Foto bij 032

Half tegen mijn slaapkamerdeur hangend open ik vermoeid mijn ogen. Fel zonlicht schijnt door het onverduisterde raam. Verbaasd kijk ik even naar het mobieltje in mijn handen. 'Oh ja,' zeg ik hardop tegen mezelf als alles van wat er gisteren gebeurt is weer boven komt. Ik check of ik een berichtje terug heb van Harry, wat niet zo is. Zuchtend sta ik op, haal even mijn hand door mijn verwarde haar en loop dan zachtjes de met vloerbedekking bekleedde trap af naar beneden. Een doodse stilte heerst in het huis. Alleen de traptreden kraken door het dragen van mijn gewicht. Ik draai me om op de trap en sprint even naar boven. Door mijn hoofd om het hoekje van de half openstaande deur van de slaapkamer van mijn ouders te steken, kijk ik voor de zekerheid of mam daar niet is. Ik moet wel mijn excuses aanbieden om dan toch maar haar kant van het verhaal te horen. En om haar dus zover te krijgen dat ze het wel toegeeft. Maar er is niemand. Dan ga ik weer terug naar beneden, maar daar is ook niemand te vinden. Behalve een geel memo-blaadje op de keukentafel. 'Goedemorgen Noah, papa en ik zijn naar oom Ger en tante Anja. Tot vanavond!' Geen goedemorgen lieverd, geen kusjes op het eind van het briefje. Het valt me op, anders is het echt meer een slijmbriefje, vergeleken met deze. Ik haal mijn schouders op, verscheur het papiertje boven de prullenbak en ga met een bakje fruityoghurt op de bank zitten, met MTV op.

Reacties (5)

  • gryles

    Snel verder

    7 jaar geleden
  • xIsoldee

    Ohn ;( snel verder
    Waarom heeft Harry niet geantwoord?;o

    7 jaar geleden
  • AppleTree1

    rare ouders, snel verder<3

    7 jaar geleden
  • IkissHazza

    vreemd van haar ouders.. snel verder!:)x

    7 jaar geleden
  • FabulousKilljoy

    Best wel zielig voor Noah...
    Snelverder!<3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen