Foto bij Mary

Lalala, nu wordt eindelijk de big bad wolf ontdekt. Ik zit te denken over een vervolg op dit. What do you guys think?

Abo, kudo, reactie roept u maar.

‘Voelt het voor jullie ook net alsof je op het punt staat op het matje geroepen te worden?’ vroeg Niall.
“We worden ook op het matje geroepen.’ Gromde Ben tussen zijn tanden door. We stonden in een redelijk ruime wachtkamer van een kantoor gebouw. Niall zat samen met Zayn en Louis op de lederen stoelen. Harry en ik waren te rusteloos en bleven heen en weer lopen in de kleine ruimte. Ben leunde tegen de muur aan afgezonderd van ons. Hij leek ook het meest kalm. Misschien dat ik mezelf kalm kreeg als ik wat afstand nam maar ik voelde me te wanhopig om alleen te zijn.
‘Wright, Malik, Horan, Tomlinson, Harper, Styles, Payne.’ Iedereen kromp ineen toen zijn of haar naam genoemd werd. Angstige blikken werden uitgewisseld. Zayn glimlachte flauw naar me maar ik wist dat zodra we de deur door waren we vreemden. Nou geen totale vreemden maar we mochten niks laten blijken dat ook maar naar vriendschap neigde of meer dan dat.
Ben was de eerste die ook echt reageerde en richting de deur liep. Zayn volgde langzaam en als een stel schapen sjokte we achter die twee aan. Ik was een keer eerder in dit kantoor geweest en de herinneringen waren niet zo plezierig dat ik dolgraag nog eens terug zou willen. Het verschil met toen was dat het dag was geweest nu was het midden in de nacht en door het ontbreken van zonlicht leek het kantoor alleen maar enger.
Nu vraagt iedereen zich vast af hoe dit kantoor er uit ziet. Nou het is eigenlijk een heel gewoon kantoor de linker muur werd in beslag genomen door kasten. Dossierkasten, boekenkast, geenideewatikerinmoetstoppenkasten. De rechterkant werd in beslag genomen door ingelijste diploma’s een reuze televisie waar je u tegen zegt nog een lage kast met drank erop en een potplant die behoorlijk verlept was. Zodra je binnenkwam keek je uit op een bureau dat voor de achterste wand stond. De achterste wand was van glas gemaakt en je keek uit over Londen. Er zat een man achter het bureau en een tweede man stond met zijn gezicht naar het raam. Er stonden geen stoelen waar we op konden zitten dus gingen we als een stel soldaten in een rijtje voor het bureau staan.
De man achter het bureau keek op. Dezelfde bruine ogen als die van Jill staarde ons aan.
‘Ik dacht dat ik heel duidelijk was geweest.’ Zei Dan Langston. Jill haar vader en onze opdracht gever. ‘Houd haar veilig wat er ook gebeurt.’ Hij klonk rustig maar een ader in zijn hals klopte. Een kleine frons verscheen op zijn gezicht toen hij ons een voor een bekeek.
‘Waar is Liam?’ vroeg hij.
We wisselde snel een blik met elkaar niemand wilde degene zijn die Dan uit moest gaan leggen dat Liam bij zijn dochter was. Nou dat was op zich niet zo erg maar vaders reageren 9 van de 10 keer niet goed op het nieuws dat hun dochter ontvoerd is tijdens een potje vrijen en dat dat de enige rede was waarom Liam bij haar was.
‘Wright.’ Shit, waarom ik nu weer.
‘Ja, meneer?’
‘Waar hangt Payne uit?’ vroeg hij. Zijn stem klonk zo bedrieglijk vriendelijk dat ik bijna vergat waar het hier om ging.
‘Liam en Jill zijn tegelijkertijd ontvoerd. Liam had wachtdienst en was bij haar.’
‘En jullie verbleven bij Ben Harper?’ de man bij het raam draaide zich om. Het was Jill haar oom Simon. De jongens herkende hem ook maar zeiden niks.
‘Ja, meneer.’ Zei Ben.
‘Welke kamer hadden Jill en Liam?’ vroeg Simon.
‘Die langs de badkamer de meest rechtse.’ Zei Ben.
‘Wie was er nog meer boven toen dit gebeurde?’ vroeg Dan.
Louis en Harry staken aarzelend hun hand op. Zayn en ik volgde. Niall en Ben hielden hun blikken naar beneden zij waren de enige die beneden hadden gezeten toen het gebeurde.
‘Dan, ik denk dat voordat je ontploft je ze de ontbrekende puzzelstukjes moet geven.’ Zei Simon.
Hij kende zijn broer blijkbaar goed want ik had de uitbarsting die er nu wel duidelijk aan zat te komen niet eerder opgemerkt. Dan overweeg het voorstel van zijn broer en knikte toen. Je hoorde hem bijna denken wat maakt het uit? Lang zullen ze toch niet meer leven.
‘Jullie weten dat Rachel en Jillian half zusjes zijn.’ Zei Daniel.
We knikte het had in de dossiers gestaan die we allemaal gekregen hadden. Dan stond op en opende een van de kastjes tegen de linker muur. Hij haalde er een vel papier uit en legde dat voor ons neer. Het was een geboorte akte.
‘U bent Yale haar vader.’ Zei Harry.
‘De vrouw die Yale en Rachel gebaard heeft is de vrouw waar ik een paar jaar een affaire mee heb gehad. Jill haar moeder weet ervan en heeft me inmiddels vergeven. Echter heeft Sylvia de moeder van Rachel en Yale dat niet kunnen doen. Ze ontwikkelde lichtelijke bezitterig gedrag na een tijdje. Ik schonk er niet veel aandacht aan en dat was fout. Ze begon met stalken. Ze wist niks van Jillian haar bestaan af tot een paar jaar geleden. Toen ze uitvond dat ik nog een dochter had is er een soort van kortsluiting ontstaan in haar toch al verwarde brein. Ze zwoor dat ze Jillian te pakken zou krijgen en haar zou laten boeten voor mijn ontrouw.’
‘Dus de moeder van Yale zit achter dat hele circus?’ vroeg Niall ongelovig.
Ik plantte mijn voet op zijn tenen op hetzelfde moment dat Ben zijn elleboog tegen zijn ribben beukte. Niall was in een keer stil. Dan leek het minder erg te vinden dan normaal want een flauwe glimlach sierde zijn lippen.
‘Dat klopt. Sylvia zit achter dit hele circus. Ik heb haar ontmoet op een zakenreis ze was… is een zeer intelligente vrouw. We werken in dezelfde branche en zij heeft haar hele netwerk gebruikt om Jillian te pakken te krijgen. Daarom heb ik jullie ingehuurd om haar veilig te houden. Echter nu is ze alsnog verdwenen.’ Bij de laatste zin werd zijn stem weer ijskoud en de iets ontspannen sfeer was meteen verdwenen.
‘We hebben het hele blok doorzocht. Geen spoor.’ Zei Louis. ‘Sylvia is altijd zeer creatief geweest. Ze zal Jill niet zomaar ombrengen. Ze is gestoord maar dat geeft ons iets meer tijd. Luister wil waarschijnlijk eerst wat met haar dollen, haar pijn doen. Jullie hebben een paar uur om haar te vinden en te bevrijden. Anders eindigen jullie op een heel wat pijnlijkere manier dan mijn dochter.’
We knikte in koor hopend dat we Jill op tijd zouden vinden.

Reacties (3)

  • xxjanita

    omg. wauw. love it like hell.

    7 jaar geleden
  • ElisePayne

    Wowieee!!! megaspannend;)snel verder <3

    7 jaar geleden
  • chausette

    een vervolg zal amazayn zijn:)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen