OPDRACHT 1:
Voor deze opdracht moet je een SA schrijven dat gelinkt is aan een liedjestekst. Je mag zelf je liedje kiezen, maar er mag maar maximaal één persoon hetzelfde liedje kiezen. Je geeft de titel en de artiest door via PB of in het topic.

Minimaal aantal woorden: 600
Deadline: 2 maart 2012

Ik heb gekozen voor het liedje: Slipped Away - Avril Lavigne

Wil je alsjeblieft mee gaan?’ smekend kijk ik hem aan.
Waarom zou ik?’ is zijn wedervraag. Omdat de avond zonder jou niet compleet is, schiet er door mijn hoofd, de woorden rollen bijna over mijn lippen. Ik slik ze snel weer in.
‘Gewoon voor de gezelligheid.’ Zeg ik dan maar. Hij trekt een wenkbrauw op.
‘Alsof het zonder mij niet gezellig zou zijn.’ Het sarcasme druipt van zijn stem. Ik rol met mijn ogen en besluit het dan maar anders aan te pakken.
‘Als je niet mee gaat ga ik je zoenen.’ Dreig ik, wetend dat hij op het moment totaal geen zin heeft in meisjes, tot mijn spijt. Ik versnel mijn pas, wachtend op zijn antwoord.
‘Dan ga ik nog steeds niet mee.’ Verrast draai ik me om.
‘Je krijgt liever een zoen van mij dan mee te gaan?’ vraag ik ongeloofwaardig. Een lichte blos bekruipt zijn wangen.
‘Ik krijg liever een zoen van jou dan… dan alles.’ Geschokt kijk ik hem aan. ‘Oké, vergeet dat.’ Zegt hij snel. Ik sluit mijn ogen en verward schud ik mijn hoofd. Dan komt er ineens een plannetje in me op.
‘Als je mee gaat, geef ik je twee zoenen.’ Een ontdeugend glimlachje speelt om mijn lippen. Onzeker kijkt hij me aan.
‘Serieus?’ als ik knik verbreed zijn mond tot een grijns, ‘Oké, afgesproken.’

De zachte gloed van de maan glijd over de lichamen die op het strand verspreid zijn. Zoekend kijk ik rond, wachtend tot ik zijn gestalte zal herkennen in de menigte. Dan voel ik ineens twee warme armen om me heen.
‘Ben je daar eindelijk?’ zijn warme adem kriebelt in mijn nek.
‘Apparently.’ Antwoord ik hem.
‘Ik heb de hele avond op je gewacht, ik kreeg nog iets van je.’ Ik rol met mijn ogen. Dan draai ik me om, gemaakt verbaasd kijk ik hem aan.
‘Nee, kreeg je iets van me?’ zijn ogen twinkelen als er een wat langzamer nummer gespeeld word.
‘Ja.’ En hij trekt me dichter bij zich. Ik verdrink in zijn donkere ogen en langzaam breng ik mijn hoofd dichter bij dat van hem. Een geur sluipt mijn neus binnen. Ik snuif het voorzichtig op.
‘Niek… is dat crack?’ verdwaast kijkt hij me aan.
‘Wat?’
‘Is. Dat. Crack?’ herhaal ik mijn vraag, langzaam en duidelijk, met een koude ondertoon in mijn stem.
‘Wat is crack?’
‘Die. Geur.’ Antwoord ik hem met opeengeklemde kaken.
‘W-welke geur?’ geschrokken staart hij me aan. Ik ruk me los.
‘Die geur die uit jou fucking mond komt.’ Een vlammende woede welt in me op.
‘Wat… wat bedoel je?’
‘Je weet dondersgoed wat ik bedoel klootzak. Heb jij godverdomme crack gerookt of niet?!’
‘Jezus Heleen, doe normaal zeg, je bent m’n moeder niet.’ Ik draai me om en loop weg. Tot hij me inhaalt.
‘Schat, wat is er? Een jointje kan toch niet zo veel kwaad?’
‘Eén jointje niet, maar aan een overdosis ga je dood, en ik ben je schat niet.’ Snauw ik.
‘Wacht, wat zei je net?’
‘Dat ik je fucking schat niet ben!’
‘Hoe bedoel je, “aan een overdosis ga je dood”?’ hij praat gewoon over me heen.
‘Zoals ik het zeg.’ De kilte is uit mijn stem verdwenen, het klinkt nu benepen en ik knipper snel een traan weg die in mijn ogen opwelt.
‘Wie?’ Dat dat ene woordje zo veel los kan maken.
‘Jack.’ Fluister ik terwijl geluidloze tranen over mijn wangen stromen. Jack, mijn kleine broertje, mijn kleine onwetende, naïeve, veel te lieve broertje. Ik begin onbedaarlijk te schokken. Alles komt weer terug, de pijn, het verlies en vooral de woede jegens die jongens. Dan voel ik opnieuw twee warme armen om me heen ik sla om me heen en trap hem tegen de schenen, maar hij laat me niet los.
‘Ssst, stil maar.’ Zijn warme stem werkt kalmerend. Hij houd me vast tot de laatste traan.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen