Foto bij 16. Confessions

Lieve, lieve lezertjes.
Heb nieuwe foto's van Harry en Hayley.
Hopelijk zijn ze goed(H)
xxxMuppelke

Mijn hart bonkt in mijn keel terwijl ik wacht op Daniëlles antwoord. Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest. Als de situatie niet zo ernstig zou zijn geweest zou ik hoogstwaarschijnlijk in de lach zijn geschoten bij het zien van haar in twijfel verwrongen gezicht. Haar wenkbrauwen zijn naar beneden gevouwen, raken elkaar bijna in het midden en zenuwachtig kauwt ze op haar wang. 'You're really putting me in a hard spot here, I could lose my job.'
'And I could lose my future! And why would you? Nobody will ever know that you know, if they ever find out, which I don't see why.'
Daniëlle snuift 'Oh come on, there are hiddin cameras everywhere.'
Mijn knieën beginnen te trillen, dit kan niet, dit mag niet gebeuren. Ik ben nog niet eens begonnen en nu loopt mijn droom al in duigen. 'Please don't tell them, please' mijn stem klink als een zuchtje in de wind. Zo zacht en heel trillerig. Daniëlle kijkt me verscheurd aan. 'I won't if you will, and I think Zayn should be there as well. After all, it was him you were covering for.'
Ik zak door mijn knieën en laat mijn hoofd achter tegen de muur aanhangen. 'I can't do that, that would be like suicide.' snapt ze dat dan niet?
'Look, they WILL find out. If you like it or not. Maybe they will overlook the whole incident. But if they find out by themselves, you're toast.' ze kijkt doordringend in mijn ogen, zo overtuigd van haar eigen gelijk dat het haast onmogelijk is om het niet met haar eens te zijn. Ik weet dat ze gelijk heeft. Maar ik betwijfel dat ik de moed heb vrijwillig mijn carrière naar de haaien te gooien. Daniëlle ziet het mijn moment van zwakte en grijpt haar kans. 'I'll make sure they'll see you guys in private. Make sure you're at Simons dormitory at two. And bring Zayn along.'
Daarna draait ze zich om en beent snel weg. Ik sta op en veeg met mijn handen door mijn haren. Goed, als het dan toch moet gebeuren. Met nog steeds een trillerig gevoel door mijn hele lichaam strompel ik naar de jongens slaapkamer.

'Zayn, we're screwed. Like properly, royally, screwed.' zeg ik als ik de kamer binnen ben gelopen en naast Zayn en Harry op het bed neerplof. Zayn schrikt duidelijk en grijpt zich vast aan de rand van zijn bed. Hij lijkt zijn tong verloren te zijn en stamelt alleen maar wat onverstaanbare woordjes. Harry kijkt hem even vreemd aan en draait zich dan naar mij. 'Whats up? You got busted?' vraagt hij en aan zijn gezicht te zien bedoelt hij dat als grap. 'Actually we did.' antwoord ik droog. De weinige kleur die Zayn nog had trekt nu volkomen weg uit zijn gezicht en hij laat zich naar achteren vallen. Harry verslikt zich en barst uit in een luide hoestbui 'No way! You're not getting disqualified or anything right? I can't do this without my buddies!' roept hij in paniek terwijl hij een aanstellerig gezicht trekt. Normaal zou ik hier om moeten lachen, maar nu niet. 'Right, well no, not yet at least. The dancer that did the girls routine?' Harry knikt, 'She recognised my dancing.'
'Holy shit, what next?' zegt Harry ongerust. Zayn komt weer tot leven en gaat rechtop zitten. Blijkbaar wilt hij dat ook wel weten.
'She gave me an option, or she is gonna tell them, or we do it. I chose the last one. We need to be in Simons quarters at two.'
Zayn knikt en schuift dan dichter naar me toe en drapeert zijn arm om me heen. 'I'm so sorry I made you do that, it was so wrong of me.'
'Yeah, to hell it was.' ben ik het met hem eens, gek genoeg ben ik niet eens kwaad op hem, het is mijn eigen schuld, ik ging ermee akkoord. Ik zucht diep, en sta op. 'It's almost two, we better get going.' zeg ik en ik steek mijn hand uit. Zayn grijpt hem vast en knijpt er zachtjes in. 'I really am sorry.' fluistert hij in mijn oor. Harry kijkt toe met een vreemde blik in zijn ogen 'Please don't get sent home.' mompelt hij en hij kijkt snel naar zijn vingers. Ik zeg niks en kijk hem een tijdje aan, daarna draai ik me om en trek ik Zayn mee de kamer uit.

Voor de deur van Simons kamer blijven we even staan. 'Remember, they don't know anything yet, and I'm only telling the truth. No lying.' spreek ik hem streng toe. Zayn knikt en laat mijn hand snel los. Zijn borst gaat langzaam op en neer en hij legt zijn hand op de deurklink, en laat hem daar even liggen voordat hij doorduwt en heel timide de deur zachtjes openduwt.
Binnen zitten Louis en Simon op ons te wachten. 'Daniëlle told us you had something to say? I'm sorry but Danni and Cheryl couldn't be here.' zegt Simon. Zayn slikt en ik begin wild te knikken. Volgens mij lever ik een behoorlijk goede imitatie van een bobblehead.
'So, what is it?' geintresseerd kijkt Louis ons aan.
Ik kijk even om me heen en ga dan zo rustig mogelijk zitten op een stoel naast het bureau. Ik heb me namelijk al bedacht dat ik dit niet staand kan doen. Zayn lijkt dezelfde gedachte te hebben en gaat op de armleuning zitten. 'We've got something to confess.' begin ik twijfelend. Maar Zayn schudt zijn hoofd. 'Naah, I've got something to confess, Simon I didn't do the dance after all, I chickened out.'
'But I saw you, you were there in the back. Number 32.'
'That wasn't me.' fluistert hij angstig. Louis trekt zijn wenkbrauw op 'You weren't? Then who was?' vraagt hij, wat voor mij nogal overbodig klinkt. Ik bedoel, waarom zou ik er anders bij zitten? 'I did.' zeg ik, opeens niet meer zo zenuwachtig. Wat gebeurt is is gebeurt en als dit dan fout loopt, nou en, ik ben vijftien, heb nog genoeg tijd om het te maken. 'And we're really sorry, it was wrong so, we wanted to straighten things out. Apologize you know.' ga ik nu zelfverzekerd verder.
Beide juryleden kijken ons stomverbaasd aan. 'Well I have never,' begint Simon en mijn hart zinkt naar mijn schoenen, dit klinkt niet goed. Ook Zayn houdt gespannen zijn adem in. Wachtend op de woorden die ons zouden vertellen te vertrekken. 'Never, seen a pair quite like you two. And I think this shows something about you.' zegt hij streng.
'What?' piept Zayn. 'It shows that you guys have got heart. That you would stick up for others, no matter what the consequences might be for yourself.' antwoord Louis. Verbaast ga ik rechtop zitten en ook Zayns ogen worden groot. 'What?!' roepen we in koor.
'Doesn't take away that it was stupid though, 'cause it was. But it takes guts to confess it up all by yourselves, and that's why, I think, we could let this slip, just this one time. Don't even think of trying something like that again okay?' Ijverig knikken we.
'Well then, get back to the rest of the gang. And lets not talk to anyone about this.. We don't want any others trying to pull this kinda stuff.' zegt Louis en hij loopt naar de deur en opent hem. Luid gekrijs klinkt door de kamer, dan een paar doffe klappen en luid gekreun. Zayn en ik springen op en barsten in lachen uit als we zien wat dat geluid had veroorzaakt. Op de grond liggen Harry, Katie, Geneva en Grace. Die duidelijk het hele gesprek hebben mee geluisterd want met ze springen op en vallen ons met veel enthousiaste kreten om de nek. Harry begint allemaal rondjes om ons heen te huppelen 'They get to stay, OH YEAH. They get to stay, OH YEAH' zingt hij vrolijk.
'Please, you're giving us a headache, get out of my room!' buldert Simon.
Op slag is het doodstil en op een razend tempo stormen we de gang op. Dolblij omhels ik mijn vrienden. En wens dat dit moment voor eeuwig zou duren.

Reacties (6)

  • Shaddix

    super leuk!!
    ga je snel weer verder?(flower)
    Xx

    6 jaar geleden
  • Mouse

    aaaaaah gelukkig!! hihi
    naice story!(H)

    6 jaar geleden
  • NoDeatheater

    Nice!

    6 jaar geleden
  • hartje1D

    super! snel verderr(H)

    6 jaar geleden
  • Cheristyles

    Snel verder! Je schrijft geweldig

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen