Foto bij 13. Final Bootcamp Challenge

Heey allemaal..
vakantie voorbij, ik weer school.. wel weer wennen hoor.. al dat huiswerk..
Maar ik zit alsnog meer op Quizlet:$
ps. Ik heb nooit echt x factor gekeken dus als de gebeurtenissen niet kloppen niet boos worden _0_
xxxMuppelke

De eerste week van bootcamp vloog woorbij. We hadden de beloning helaas niet gewonnen, de jury zei we niet goed genoeg op elkaar waren afgestemd. De winnaars waren het groepje van de dikkere vrouw voor ons. Waarvan ik nu weet dat ze Mary heet, Mary was een lieve goedige vrouw die al snel de rol van set moeder op zich had genomen. Ze deed haar uiterste best de jongere kandidaten onder de knie te houden en kon dan ook heel streng optreden. Dat maakte haar niet altijd even populair bij ons maar ik mocht haar wel. Het kon behoorlijk druk zijn in de slaapkamers en dan was het fijn als iemand er een beetje rust inbracht.
'So what are you dreamin' about?' Katie komt bij me op bed zitten en kijkt me geintresseerd aan. Ik trek mijn benen op tot onder mijn kin 'Nothin' just trying to get my mind around everything that is happening, it's all so unreal.'
Katie knikt 'Yeah you're right, and it's really tough too.'
Ik mompel instemmend. Dat is het zeker. We moeten bijna iedere avond een liedje coveren en dat uitvoeren voor de jury, dan hebben we overdag nog zangtraining en de jongere deelnemers moeten ook nog hun schoolwerk bijhouden. We zitten regelmatig om twaalf uur nog te blocken en moeten dan weer om zes uur 's morgens op voor ochtendgymnastiek. Het is slopend. En dan heb je ook nog eens de wekelijkse opdrachten, iedere week moeten we een aparte opdracht uitvoeren, de ene keer is dit zang, de andere keer is het weer dans. Vandaag is dans aan de beurt en ik verheug me er enorm op. Ik heb al die tijd geen een dansles meer gehad en ik mis het heel erg, en dit is niet zomaar een dansles, dit is een kans om te werken met een paar van Engelands beste choreografen en ik kan niet wachten om ze te leren kennen. 'When did we have to be in the ballroom again?' vraag ik voor de zoveelste keer aan Grace, die draait zich met een geïrriteerd weg van Miss Trashy waarmee ze het afgelopen half uur heeft staan ruzieen over beenruimte om hun bedden heen, die helaas voor Grace naast elkaar staan. Opgelucht dat ze een excuus heeft om haar de rug toe te keren ploft ze naast Katie neer. 'In twenty minutes, love.' zegt ze met haar grappige accent van de Eastend.
Ik knik en spring vrolijk op. 'Better get ready then.'
Snel glijd ik uit mijn rokje en wissel die in voor de veel comfortabelere en simpelere joggingbroek. Mijn haren bind ik snel in een losse knot en ik veeg mijn make-up er voor een groot deel vanaf, dat loopt anders toch alleen maar uit. De andere meisjes lijken nu ook uit hun trance te raken en volgen mijn voorbeeld. Ik schaam me als ik me besef dat ik nu al een week met deze meisjes op een kamer slaap en nog steeds niet alle namen ken, ik ken er net zes of zo, Grace, Sophia, Esther, Rebecca, Geneva en Katie. Ik ken niet eens de naam van Miss Trashy, niet dat ik dat nodig vind, iedereen weet prima wie ik bedoel als ik Miss Trashy zeg en dus vind ik het niet nodig om die van haar in mijn al toch zo volle hoofd op te slaan.

Als we de zaal inlopen glimlach ik, mijn zwarte joggingbroek gaat hier niet opvallen, bijna iedereen heeft zich in een zwarte broek gehesen. Mijn ogen scannen de ruimte en als snel heb ik mijn beste vriend gevonden, en ik loop naar hem toe. Al snel voegen mijn nieuw gemaakte vriendinnen zich bij me. Harry vouwt zijn arm om mijn middel en een scherp schuldgevoel schiet weer door mijn maag heen. Ik ben van Paul, nog steeds, al heb ik niets meer van hem gehoord na die ene dag op school. Toch voelt zijn aanraking zo prettig dat ik het niet over mijn hart kan krijgen zijn arm van me af te schudden. Maar ik kijk hem wel waarschuwend aan met een blik die duidelijk maakt dat ik bezet ben. Harry kijkt even treurig terug maar lacht daarna alweer snel. Het korte moment van pijn zorgvuldig verbergend onder een brede lach die kuiltjes in zijn wangen laat opdoemen. Ik kijk naar de grond en frons, zelfs als het lijkt alsof alles goed gaat, weet ik altijd nog iets te verknallen en dit keer breek ik daar anderen mee. Ik zucht diep maar vergeet al gauw mijn zorgen als ik zie wie er naar binnen loopt. Brian Friedman! Achter hem aan loopt Cheryl, en een steek van jaloezie schiet door mijn maag. (Mijn maag heeft echt veel te verduren met al die steken)
Ze ziet er echt zo goed uit in die joggingbroek dat het illegaal zou moeten zijn. 'Hello everyone, since dancing is my speciality, I'm today's head judge. Guy's and girl's are gonna be seperated en have a routine taught which you will have to perform at the end of the day, this will be your last challenge, after this you'll have a week of while we deside who gets through to the live shows.' zegt ze.
Vrijwel meteen vormen zich twee groepen in de zaal en Harry's arm glijd van me af. Ik grijp Katie bij haar hand en trek haar mee naar de 'vrouwen' kant. Teleurgesteld zie ik dat de jongens worden gechoreografeerd door Brian Friedman en dat wij een onbekende vrouw krijgen. Of eigenlijk is het meer een meisje, en ze kijkt best vriendelijk.

'Hello girls, I'm Daniëlle Peazer, I'm no choreographer, but I'm a dancer here and I've made up something nice for you. I'll teach you all five times eight. All pretty simple, but it will look awesome. Okay, so, just, follow me.' ratelt ze aan een stuk door, waardoor het overduidelijk is dat ze zenuwachtig is. Snel vormen we rijen -iets wat we de afgelopen week naadloos hebben geleerd- en ik zorg dat ik ergens vooraan terecht kom. De muziek begint en Danielle begint te dansen, ik moet het haar meegeven, ze is geweldig, haar bewegingen zijn ontzettend vloeiend. Ik ben een goede danseres, maar zij is gewoon iets heel anders. Zij is dans. Om me heen beginnen de mensen haar na te doen maar ik bleef stilstaan, zo deed ik dat altijd. Ik kijk altijd naar de choreo, volg elke beweging met mijn ogen en sla deze goed op in mijn hoofd. Pas als ik werkelijk alle bewegingen uit mijn hoofd ken probeer ik ze pas uit te voeren. Daniëlle loopt rond en verbeterd zo af en toe een deelnemer. Als ze bij mij aankomt zet ze haar handen in haar zij. 'Shouldn't you at least TRY the routine? You haven't moved one toe!'
'I already know the dance.' zeg ik zelfverzekerd. Daniëlle trekt haar wenkbrauw op en geeft me een oh-ja-joh blik. 'Show me.'
Ik rol met mijn ogen en zucht diep. De hele wereld om me heen lijkt te vervagen en ik concentreer me op elk verschillend deel van mijn lichaam. Het lijkt alsof er niks anders meer bestaat, ik kan het getril van het geluid voelen en ik ga helemaal op in de dans. Deze is echter al snel afgelopen en de wereld krijgt weer zijn eigen vormen. Langzaam kan ik de mensen om me heen weer onderscheiden. Daniëlles blik is verzacht en ze lacht me nu vriendelijk toe. 'You know, if the singing doesn't work out, you should really consider dancing.'
Ik lach terug 'I'm not that good, but that is the plan.'
Ze legt haar hand op mijn schouder. 'With al little more training, you could go international honey.'
Ik rol met mijn ogen en loop naar de zijkant. Daniëlle wilt me volgen maar ze word aangesproken door Katie die overduidelijk meer moeite heeft met de choreo en me een hopeloze blik toestuurt. Ik plof neer op het bankje en bekijk de mannelijke deelnemers terwijl zij hun best doen op hun choreo. Meteen springen er een paar uit. Voorin staat een man van een jaar of vijfentwintig, hij is iets donkerder en heeft een rapper uiterlijk. Hij beweegt heel relaxed. Zijn passen zijn weliswaar slordig maar hij heeft zo'n ontzettend goede attitude dat dat niet uitmaakt. Harry doet de passen het best, maar je ziet wel iets van stijfheid in zijn linkerbeen en ik vraag me af hoe hij daar aan kwam. Verder valt er nog een iets kleinere blonde jongen op, zijn dansen is afschuwelijk, al zijn bewegingen zijn pijnlijk genant. Maar hij leek behoorlijk op zijn gemak en dat maakt hem vrij aandoenelijk en komisch. Voor de rest valt mijn oog nog op Zayn. Zijn gezicht is wit weggetrokken en hij kijkt me aan met een blik alsof hij elk moment in huilen uit kan barsten. Als hij mijn blik opvangt stopt hij abrupt en loopt hij naar me toe. 'You gotta help me.'

Reacties (7)

  • cookiemanx

    Aahhwww Zayn poepieee

    9 jaar geleden
  • xxmarijn

    In een interview vonden alle directioners dat zayn juist t neste kon dansen?....

    9 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(Y)

    9 jaar geleden
  • Jagkass

    Aaaaw Zaynie! Neit verdrietig zijn!
    Snel verder!

    Xoxo

    9 jaar geleden
  • NatashaTorn

    next please
    love it

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen