Dus ik vertelde mijn vader het hele verhaal. Vanaf het moment dat ik aankwam in hymas, tot nu.
Na afloop van het verhaal stond het gezicht van mijn vader zorgelijk.
"Ik had geruchten gehoord,maar je verhaal overtreft zelfs de wildste geruchten. Als ik niet wist dat je de waarheid sprak, zou ik het niet geloven."
Hij was stil.
"Wat kunnen we doen?" mompelde hij. Ik bleef stil, want ik wist dat hij geen antwoord verwachtte.
"Weet je het zeker? Denk je echt dat het Narran was die je gezien hebt?"
Ik knikte. "Narran of één van zijn verwanten. Het was geen zien, het was meer een gevoel. Ja, ik heb getwijfeld. Maar dit is de enige verklaring. Ook Merryn was het met me eens. Natuurlijk weten we het niet zeker, maar achter het mensenrijk liggen de Norêt-wouden. En geen Elf of mens weet wat daar in verscholen ligt."
"Ja, die wouden zijn vervloekt. Al voor de jaren van Terra. Dat bos is oud. Het zou inderdaad kunnen zijn dat deze wolven uit de Norêt-wouden komen. Het zou kunnen dat Dÿane ze daar naartoe hebben gestuurd, dat dat hun straf was. Als dat zo is, hebben we te maken met een onbekende en gevaarlijke vijand."
Ik knikte weer. Dat hadden we inderdaad.
"Wat denk jij dat we moeten doen?" vroeg mijn vader.
Merryn had dus toch gelijk gehad. Ik zou wat te zeggen hebben.

Reacties (3)

  • ImmaBeAPenguin

    verder(Y)

    krijg de "ik ben verslaafd aan schrijven" ziekte!

    9 jaar geleden
  • Guinevere

    Jeej, ze heeft iets te zeggen.:)Hopelijk neemt ze de goede beslissing! Snel verder!(H)

    9 jaar geleden
  • RadioTapok

    hmm een redelijk onbekend gevaar.
    snel verder!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen