Foto bij XXII. Let's talk (part 2)

"We zullen binnenkort wel weer een herberg tegenkomen." zei Merryn.
Een herberg? Daar had ik nog nauwelijks over nagedacht. Ik had de hele heenweg ook in herbergen geslapen, maar nu leek het niet meer zo gewoon. Overal in Terre stonden wel herbergen, voor Elfen die rondreisden of handelden met de mensen.
Het leek nu ook het beste om in een herberg te gaan slapen. Ik werd toch alleen maar chagrijnig van slapen in een tent, en zo konden we het beste peilen hoe het zat met de verspreiding van het nieuws. Maar ik wilde het niet. Een herberg gaf me alleen maar uitzicht op het zien van mijn gebroken volk.
"Ik heb geen geld meer." zei ik. Alsof Merryn niet door zou hebben dat dit een smoesje was.
"Ze zullen de prinses toch wel gratis laten overnachten." zei hij. "Maar als je niet wilt, kan ik de tent klaarzetten?"
Ik keek hem dankbaar aan.
"Dank je"

Eenmaal aan het kampvuur zittend, vroeg hij:
"Haatte jij tenten niet?"
Ik glimlachte.
"Wat ik nog meer haat is al die vragen die ik op me af had gekregen. Vragen waarvan ik nog wanhopiger wordt, met antwoorden die de Elfen alleen maar somberder zullen maken. Bovendien wil ik rustig met je kunnen praten."
Merryn knikte, en scheurde wat brood voor me af. Ik pakte het dankbaar aan. Ik had best wel weer honger gekregen.
"Wat weet jij eigenlijk van Menro?" vroeg ik Merryn.
"Menro? Nou, de zoon van Memno en onze vijand?"
"Nee, ik bedoel zijn geschiedenis." zei ik. "Waarom is hij nooit opgevoed door zijn vader?"
"O, zo bedoel je dat." Hij knikte. "Nou, dit weet ik niet helemaal zeker. Jij kende Memno beter dan ik deed. Ik heb hem één keer ontmoet voor het verdrag. Jij onderhield de banden. Maar goed. Het verhaal gaat dat Menro onhandelbaar was als kind en Memno kon de opvoeding niet alleen aan. Zijn moeder was dood, weet je."
Zijn moeder was dood? Raar, we hadden dus iets gemeen... Ik voelde ook de pijn van een half gezin.
"Dus Memno stuurde hem naar zijn jongere broer en probeerde Menro te verzwijgen. Hij voelde dit als een persoonlijk falen."
Dus daarom dacht ik dus dat één van de regenten Memno zou opvolgen. Memno heeft zijn hele zoon verzwegen. Geen wonder dat Menro zo verbitterd is.
Ja, het zou kunnen kloppen. Memno wilde alles zo goed mogelijk doen, en daarom wilde hij zijn falen verbergen houden. Hij probeerde alleen een goede koning te zijn, maar hij maakte een grote fout.
Ik kon het nauwelijks geloven. Alles leek anders te zijn dan hiervoor. Echt alles.

Reacties (2)

  • Livgardet

    zo, nu alles gehad, nu ongeduldig wachten op de rest;)
    Super verhaal!!!!
    schrijf snel verder!

    9 jaar geleden
  • Lente2

    O, nu snap ik wel waarom Menro zo is en hij de wacht wil hebben.
    Bedoel natuurlijk de macht.:P

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen