeed."
Maar ik kon niet ontkennen dat het goed voelde om de ring weer om te doen. het was niet alleen vertrouwd, maar het leek of ik inderdaad meer Elf was.
Het verhaal ging dat Terra de ring had gesmeed toen ze wou laten zien dat ze echt een Elf was, en geen Godin meer. Het herinnert je dus aan je Elf-zijn. Op dat punt had Merryn dus gelijk gehad. Maar Terra had het contact met haar moeder nooit echt verloren, ook niet na het smeden van de ring. Misschien zat er inderdaad een soort bescherming van Dÿane in?
Ik nam me voor om bij thuiskomst eens wat boeken op te zoeken. Sommige dingen die ik eerst als mythen had gezien, werden nu opeens een stuk belangrijker.
"Wat is er?" vroeg Merryn me.
En toen besefte ik dat ik al een tijdje voor me uit aan het staren was.
"Niets, ik was alleen een beetje aan het nadenken."
Hij zei niets, maar zijn nieuwsgierigheid was van zijn gezicht af te lezen.
"Over de Elfenring."
Hij knikte. Ik vond dit genoeg, ik hoefde niet mijn hele gedachtegang uit te leggen. Maar goed, waarom was ik eigenlijk zo aan het mijmeren? Ik moest zo een entree maken om de dorpsbewoners te waarschuwen!

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen