Liam James Payne

Een zachte, maar hese stem deed me doen opkijken van de grond, waar tot nu aan toe mijn ogen op waren gericht.
“Liam?” vroeg de bruinharige krullenbol zodra hij mij in zicht zag.
“Yes, that’s me,” glimlachte ik naar hem, voordat hij naast me plaatsnam op het bankje.
“So, what do I have too expect after our talk in the morning?” besloot hij meteen te verwachten, waarschijnlijk dacht hij dat ik gek zou zijn zodra ik dit had uitgelegd.
“Well, I think you’ll probably going to think that I’m crazy, because it’s kind of a weird story. So I think you should expecting the worst,” grinnikte ik voordat ik iets rechterop ging zitten, nu op ooglengte met Harry.
“Actually I can’t explain everything, because I still have some questions myself, but I’ll do my best to explain everything. There’s this boy, I haven’t even met him yet and I don’t know his name, but every time I close my eyes and go to sleep he appears. In every dream, mostly different kinds of dreams, he appears with this beautiful smile. I almost lost my hope to find this boy, until yesterday. I had this really weird dream; I was sitting in a coffee shop, waiting till I could order some coffee. Well I think you can guess who was serving me. And that’s the part where you come in. You asked me if I liked him, I said that I couldn’t explain and that it was a long story, you gave me your number. And the next thing I knew was that I woke up, found your number on a paper in my bed and called you. That’s actually a short version of the whole story, and the main reason you’re sitting here next to me,” glimlachte ik verlegen naar hem, wachtend op zijn reactive op mijn verhaal.
“Could you tell me how the boy looked like? Maybe I know him for real and I can help you with this, weird and confusing, problem.”
“Ehm , yes of course. He has brown eyes, mixed with a golden spark in it, his black hair in a quiff above his head, he likes jeans and V- neck shirts and sometimes a baseball jacket when it’s cold, is that enough?” Een rode gloed verspreidde zich op mijn wangen, terwijl mijn ogen gericht waren op Harry. Zijn blik stond vastgenageld op de grond, starend naar het , ooit, groene gras gemengd met sneeuw. Waar dacht hij aan?
“I think I know who you mean,” glimlachte hij ,eindelijk ,na vijf minuten.

~~
Het spijt me als er een paar fouten inzitten met het engels enzo, but hope you liked this part ^^. Reacties motiveren me *hint *.

Reacties (13)

  • HushHush

    Mieeeh! :3

    7 jaar geleden
  • RxStylinson

    omg, ik hou van dit verhaal <3
    snel verderr x

    7 jaar geleden
  • Aplin

    Er zitten inderdaad een paar grammaticale fouten in, maar dan vooral in het eerste stuk. Soit, het is toch nog heel erg goed geschreven, maar ik ben niet anders gewoon van jou! <3 Snel verder gaan my love. <3

    7 jaar geleden
  • SuperrCarrot

    Volgens mij klopt het engels wel redelijk hoor!
    Weer amazayn geschreven!!! I really love this story, so continue very soon!

    7 jaar geleden
  • TICKETTOHELL

    Harry droomt ook over hem? Ö
    Verder<3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen