Foto bij 034 Jess Vlucht & Harry Styles

'Finally, you're awake.'
De man die naar binnen kwam keek me eng aan. Ik werd meteen bang van hem en kroop zo ver mogelijk weg in een hoekje.
'Don't be scared, we're gonna have some fun,' lachte hij. Die lach staat me niet aan. Waarom ben ik ook al weer weg gelopen? Anders was dit dus nooit gebeurt. Ik heb gewoon geen hersens.
Die vent die zo eng naar me gelachen had liep naar me toe en pakte me aan mijn armen op. Tegenstribbelen had niet echt nut, hij is te sterk.
Langzaam kwam zijn gezicht op me af, terwijl ik de mijne zo ver mogelijk van dat mega lelijke exemplaar van hem wilde houden. Hij drukte zijn lippen op de mijne, maar ik hield die van mij stijf op elkaar. 'You bitch, work with me.' Hij duwde me op het bed wat er in de kamer stond en begon met een van zijn handen aan mijn borsten te zitten. De andere hand hield hij voor mijn mond om ervoor te zorgen dat ik niet kon schreeuwen. Het bijten op zijn hand had ook niet echt veel nut.
Ondertussen zat hij al onder mijn shirt en was hij bezig met mijn broek uit te doen. Met de seconde werd ik banger voor wat er gaat gebeuren, want dat is nogal duidelijk.
Hij had mijn broek al uit en begon daarna ook aan zijn broek, die hij vliegensvlug los had. De bobbel in zijn boxer stond me niet echt aan, maar volgens mij moet ik er nu toch echt aan geloven. 'You are going to enjoy this. Otherwise I'll break you, bitch.'
Hij trok mijn slipje uit en wilde in me komen.
Er werd op de deur geklopt en een andere vent kwam binnen, ze zouden toch niet met z'n tweeën willen? Een is al erg genoeg!
'She has a customer,' zei de vent die binnen kwam. Shit! 'God damnit!'
'Clean yourself up, will you,' zei de vent die net nog zo druk met me bezig was. Hij douwde me een andere deur in, naar een badkamer. Daar trok ik mijn kleren recht en zorgde ik ervoor dat ik er weer een beetje fatsoenlijk uit zag. Ik voel me dus echt mega smerig, maar als er zo nog een enge vent komt heeft het niet veel nut om mezelf nu te gaan wassen.
'Hey, you!' hoorde ik iemand vanuit de andere kamer schreeuwen. 'Hurry up, your customer will be here in a few minutes.' SHIT!

Harry's POV
Best wel zenuwachtig liep ik het hotel binnen. Soms heb ik wel een grote mond over dat ik vanalles doe, maar eigenlijk valt dat mee. Raoul denkt dan ook dat dit zo ongeveer dagelijkse kost is voor mij, dus moet ik maar doen alsof. Dat lukt me wel, want liegen is een van de standaard dingen in deze wereld, waarin fame het middelpunt is.
Na een kort gesprek met Raoul liep hij met mij naar de hotelkamer waar ik blijkbaar wezen moest. Voor het geval dat zij wat zou proberen zouden ze de deur in de gaten houden. SHITT. Dan kan ik niet zomaar met haar weg lopen. Als dit Jess al is.
Langzaam doe ik de deur open, maar de kamer is leeg. 'Bathroom,' zei Raoul nog, lekker chagarijnig. Ik doe de deur dicht en draai hem op slot. Zo kan hij niet meer binnen komen. Daarna loop ik naar de enige andere deur in de kamer en doe hem open. Een meisje zit bang in de hoek, ze is helemaal gebroken. Ik snap niet dat mensen haar dit aan kunnen doen.
Snel loop ik naar haar toe en ga ik voor haar zitten. 'Are you Jess?'
Het meisje kijkt op, en schrikt. Ze had me herkent, en als dit inderdaad Jess is zou ze een best wel grote fan zijn. En het is nou niet dat dit bepaald een goed voorbeeld/imago weergeeft van haar idool.
'Are you Jess?' herhaalde ik. Ze knikte. 'I'm here to get you, we are going to Charlie. She's worried sick.' Ja Charlie is mega boos op mij, en ja ik kan haar niet naar Charlie brengen, maar ze is alleen boos op mij. Niet op Louis, dus dan gaat ze met louis mee.
Ze durfde niets meer te zeggen volgens mij, dus keek ik maar naar hoe we hier het beste weg kunnen.
Zo zachtjes mogelijk doe ik de balkondeur open. Het is iets van 5 hoog ofzo, dus dat gaat nog een probleem worden. Schuin onder zit wel een ander balkon, als we springen zou het misschien goed kunnen gaan en alles beter dan naar Raoul. Hij heeft een wapen.
'Jess, this way,' fluister ik. Hopend dat Raoul niet aan de deur luisterd (als hij dat wel zou doen zou hij een nog viezer ventje zijn dan dat hij al is, niet dat dat kan maar toch).
Jess is duidelijk bang als ze mijn plan door heeft. Maar toch wilt ze hier wel duidelijk weg. Logisch natuurlijk.
Ongeveer twee minuten later hangt Jess aan mijn armen te bungelen boven het andere balkon. Ze had nog geen woord gesproken, maar dat snap ik ook wel. Gelukkig vertrouwd ze me, anders waren we nog verder van huis.
Met een zachte plof komt ze op het balkon terecht.
Op een of andere manier vertrouwde Raoul me niet, want ik hoorde dat binnen de deur in werd gebeukt. Snel klom ik ook over de rand van het balkon en liet me naar beneden zakken. Vanaf onder zaten ondertussen mensen al te kijken, natuurlijk valt het op als er iemand aan een balkon loopt te bungelen. Net voordat ik me liet vallen in de hoop dat ik op het andere balkon terecht kwam hoorde ik de deur met een klap open zwaaien.
Gelukkig kwam ik niet al te slecht op het andere balkon terecht en daarna gooide ik het glas van de balkondeur in met iets uit de andere hotelkamer. Snel liep ik met haar naar binnen. Raoul zou er nu elk moment kunnen zijn, en als hij ons zou vinden zouden we echt een probleem hebben. De hotelkamer deur kon gewoon van binnen open worden gemaakt zonder sleutel ofzo dus konden we gewoon naar buiten lopen. We lopen zo snel mogelijk langs de lift af, die een soort pling geluidje geeft. Als Raoul tussen de liftdeuren verschijnt, zet ik het op een sprinten en trek ik Jess mee.
Bang dat het me tijd kost durf ik niet achterom te kijken hoe ver Raoul achter ons zat. Het hotel is mega groot en het duurt dan ook best wel even voordat we een trappenhuis hebben gevonden. Snel lopen we naar beneden maar in plaats van helemaal naar beneden te gaan trek ik Jess op een gegeven moment mee een verdieping op. In de hoop dat Raoul denkt dat wij gewoon verder naar beneden gevlucht waren. Ik ga in een zo'n donker mogelijk hoekje staan, met Jess achter me. Nog steeds heeft ze geen woord tegen me gezegd.
In de ruit van de deur naar het trappenhuis zie ik 3 mannen voorbij rennen, Raoul had twee van zijn spierbundels met een IQ van -20 mee genomen om ons te vinden. Heel even dacht ik dat hij me recht in mijn ogen aan keek, maar toch liep hij door. Samen met Jess liep ik dan ook de gang op, nu de jongens nog zien te bereiken en daarna zo snel mogelijk het hotel uit vluchten.
Met Jess' hand in de mijne lopen we rustig door de gang heen. Het leek erop dat Jess ieder moment in tranen uit kon barsten, maar ze hield zich heel groot.
Opeens word bij Jess en bij mij een hand voor onze monden gelegd en we worden achteruit meegetrokken een of andere kamer binnen.
Shit, Raoul heeft ons dus toch gevonden.



Sorry, dit hoofdstuk faalt nogal. En het is nogal voorspelbaar, maar ik wilde gewoon dat Jess weer meer terug komt in the picture:). Als ze dit dan al overleefdxD.

Reacties (3)

  • enjoylife

    O gosh !!!
    Terrifeid right now !! Xxx

    7 jaar geleden
  • XxDarknessxX

    GEWELDIG verhaal <3
    vlug verder !!:D
    Xx

    7 jaar geleden
  • xLove1Dxx

    Je mag haar niet dood laten gaan! Jess moet blijven leven! En het is wel een goed hoofdstukje!<3
    snel verder!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen