Foto bij [014]

I'd apologize but I don't realize what I'm doing wrong

||Zayn Jawaad Malik
 
De wereld leek te stoppen met draaien, mijn hart sloeg een slag over – om vervolgens twee keer zo snel door te gaan met kloppen.
Met grote ogen keek ik naar Harry tegenover mij. Mijn witte iPhone rustte in zijn hand, waar een foto van het meisje op was verschenen.
‘Se… Seya?’ Stotterde ik toen. Ik wist niet meer wat ik moest doen.
‘Ja. Seya Rutledge.’ Antwoordde Louis erachteraan. ‘Neem je nog op?’
‘Ik..’ Begon ik twijfelend, maar nam vervolgens toch de mobiel aan. Mijn handen begonnen te trillen door de zenuwen en mijn lichaam leek in lood te veranderen. Ik wist niet wat ik moest doen, wat ik moest zeggen. ‘Hallo?’ Kreeg ik uiteindelijk toch uit mijn kurkdroge mond.
‘Zayn?’ Klonk ineens haar hoge engelstem in mijn oor.
Een zwakke glimlach verscheen op mijn gezicht. Het was echt Seya.
‘Sey..’ Hoorde ik mezelf fluisteren in de telefoon. ‘Je.. Je belt me.’ Mijn stem kwam weer terug, de woorden waren voor de jongens zo verwarrend dat het stil was geworden in de kamer. ‘Ik.. Ik heb je gemist.’
‘Ik jou ook.’ Ik kon precies voor mij zien hoe ze nu zou glimlachen. Er zouden kleine kuiltjes in haar wangen verschijnen, waar zij zo’n hekel aan had – maar van wie ik hield. Al weken had ik haar stem in mijn hoofd nagespeeld, maar ik had het tekort gedaan. Ze klonk nu zoveel mooier dan ik me kon herinneren. ‘Je.. Eh.. Je had mij gebeld?’ Mompelde ze onzeker, waarna ik een zacht getik op de achtergrond hoorde. Waarschijnlijk haar nagels die nerveus tegen wat hout aantikten.
‘Oh.’ Antwoordde ik fronsend. ‘ja.’
Waarom ben je niet thuis?’ Vroeg ze ineens met gebroken stem. ‘Je hebt geen idee hoeveel ik je mis, Zayn. Ik heb je nodig. Ik weet niet hoe ik me moet gedragen zonder je in de buurt.
De eerdere glimlach die ik had gekregen door zijn stem, verdween.
De bandleden die normaal zo blij en hyperactief aan het springen waren, keken mij nu bezorgd aan. 'Wat is er, Zaynie?' Vroeg Louis zoals altijd met een vrolijke toon in zijn stem die hij niet kon laten verdwijnen.
Snel hief ik mijn hand op als teken dat ik geen tijd had om te praten en stond toen op. 'Ik heb je ook nodig.' Fluisterde ik zo zacht dat ik dacht dat het meisje me nooit zou kunnen horen. 'Wacht even, dan ga ik even apart staan.'

Reacties (1)

  • NEWgirlS

    aaaaaahw eindelijkxDen zayn goe make hè
    en ik ben trug meexD

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen