Foto bij Hoofdstuk 73

‘Hier’ mompelde Embry. Langzaam keek ik op. Een groot glas cola hing voor mijn neus. Trillend pakte ik hem aan. ‘I-ik dacht da-dat je boos op me w-was’ stotterde ik. verbaasd staarde Embry me aan. ‘Waarom?’ vroeg hij fronsend. Langzaam zakte hij naast me op de bank en staarde voor zich uit. Nog altijd trillend bracht ik het glas naar mijn lippen en nam voorzichtig een slok. Toen ik het glas weer liet zakken en Embry zag dat ik nog steeds aan het trillen was pakte hij hem voorzichtig van me af en zette het op tafel. ‘Oh god Amber, het spijt me’ mompelde hij. Toen hij het glas neer had gezet. ‘Ik wou je niet overstuur maken.’ Mompelde hij en hij sloeg zijn arm om me heen en trok me dicht tegen hem aan. ‘H-hoe bedoel je?’ stotterde ik. ‘Je bent gewoon zo, zo’ hij stopte even keek me teder aan, verstevigde zijn greep ‘breekbaar, onzeker’ mompelde hij verder. ‘Ik denk daar af en toe niet aan. je was zo vrolijk toen je wegging. Kwam gebroken terug. Oh Amber’ ‘Geef je nou je zelf de schuld’ fronsend keek ik hem aan. ‘Opnieuw, je weet toch dat dit niet jou schuld is. Dat weetje best Embry’ boos keek ik omhoog. Hij haalde zijn schouders op en ging met zijn hand door zijn haren. ‘Ik weet het niet Amber. Het voelt gewoon zo, ik had daar moeten zijn. Voor jou!’ Verbaasd keek ik hem aan. hij flikte het elke keer weer. ‘Embry, het is niet jou schuld oké!’ riep ik bijna uit van frustratie. Hij glimlachte loom mijn kant op. ‘Oké Sorry. Goed zo?’ mompelde hij. Ik zuchtte. Gaf het op. ‘Ja, ja is wel goed’ mompelde ik nu ook. Opnieuw grijnsde hij. Ik rekte naar voren pakte mijn glas cola en ging weer tegen hem aanzitten. Voorzichtig streelt Embry door mijn haar terwijl ik langzaam mijn cola opdronk. ‘Ik heb je echt gemist Em’ glimlachte ik. ‘Ik jou ook. Dat weet je toch’ ik hoorde de glimlach in zijn stem gewoon. Uiteindelijk haalde de beltoon van Embry’s telefoon ons uit onze droomwereld. ‘Embry’ bromde hij erdoor heen. Een hoge stem riep er wat doorheen waardoor Embry moest glimlachen. ‘Ja, ja ik kom haar zo uitleveren. Maar niet te lang’ grinnikte hij. verbaasd en vragend keek ik hem aan. Waar had hij het in vredesnaam over. Nog wat geroep aan de andere kant en toen was het over. Gemaakt zielig keek hij me aan. ‘Ik moet je uitleveren’ pruilde hij. Nog altijd niet begrijpend keek ik hem aan. ‘Bij Emily willen ze je zien’ maakte hij me duidelijker. ‘Oh’ mompelde ik. ze wouden me zien hier. Ik was hier niet het buitenbeentje. Opnieuw werd ik ermee geconfronteerd. Snel knipperde ik de tranen weg. En stond op. ‘Nou waar wachten we dan nog op.’ Mompelde ik binnenmonds. Hij volgde mijn voorbeeld stond op. Pakte mijn hand en samen liepen we naar de gang waar hij me in mijn jas hielp en me vervolgens de voordeur uit begeleidde op naar het huisje waar de rest van de pack op me zat te wachten.

Reacties (5)

  • D3M1

    Embry moet gewoon met haar mee terug gaan:) dan word het leuk:) dan proberen die bitches Embry te versieren en dan blijft hij bij haar:)

    7 jaar geleden
  • Kimology

    Snel verder, geen tijd voor reacties! snel door, door door door!!!
    jeetje, tis goed dat niemand beneden is, ik zit te stuiteren op de bank!
    Verder dus!!!!!!!!!!!!


    >
    >
    >

    7 jaar geleden
  • koekiexkaner

    verder(dance)

    7 jaar geleden
  • Released

    als het vakantie is moet Embry met haar meegaan en die bitches in mekaar slaan!!!!!!(lol)
    snel verder please

    7 jaar geleden
  • Jagkass

    Aaaw! Ik vind het zo zielig voor haar! Ze moet gewoon bij hem blijven!
    Snel verder!

    Xoxo

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen