Foto bij 54 • Juliet Willis

Na een kwartier in stilte gelopen te hebben, zuchtte ik luid en hield halt. Ik had geen zin meer om de rest van de avond nog rond te wandelen om misschien om één uur in de nacht tot besef te komen dat we maar op een bankje moest slapen. ‘Waar gaan we naartoe?’ Verduidelijkte ik mijn zucht dan ook.
Mijn moeder stond ondertussen ook stil. ‘Ik weet het niet.’ Ook zei zuchtte terwijl ze haar koffer neerzette. ‘Ik weet het echt niet.’ De woede in de stem van mijn moeder van daarjuist was vervangen door verslagenheid.
Ook ik zette mijn koffer neer. ‘Ken je niemand in de buurt waar me vannacht misschien kunnen slapen en morgen zelf iets zoeken?’ Stelde ik voor.
‘Nee.’ Om haar woorden nog extra te bevestigen schudde ze met haar hoofd. ‘Iedereen die ik nu nog ken zijn vrienden van Mark die eerder hem helpen dan mij.’ Ze keek nadenkend om haar heen. ‘Misschien moeten we gewoon morgen de eerste trein naar mijn ouders nemen.’
‘En school dan? En mijn vrienden?’ Nog maar juist nadat ik het gezegd had, had ik zin om mezelf te verbeteren. Ik had maar één vriend. De andere vriend die ik dacht te hebben, heeft mijn echte vriend in elkaar geslagen. Maar dat vond ik een beetje te zielig overkomen.
‘Juliet, ik wil niet bot overkomen maar je hebt geen vrienden.’ Zei mijn moeder voorzichtig.
‘Ah nee?’ Riep ik luid terwijl ik mijn armen in de lucht gooide. ‘Als je eens wat meer interesse in me zou tonen, dan zou je gezien hebben dat ik wil vrienden heb!’
Ze zweeg even, niet-wetend wat te doen. Na een halve minuut bleek ze toch te weten wat te doen en dat was in tranen uitbarsten. ‘Het spijt me echt! Ik meen het. Het spijt me!’ Ze liet haar neerzakken op haar koffer en verborg haar hoofd in haar handen terwijl er luide snikken uit haar mond ontsnapten. ‘Ik ben een rot moeder voor je geweest. Het spijt me echt, Juliet!’ Ze keek me met waterige ogen aan.
Ik zette een paar stappen zodat ik vlak naast haar stond en sloeg mijn armen om haar heen. ‘Het is oké.’ Fluisterde ik in haar oor. Normaal zou het juist andersom moeten zijn. De moeder die de dochter troost.
‘Ik heb van je leven een hel gemaakt, Juliet. Het is niet oké.’
‘Mam.’ Ik nam haar kin met mijn duim en wijsvinger vast zodat ze gedwongen was om me recht in mijn ogen aan te kijken. ‘What doesn’t kill you makes you stronger.’ Een glimlach verscheen op mijn lippen. ‘Ken je dat liedje?’ Ze knikte zachtjes. ‘In liedjes zit altijd wat van waarheid, en dat is waarheid.’
Ook nu verscheen op haar lippen een glimlach. ‘Kijk eens aan. Het tweede wijze ding dat mijn dochter me leert vandaag.’ Ze stond op en sloeg haar armen om me heen. ‘Ik ben blij dat je me hebt laten inzien dat Mark de verschrikkelijkste man op aarde is.’
Zo stonden we een tijdje. Het voelde zo verschrikkelijk goed om mijn moeders armen weer om me heen te voelen, en niet om me te slaan of weet ik veel wat. Nee, om me steun te geven. Ik had eindelijk, na vier jaar, mijn moeder terug.
‘Maar nu moeten we echt iets zoeken om te slapen.’ Ze liet me met een glimlach los. Haar ogen zagen nog een beetje rood van het wenen van daarjuist, maar dat werd zo goed als helemaal verborgen door die prachtige glimlach die nu op haar lippen speelde. Ze pakte haar koffer weer op en met haar andere hand pakte ze mijn hand vast. ‘Maar vertel eens, hoe kwam het dat je zo laat thuis was vandaag?’
De glimlach op mijn gezicht verdween onmiddellijk nadat ze dat zei. Liam.


Laatste dag van de vakantie ): Zullen we een goede deal maken? 8 kudo's of 8 reacties en dan krijgen jullie vandaag nog een stukje. Kom op, dat moet toch wel lukken met 88 abo's? Het zou mijn vakantie goed eindigen. <3

Reacties (6)

  • Tinaaax257

    it's zo freaking sad, plz continue I anna know where they're gonna sleep tonight.
    Ich bin Neugierig

    9 jaar geleden
  • SquirrelLove

    super stukjeeeee!!!
    snel volgend hoofdstuk lezen (:

    9 jaar geleden
  • Moustaches

    volgens mij heb ik nog nooit op dit verhaal gereageerd (oeh, dat is echt erg Ö), maar dan kan ik dat in deze reactie doen(:
    ik vind dit echt zo'n mooi verhaal! je hebt een duidelijke verhaallijn en je hebt een geweldige schrijfstijl! ik word er altijd vrolijk van als ik zie dat je een deel heb geschreven, want dit is echt een mooi verhaal (ik weet het, dat zei ik net ook al)! ik weet er eigenlijk niets anders over te zeggen, it's just amazing =D
    en nu haar moeder weer aardig is, moet ze ook niet ergens anders naartoe gaan, want ze moet bij liam blijven(:

    9 jaar geleden
  • Saphorithe

    7 kudos ook goed? =D

    9 jaar geleden
  • Winterr

    please laat ze niet weggaan:(das niet liam dan:(

    maar goed je krijgt van my een reactie en kudoo puur omdat ik van dit verhaal hou ! het heeft iets(A)

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen