Foto bij 025 Charlie McFly

Is het nou echt zo moeilijk om mijn ogen open te krijgen? Tsss slecht, dan nog maar even dicht houden.
Maar natuurlijk lukte dat me niet aangezien ik gewoon veel te nieuwsgierig ben en dus probeerde ik het nog een paar keer.
Het was best wel donker in de kamer en ik kon 5 gedaantes onderscheiden. Allemaal herkende ik ze. Tjeezz wat kan een droom toch leuk zijn. Ooit heb ik gelezen dat als je iedere dag zo'n 10 keer jezelf afvraagt waar je bent, wat je daar doet, hoe je daar gekomen bent en of dat kan, je dat vanzelf ook in je dromen gaat doen. Met gevolg dat je alles kan gaan doen wat je wilt. Dus stel nou je doet het overdag in de les:
Waar ben ik: Op de gvd saaie school
Wat doe ik hier: Doen alsof ik oplet in de les
Hoe ben ik hier gekomen: Door de deur -.-'
Kan dit: Ja, jammergenoeg wel.
En doe je dat dan in een droom dan is het opeens totaal anders:
Waar ben ik: Op het puntje van de Eiffeltoren
Wat doe ik hier: De hula dansen
Hoe ben ik hier gekomen: superman heeft me een lift gegeven
Kan dit: Nope. Dus ik droom:)
Snappie, maar dit is eigenlijk best wel grappig. Nu droom in dat One Direction in deze kamer zit. Best wel slecht eigenlijk.
Ik opende mijn ogen nog een keertje en toen pas begon ik redelijk na te denken over wat er gebeurt was. 'Jess,' normaal gesproken zou ik het hardop geschreeuwd hebben (wat ook eigenlijk mijn plan was), maar echt veel kwam daar niet van terecht.
'Charlie,' zei Styles. Hij schoot overeind en kwam op me af. Ook Louis die naast me zat schoot opeens op. De andere jongens leken ook wakker te worden uit hun gedachten. 'How do you know my name?' Ik zag Styles moeilijk kijken. Zo heel moeilijk was die vraag toch niet? 'Maybe a better question: what are you doing here?' Maar die vraag was wat meer algemeen en die werd dus ook beantwoord door Louis 'I hit you with my car,' 'Oh ok. That did hurt quite a bit you know.' Louis lachte om mijn droge opmerking en bood zijn excuses aan, die ik meteen weer afsloeg. Ik was de gene die niet uitgekeken had omdat ik drukker bezig was met Jess.
Shit, ik moet haar vinden. Die weet natuurlijk niets van het ongeluk.
'I gotta go,' zei ik waarna ik op probeerde te staan. Maar dat was toch moeilijker dan het leek en Styles drukte me daarom dus ook voorzichtig terug. 'You are not going anywhere,' zei hij, alsof hij ook maar iets om me geeft. Alsof hij ook maar iets om iemand dan zichzelf geeft. Best wel een wonder dat hij door die deur paste, met zijn ego. Oké dat was gewoon gemeen, maar dan nog zijn ego was best wel mega groot in de club.
'I am, I need to find someone,' vertelde ik hopend dat daarmee dit gesprek ten einde kwam. Ik ga hun niet aan hun neus hangen waarom Jess weg is, dat zijn hun zaken niet.
'I'll find her for you,' zei Styles. Serieus het is net alsof hij weet hoe belangrijk dit voor me is, vaag....
'Go back to sleep. You need to rest,' vervolgde hij. Shit waarom heeft hij nou gelijk. Ik wilde protesteren maar mijn ogen vielen alweer dicht.
Toen ik ze weer open deed, was de kamer leeg. Op een hoekje na. Louis zat daar in een stoel. Hij lag half te slapen, maar dat kan niet echt fijn zijn in die stoel. Zo zachtjes mogelijk probeerde ik op te staan om wat water te gaan pakken. Ik heb dorst man! Je wilt niet weten!!
Dat zo zachtjes mogelijk zou normaal gesproken niet zo'n probleem zijn voor de meeste mensen, maar als je Charlie McFly heet ligt dat al snel anders. Ik ben zo ongeveer de onhandigste persoon ter wereld. Dat is vorig jaar zelfs officieel gemaakt toen ik het record aantal flikkeren van de trap binnen een schooldag had verbroken.
Ook dit keer viel ik weer over mijn voeten, waardoor ik Louis wakker maakte. 'Whoops,' zei ik terwijl hij me van de grond af raapte. 'What's wrong?' vroeg hij bezorgd. 'Nothing, I'm just thirsty.' Hij legde me terug in bed, liep naar de badkamer en pakte wat te drinken voor me en ging daarna in de stoel naast mijn bed zitten.
'How do you feel,' vroeg hij oprecht bezorgd. 'I'm fine, just worried.' Ik zei het voordat ik er ergen in had. 'Where are the others?' zei ik om maar snel een ander gesprek aan te knopen. 'Searching for Jess.' Damn, komen we weer bij Jess uit, maar wel fijn dat ze haar zoeken. 'Why would they do that?' 'For you.' Een betere vraag: hoe weten hun dat ze Jess heet, en dat het om een meisje gaat? En hoe ze eruit ziet? Oww hoofdpijn!! Te veel en te moeilijk nadenken.
Louis wilde volgens mij nog meer zeggen, maar toen ging zijn mobiel en na een korte verontschuldigende blik naar mij nam hij die op. 'Harry, did you find her?'

Reacties (4)

  • Judithjjeee

    Oohw loooove it xxxx

    7 jaar geleden
  • XxDarknessxX

    GEWELDIG <3
    vlug verder !!:D
    Xx

    7 jaar geleden
  • Involved

    Heeeeeel snel veder !
    Zou nu eigenlijk scheikunde moeten leren maar lees liever jouw verhaal:)

    7 jaar geleden
  • xLove1Dxx

    Snel verder!<3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen