Foto bij 56 • Juliet Willis

Een krakend geluid zorgde ervoor dat ik wakker werd waardoor er een luide zucht over mijn lippen rolden. Een hele nacht had ik wakker gelegen door de oncomfortable zetel waar ik oplag en doordat mijn gedachten steeds weer naar Mark afdwaalden. Ik kon nog steeds niet geloven dat we er gewoon weg waren. Nooit meer zou ik op zijn lelijke kop moeten zien. Nooit meer zijn gezaag en nooit meer naar zijn kinderen luisteren.
De deurklink ging een beetje naar beneden en even later kwam de vrouw binnen die ons gisteren binnen had gelaten. Aan haar doeningen zag je dat ze heel voorzichtig wilde doen om ons niet wakker te maken.
Ik ging een beetje rechter zitten, waardoor een pijnscheut door mijn rug ging, en glimlach even vriendelijk naar de vrouw.
‘Oh, je bent wakker.’ Fluisterde de vrouw vriendelijk om mijn moeder, die op de andere zetel in de woonkamer lag, niet wakker te maken.
Ik knikte en juist op het moment dat ik dat deed draaide mijn moeder zich om in de zetel waardoor ze bijna op de grond viel. Om dat te voorkomen maakte ze wilde bewegingen waardoor ze werkelijk op de grond viel. Een zacht gegrinnik verliet mijn mond. ‘Dat is niet om te lachen, Juliet!’ Zuchtte ze terwijl ze met een pijnlijk gezicht over haar kont wreef.
Ook de vrouw moest lachen en ik vond het best oneerlijk dat zij er geen commentaar over kreeg van mijn moeder. Natuurlijk had zij er wel voor gezorgd dat we vannacht hier konden slapen.
‘Nog eens bedankt dat we hier mochten blijven slapen.’ Zei mijn moeder nadat ze terug normaal op de zetel zat. ‘Ik zou echt niet geweten hebben waar we anders naartoe moesten.’
‘Dat is graag gedaan, Catherine. Ik heb altijd al gevonden dat Mark geen goede man voor je was. Ik ben zo blij dat je daar eindelijk weg bent.’
‘Ik ook.’ Fluisterder ik zachtjes. Het was niet de bedoeling dat iemand het zou horen. Het was meer tegen mezelf dan tegen iemand hier in deze kamer.
Mijn moeder lachte even. ‘Dat weet ik, maar ga je maar klaarmaken voor school.’
Ik knikte en deed wat mijn moeder me vroeg. Met mijn kleren in mijn hand liep ik de woonkamer uit op zoek naar de badkamer. Ik liep de trap op omdat er in de gang geen deuren waren die naar een andere kamer leidde dan de woonkamer of buiten. Boven waren er ook maar vier deuren waarvan er één open stond en ik zicht kreeg op een slaapkamer. Ik opende één van de deuren en zag dat dit al de badkamer was. Snel stapte ik binnen en deed de deur op slot zodat ik me rustig kon klaarmaken.

Voor een laatste keer keek ik nog eens in de spiegel en besloot dat ik er wel goed uitzag. Goed genoeg om toch naar school te gaan. Niemand zou me toch zoals gewoonlijk zien staan.
Ik haalde de deur van het slot en liep terug de trap af naar de woonkamer. Zoals ik verwacht had zat mijn moeder niet meer in de woonkamer en liep ik op het geluid van twee kakelende vrouwen af.
Even werd het stil wanneer ik de kamer, die moest doorgaan als een keuken, inliep maar het gekakel ging al snel weer verder. Precies wel twee pubers die elkaar in geen maanden gezien hadden en heel die maanden aan elkaar moesten vertellen, anders zouden ze dood gaan. Ja, dat waren ze inderdaad.
Pas wanneer ik op een stoel naast mijn moeder ging zitten, viel mijn blik op de jongen de over me zat. Even kon ik niets meer doen. Geen woorden kwamen over mijn lippen. Mijn lichaam was helemaal verstijfd en mijn gedachten stonde helemaal stil. Pas nadat iedereen mijn geschokte houding opviel, begon alles terug te werken. Ik wilde zo graag gillen maar in plaats daarvan wees ik beschuldigend met mijn wijsvinger naar de jongen terwijl mijn lippen een beetje van elkaar afgingen. ‘Wat doet hij hier?’


Ik weet het, niet echt zo goed en ik weet ook dat het heel lang geduurd heeft. Maar tijdens school is er gewoon zo veel te doen en zo weinig tijd. Maar wat ik nu eerst wil zeggen ; O my God, ik heb gewoon 98 abo's!? ;o Dat zijn er 10 bij. Geweldig gewoon! Dank je om een abo te nemen allemaal! <3

Reacties (9)

  • Saphorithe

    Serieus,, ik moet het weten!! x'D

    9 jaar geleden
  • MacGyver

    Wie is die jongen? Is het Liam?! Of Niall, Louis, Harry of Zayn?! O, ik wil het zo graag weten.(typing)

    Zeg maar tegen je school dat ik gek word als ik niet zeer snel lees wie die jongen is.

    9 jaar geleden
  • SquirrelLove

    supaaah(:
    geefnie dat het lang duurddee

    9 jaar geleden
  • Aplin

    Oké, nu hoop ik echt dat het niet Harry is. Maar het is sowieso iemand van dat groepje, daar ben ik zo goed als zeker van. x) Nja, ga snel weer verder zodat ik weet wie het is. ^^

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen