Foto bij OO9

Claireece Rose Hudson

OO9 - @Close

Ik werd wakker door een koude rilling die door mijn lichaam stroomde. Verschrikt keek ik om me heen, maar veel kon ik niet zien, het was pikdonker in de bus. Wat logisch is want het is waarschijnlijk midden in de nacht. Het was dood stil, je hoorde niks maar dan ook echt niks. Weer ging er een koude rilling door me heen waarna ik begon te klappertanden, het was ijskoud. Na een tijdje waren mn ogen gewend aan de duisternis, waardoor ik de grond en de stoelen weer van elkaar kon onderscheiden. Ik probeerde op te staan, maar het ging niet, er leunde iets zwaard tegen mijn linker schouder. Ik probeerde het weg te duwen, doordat ik niet zag wat het was. Mijn hand kwam in een wilde bos haar, omg.. "HARRY?" Schreeuwde ik, waardoor Harry verschrikt wakker werd. "Hmmmmm" Was zijn antwoord. "Wat doe je?" Schreeuwde ik weer, ik stond op, wat dacht hij wel niet? Een beetje aan me gaan lopen zitten in mn slaap. "Ik sliep, totdat jij als een gek begon te gillen" Glimlachte hij, waardoor zijn witte tanden oplichtte. "Ik wil niet dat je aan me zit" Zei ik, mijn stem zat nog steeds vol woede. Harry stond op, en liep mijn richting op. Ik had geen zin in hem, dus deed ik een stap achteruit. Er viel iets van mn schouders, een vest. Ik raapte het op, het was Harry's vest.. Ik keek hem aan, hij wendde zijn blik af. "Je had het zo koud, ik dacht misschien.." Begon hij, ik liet hem niet uitpraten. Ik stapte op hem af en sloeg mn armen om hem heen. Hij schrok even, maar liet daarna zijn armen op mijn onderrug rusten. "Sorry" fluisterde ik, "Ik draaide door" Hij wreef met zijn duim kleine rondjes op mijn onderrug, die plek voelde warm aan. "Het geeft niet" Fluisterde Harry, we wiegde een beetje heen en weer. "Het geeft wel, het is alleen dat ik moeite heb om mensen te vertrouwen" Zei ik zacht. Harry ging hier niet op in, Hij bleef een hele tijd stil, maar het was geen ongemakkelijke stilte, het was.. fijn, fijn om samen met Harry te zijn. Na een tijdje liet harry me voorzichtig los, we keken elkaar aan, ik glimlachte. Harry kwam dichterbij met zijn hoofd en drukte een kus op mn voorhoofd. "Zullen we nog wat proberen te slapen?" Vroeg hij, hij streek een verdwaald plukje haar achter mn oor en glimlachte lief. Ik knikte en liet me langzaam weer in de busstoel zakken, deze stoelen zaten vreselijk onconvertabel, maar het was niet anders. "Wacht, ik weet iets" Zei Harry terwijl hij naar de tassen liep. Ik volgde elke beweging die hij maakte, puur uit nieuwsgierigheid. Hij rommelde in zijn tas waar hij een vest uit haalde, vervolgens pakte hij uit mijn etui een klein schaartje. Hij knipte zijn vest open en stopte de schaar weer in mijn etui. "Wat doe je?" Vroeg ik, niet wetend wat hij van plan was. "Wacht" Herhaalde hij zijn woorden van net. Hij begon opnieuw in zijn tas te graaien maar dit keer ook in die van mij. Hij haalde er allemaal spullen uit, hij legde de spullen op de stoel naast hem neer en liep weer mijn kant op. Een grote glimlach sierde zijn lippen. Hij legde zijn stukgeknipte vest op de grond en onze tassen erbij. "Een tweepersoons bed" Riep hij enthousiast, ik kon mijn lach niet inhouden. "Niet mooi?" Vroeg hij teleurgesteld. "Jawel, het is prachtig" Ik stond op en ging op het 'bed' liggen. Het lag hard en de vloer was koud, maar alles beter dan de busstoelen. Harry kwam naast me liggen en sloeg een arm over me heen. "Weltrusten lieve Reece" Zei hij, "Weltrusten Harry"

we krijgen heel weinig reacties en onze hoofdstukken worden heel vaak gelezen. We zeggen dit vaak, omdat dit ons ook écht motiveerd. We willen nu graag 3 rijen reacties, wat makkelijk lukt met 100+ abos

Reacties (22)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen