Foto bij 017 Charlie McFly

'Wat dachten jullie ervan als we weer onszelf worden?' zei Anna met een kartonnen pak in haar handen. Voor de meeste zou dit een best wel vage vraag zijn, maar ik snap um.
We stonden met z'n 5en in de kruidvat. Meestal waren we hier alleen met z'n allen als we weer ons haar een keer bij gingen kleuren.
Ik ben eigenlijk geen natuurlijke blondine, Anna ook niet. Jess en Sophie waren geen brunettes en Elle had haar haar altijd rood geverfd. Het klinkt vaag maar het staat haar echt mega goed.
Na de zomer hadden we besloten dat het misschien wat beter zou zijn als we allemaal onze haren een andere kleur zouden geven. Mensen zouden ons minder snel herkennen en we zouden wat rustiger het normale ritme weer kunnen oppakken. Het idee had gewerkt, maar nu is het eigenlijk niet meer nodig. Iedereen is ons denk ik vergeten. Of misschien zouden ze ons nog herkennen als die meisjes, weetjewel. Die van toen....
Ik mis mijn bruine lokken eigenlijk best wel. Maar laatst hadden we ervoor gekozen om onze haren toch weer in de onnatuurlijke kleuren te verven.
'Jaah, ik wil mijn haar terug,' lachte Elle en iedereen stemde in. Zelfs Jess tot mijn grote opluchting.
'We doen het vanavond bij mij thuis, net zoals atlijd! Oké' stelde ik voor toen we weer buiten de kruidvat stonden, met allemaal een pak haarverf in de kleuren die onze haren vroeger altijd hadden. Ik had er twee want ik had altijd natuurlijke highlights en mega Elle wist wel hoe ze dat effect kon maken met twee soorten haarverf. 'Jaaahhh dikke party!!' lachte Sophie. 'Party Rock is in the house tonight!!!' zong Anna, waarna iedereen bij sprong. Anna en ik kunnen dan ook nog eens shuffelen (Anna dan wel beter dan ik) en binnen een paar minuten hadden we de aandacht van de andere shoppers getrokken. Anna en ik shuffelden terwijl Elle, Sophie en Jess mee klapte en zongen.
Mensen bleven staan en kijken naar ons spontane optreden. Nu kunnen we ook moeilijk weer stoppen, dan staan we nog erger voor gek...
Toen het liedje afgelopen was begonnen mensen te klappen. We bogen even en liepen toen maar lachend door. 'Oké, dat was totaal niet vaag of beschamend ofzo,' zei Anna lachend. 'Neuuuu,' zei Elle zo serieus mogelijk, maar het sarcasmegehalte was groot in dat kleine woordje.

'Pfffffffff, wat is shoppen toch zwaar,' meldde Sophie die zich op mijn bank stortte. 'Awwwwwhh, zie je ons medelijden!' lachte Jess. Zelfs nu was ze nog vrolijk, alsof de follow van Harry Styles haar een boost had gegeven ofzo.
'Wat eten we?' vroeg Anna. Zoals gewoonlijk kon ze aan niets anders denken dan aan eten, hoe dat mens zoveel op kreeg?? Haar vaste uitdrukking over mijn huis: Ik ga graag naar Charlie toe, want daar is eten. En ja dat is echt zo, als ze hier is geweest heeft ze ook echt altijd wel iets gegeten.
'Aangezien mijn ouders naar die bruiloft zijn, mijn broer bij een van de jongens zit en wij dus alleen zijn dacht ik aan pannenkoeken!' riep ik vanuit de voorraadkast. 'JEEUH PANNENKOEKEN!! Ik maak ze wel,' riep Anna dansend door het huis. 'Is goed, dan hoef ik niets te doen,' lachte Jess, die net zo lui is als ik(Dat betekent heeeeeeeel erg lui:)).
Anna was begonnen met pannenkoeken maken, het bleek ongelofelijk stom te zijn om haar dat te laten doen. Een van de pannenkoeken kwam in de plant voor het raam terecht tijdens het omgooien ervan, en een anderen liet een mooie afdruk achter op de afzuigkap. Dus toen hadden Jess en ik het maar over genomen.

'Eerst je haar nat maken,' las Elle voor vanaf het pak. Niet dat we dit nog nooit gedaan hadden ofzo, maar gewoon even checken kan geen kwaad. Iedereen had een badjas of oud shirt aan gedaan en we zouden stuk voor stuk even onder de douche springen om onze haren nat te maken en dan de verf erin te mikken.
Na heel wat gekloot met de verf die nu onder andere leger strepen op onze gezichten had nagelaten, was het toch gelukt. De haren van Jess en Elle waren alweer helemaal de oude en die van Anna en Sophie waren ook al bijna droog. De mijne moeten nog een keer voor de die highlights, maar ik vertrouw Elle erop dat ze weet wat ze doet (hoop ik).
'Weetje, die legerstrepen krijg je er gewoon niet meer af,' meldde Anna. 'Neuu werkelijk?? Wat denk je waarom ik de mijne meteen weer had weg gehaald,' lachte ik. Wat Elle allemaal met mijn haar aan het doen was weet ik niet, maar zij is de baas. Terwijl ik hier in de stoel zit te wachten:).
Een half uurtje later was ook mijn haar weer zo goed als nieuw (oud eigenlijk) en trots bekeken we het resultaat in de spiegel. 'Nu lijken we weer wat op onszelf!' lachte Sophie die het er vooral moeilijk mee gehad had om opeens er anders uit te moeten zien. Maar ze snapte het ook wel.
Eindelijk ben ik weer mezelf, met bruine haren in plaats van lichtblond.

Dit hoofdstuk faalt nogal, maar het moet er toch in (alles heeft een reden:)haha)
Het hele pannenkoeken verhaal is een true story:)xD

Reacties (2)

  • Romyy43

    Leuk hoofdstukje <3

    7 jaar geleden
  • xLove1Dxx

    Haha! Dit was geen slecht hoofdstukje hoor!
    Snel verder!<3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen