Foto bij Hoofdstuk 70

‘Amber’ Kirde Quinn terwijl ze naast me ging zitten en een arm om me heen sloeg. Ik slikte de brok in mijn keel weg ‘Quinn’ piepte ik. ‘Alles goed met mijn favoriete loser?’ grijnsde ze. ‘Prima’ mompelde ik en wendde mijn blik beschaamd af. Ik zat op het bankje helemaal achterin de kantine mijn brood op te eten. Ik staarde naar mijn nog overgebleven broodje en stopte het zorgvuldig terug in het plasticzakje waar het in zat. legde mijn handen toen op mijn schoot en staarde er geïnteresseerd naar. Jason moest natuurlijk net nu zijn werk afmaken. ‘Kom Amber’ Zei Quinn vrolijk alsof we beste vrienden waren. Ik schudde heftig met mijn hoofd van nee en staarde toen weer weg. Langzaam aan liep ik rood aan. En dacht angstvallig naar een uitweg. Die er stomweg niet leek te zijn. ‘Jawel Amber, je gaat gewoon mee’ ‘Nee’ mompelde ik met nog altijd een afgewende blik. Een sterke hand pakte mijn arm vast en trok me overeind. Met een ruk keek ik op en keek in de blauwe ogen van Will. ‘Laat los’ fluisterde ik, terwijl ik voor de zoveelste keer mijn blik afwendde. ‘Waar is je vriendje nu hé’ fluisterde hij vals in mijn oor. ‘Laat Embry hierbuiten’ Fel keek ik op recht in Will’s blauwe ogen. Hij grijnsde gemeen. ‘Maar hij is hier toch niet, dus meekomen’ ruw trok hij me mee de kantine door aan mijn pols. Tranen sprongen in mijn ogen van de pijn. Hij had me echt superstevig vast. Ruw trok hij me naar buiten en liep het plein af de drukke straat op. Hij had een stevig tempo waardoor ik half struikelend naast hem mee rende. Opeens liep hij een doodlopend steegje in waar hij me tegen de achterwand gooide. Hij versperde de uitgang en keek even vluchtig over zijn schaduw waar twee schaduwen aangelopen kwamen. ‘Amber’ zei Sarah nu ook vrolijk en grijnsde vals naar me. Will glimlachte even naar Sarah die zoet terugglimlachte voordat hij haar een houten ding gaf. Toen ik beter keek zag ik dat het een zakmesje was. Ik hapte naar adem en mijn armen sloegen als vanzelf voor de plek waar Will al eens bezig was geweest. De grijnzen op de gezichten werden alleen maar groter en toen Sarah en Quinn me tegen de muur pinden met mijn armen boven mijn hoofd. Liepen de tranen stilletjes over mijn wangen. Ik wilde dit niet. Ik wilde niet dat het afgemaakt werd. Wild trappend probeerde ik iedereen die in de buurt kwam te raken maar Will ontweek lenig mijn trappen en ging zo staan dat ook mijn benen geen kant op konden. Hardhandig trok hij mijn shirtje omhoog. Zodat het litteken wat er van de vorige keer over is zichtbaar werd. ‘Nee’ fluisterde ik ademloos ‘alsjeblieft niet’ een halve snik ontsnapte uit mijn mond. Het mesje kwam steeds dichterbij. Stijf knijp ik mijn ogen dicht. Ik wou dit niet zien. Een steek van pijn kwam plots. Happend naar adem slaakte ik een zachte kreun. Maar ik opende mijn ogen niet. Zacht gegrinnik negeerde ik. De pijn bleef. Werd erger. Maar ik gaf geen krimp. Die lol gunde ik ze niet. Zodra ze klaar waren lieten ze me los. Kreunend klapte ik op de grond en bleef in een foetushouding liggen. Wegstervende voetstappen. En toen stilte. Alleen maar stilte. Trillend duwde ik mezelf omhoog. Steken door mijn maag waren bijna ondraaglijk. Kreunend werkte ik mezelf half omhoog en steunend aan de muur strompelde ik het steegje uit.

Nog een paar dagen dan ging ik naar Embry. Mijn moeder was bezorgd over het feit dat ik in mijn eentje helemaal daar heen ging. Maar het bleef een feit dat ik koppig had gezegd dat ik toch wel zou gaan. Dus gaf ze uiteindelijk toe. Zonder boos te worden. Mijn tas was bijna klaar. En met een dromerige blik staarde ik in mijn kleine spiegel. Nog een paar dagen en dan zou ik Embry zien. Dan zou ik daar de hele vakantie doorbrengen. Ik moest wel voorzichtig zijn. Mijn wond bij mijn buik ging steeds weer open als ik iets te onvoorzichtig deed. verder had ik striemen op mijn rug staan van een riem. Een nieuw geintje wat ze hadden bedacht. En niet alleen bij mij ook bij Jason. We hadden al meerdere keren met z’n tweeën naast elkaar en begonnen hun om de buurten te slaan. Tranen prikten achter mijn ogen als ik er weer aan terug dacht. De pijn brandde nog steeds. Snel schoof ik de gedachten weer van me af en dwaalden mijn gedachten weer naar Embry.

Zenuwachtig wipte schoof ik –voorzichtig- heen en weer. Nog een paar minuten en dan zou het vliegtuig landden. Zodra ze vertelden dat we het vliegtuig mochten verlaten stond ik met een ruk op en kromp ineen door de pijn die dat veroorzaakte. Even hapte ik naar adem. Langzaam verliet ik het vliegtuig en mijn zoekende blik gleed over alle mensen die rondliepen. Links van me klonk een bulderend gelach en met een schok vloog mijn hoofd die kant op. De grote jongens die daar stonden lieten mijn adem stokken. Het leek jaren geleden dat ik ze voor het laatst had gezien. Op dat moment vond zijn blik de mijne. Als gehypnotiseerd bleef ik staan kijken. De blije blik deed me wakker schudden en een kleine onzekere glimlach kroop om mijn lippen.

Een mega tijdversnelling O__O Sorry mensjes ik was echt super inspiloos >< nog steeds trouwens maar ik wil wel even zeggen:

OMYOMYOMY jullie zijn tegek! gewoon Abbo's blij i.p.v afgezwakt terwijl ik zolang niet heb gepost! Jullie zij tegek 8)

Ik doe gewoon al meer dan een jaar over dit verhaal wisten jullie dat ? O>O 29 maart 2011 heb ik namelijk de proloog geschreven :3 en ik vind het super dat jullie het nog steeds interessant genoeg vinden om jullie aandacht mee te verknooien:)

en nu het laatste van mijn preek:
Ik ga freakin 3 dagen naar Berlijn mijn bus vertrekt morgen om 08.30 vanaf t station dus het duurt zoiezo nog even:)maar ik probeer sneller stuk bij teposten dan deze keer:)hoop dat jullie nog even geduld hebben:)

Reacties (4)

  • koekiexkaner

    EMBRY(H)

    6 jaar geleden
  • D3M1

    will moet dood:O

    6 jaar geleden
  • Released

    veel plezier
    leuk stukje(H)
    snel verder gaan

    6 jaar geleden
  • Kimology

    Gaaaf! Wij gaan ook een keer naar Berlijn, vertel hoe het was als je terug komt!!!!
    Veel plezier!!!

    P.S
    Je story is zoooo freaking goed!!! Ik was zoooo blij dat je weer verser geschreven had!!!!
    Snel verder


    >
    >
    >

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen