Foto bij 03. || Jane Anderson

heei, bij de vorige had ik geen plaatje maar ik had te veel inspi en verzond hem per ongeluk zonder plaatje:)
hier komt nog een stukje!:)jeej blijheid
(kudo's en reacties altijd welkom)

Liam komt terug met twee slaapdronken jongens achter zich aan. De jongen met de bruine krullen en de vage ogen komt het eerst op me af. 'Dus, jij bent Jane?' ik knik verveeld. Ik wist dat er een heel voorstelrondje zou komen, maar eigenlijk heb ik veel meer zin om gewoon op mijn kamer te zitten. Ik pak een broodje van de grote stapel die Niall had meegenomen uit de keuken. De jongen leek een beetje beduust dat ik hem bijna helemaal negeerde. 'ik eh... ik ben Harry. Welkom in ons huis.' Ik knik nog een keer en beslis dat ik niet zo afstandelijk moet doen. 'en jij bent...?' vraag ik aan de andere jongen, met een getinte huid en zwart haar. Het komt er botter uit dan ik bedoeld had. 'Zayn,' zegt hij, geschrokken van mijn toon.
'oke. nou, dan ken ik jullie allemaal. Ik ga maar een douche nemen.' Ik sta op en prop het broodje in mijn mond. 'Bewaar nog een paar broodjes voor mij, wil je,' zeg ik en ik vlucht naar boven.
Eenmaal onder de douche stromen de tranen over mijn wangen. Ik heb het verpest. Ik heb mijn enige kans op een leuk contact met leuke mensen verpest. Alles wat ik net deed deed ik zonder na te denken. Ik zal wel overkomen als een bitch of een egoistische klootzak. Ik zet de stralen uit en stap onder de douche vandaan. Als ik een handdoek heb omgeslagen, loop ik naar mijn slaapkamer en probeer een leuk outfit uit te zoeken. Ik heb niet veel leuks, alleen de standaard kleren van het weeshuis. Ik shop nooit. Ik heb alleen een felblauwe sweater die ooit van mijn moeder was. Nu ik ben uitgegroeid hebben we dezelfde maat. Ik pak een van de minder lelijke spijkerbroeken en trek een hempje en dan de sweater aan. Ik kam even snel mijn haar door en dan ben ik klaar. Hier zullen ze het mee moeten doen. Ik gebruik nooit make-up. Dan wandel ik naar beneden. De jongens zitten te praten, maar zodra ik binnenkom vallen ze stil.
'he jongens. Sorry van net. Ik kan een beetje een bitch zijn als ik mensen net ken.' Liam glimlacht. 'Is niet erg. We geven je nergens de schuld van.' 'Fijn.' ik kom bij ze zitten. 'Dus, waar hadden jullie het over?' Harry lacht. 'beetje nieuwschierig, Anderson?' ik griste het laatste broodje voor de neus van Niall weg. 'zeg het nou maar gewoon.'
'gaan we het haar vertellen?' fluistert Zayn in Louis' oor, die nog steeds op zijn wortel zat te knagen en rare gilletjes slaakte. 'Waarom niet? Ze komt er uiteindelijk toch wel achter! Ieh! Eh!' 'Me wat vertellen?' vraag ik chagrijnig. 'ho, ho, rustig meisje! Niall, aan jou de eer,jij zag haar het eerst.' Dat was Harry. 'oke. Jane, ik weet niet of het je interesseert, maar wij zijn een beetje een eh... beroemde boyband, genaamd One Direction.'
ik keek ze raar aan. 'Hoe beroemd bedoel je met beroemd?' vraag ik acterdochtig.
'Nou eh... zo beroemd dat we miljoenen vrouwelijke fans hebben.'
ik zucht diep. Daarom mocht ik niks over ze weten. Ze waren bang dat ik ze herkende en dat ik niet zou willen gaan, omdat ik het haat om in de spotlight te staan. 'ik heb nog nooit gehoord van One Direction.'
Niall zuchtte opgelucht. 'Mooi zo. Als je wilt dat je wijnig in de aandacht komt, kunnen we je geheim houden?'
Dit was een grote beslissing. Wat ik nu zou gaan zeggen, zou de rest van mijn volgende paar jaar bepalen.
'Neem me maar mee met jullie. Ik hou niet van geheimen.'
'Nou, wij ook niet, dus dat komt goed uit! Wie heeft er zin in Truth or Dare?' vraagt Louis vrolijk, die eindelijk zijn wortel op heeft.

geen truth or dare. geen truth or dare! ik kan niet tegen truth or dare! En toch ga ik meedoen. Als ze een beetje een goede indruk van me willen, moet ik niet het eerste spel dat ze voorstellen afwijzen. ik meem me vast voor om alleen maar dare te zeggen.
Chagrijnig kom ik bij ze zitten. Ik lach bijna nooit, en deze jongens hebben me ook nog niet kunnen laten lachen. Goed voor me, me hoela. Ze waren gewoon de enigen die me in huis wilden nemen.
'Oké, ik begin. Jane, truth or dare?' zegt Louis.
Natuurlijk, ik moet als eerst. 'Dare.'
'eh... ik had echt gehoopt dat je truth zou doen, maar ja... oké, doe een handstand en drink een liter water.'
Ik zucht en sta op. Dit deed ik vroeger heel vaak met mijn zusje. Mijn zusje... Ik voel een golf depressieviteit opkomen, maar bedwing het.
Ik heb vaak wedstrijden tegen haar gewonnen. Als ik op mijn handen ga staan, komen Niall en Harry snel naar me toe om me omhoog te houden, maar ik roep 'nee!' en vraag om het water. Liam haalt een literfles en een slanetje. Dan begin ik te drinken. Het bloed klopt in mijn hoofd, maar ik negeer het. Deze truc gebruikte ik vaak om mezelf te martelen, ik voel er helemaal niets meer van. Als de fles voor een kwart op is, zitten de jongens met open mond naar me te kijken. Als de fles half leeg is, zitten e te wedden of ik het vol ga houden. Als de fles voor driekwart op is, Maken ze foto's van me. Als de fles op is, ga ik weer op mijn benen staan.
'impressive,' zegt Louis, en Zayn fluit op zijn vingers.
'oké, nu ben ik,' zeg ik lichtelijk verveeld. 'Zayn, truth or dare?' 'Dare, natuurlijk!'
Het spel lijkt eeuwen te duren. Nooit zeg ik Truth. Het begint me de keel uit te hangen. Als de jongens er eindelijk geneg van hebben, ga ik meteen naar mijn kamer. Ze krijgen me niet los. Ze kunnen oprotten. Op mijn kamer sluit ik mijn vingers om het hangertje.
Ik wil weer terug naar het weeshuis. Ik ben nooit meer verdrietig. Op dit moment ben ik er schijtziek over.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen