Foto bij 3 Perrie

Whaaa! 20 abo's. Whoop, whoop!

Abo, tip, kudo, reactie?

Feedback van Perrie tot nu toe?

Het nieuws dat de halve bibliotheek was ingestort ging als een lopend vuurtje door de school.
Niemand leek precies te weten wat er aan de hand was maar ze leken wel allemaal te weten dat Jill en ik de enige aanwezige waren geweest. Maar ik snapte nog steeds niet waarom ik de enige was die bestookt werd met vragen. De weinige vragen die Jill kreeg beantwoorde ze met een vriendelijke glimlach om vervolgens haar aandacht ergens anders op te richten.
Ik plukte onbeholpen aan de hechtingen bij mijn slaap. Die boeken hadden verdomd scherpe randen. Ik was er goed van af gekomen was de boodschap die ik van iedereen te horen kreeg. Niemand scheen te weten dat het Jill was geweest die me daar op tijd weg had gekregen. Anders was ik nu zo plat geweest als een dubbeltje.
‘Perrie, Perrie!’ Dean schudde me aan mijn schouder heen en weer.
‘Wat?‘
‘Ik vroeg wat de beste combinatie was met pindakaas. Banaan of jam?’
Ik trok mijn neus op ik had een hekel aan jam. Het was trillerig en glibberde altijd alle kanten op als je het op je brood wilde smeren.
‘Sambal.’ Zei ik met een grijns.
Dean trok een verafschuwt gezicht. Hij durfde ook nooit te komen eten. Bang voor de verschrikkelijke combinaties die ik hem voor zou kunnen zetten. Hij was soms zo’n miepdoos. Ik stuiterde de pingpongbal over de tafel naar hem terug. Ik kon alleen maar terug meppen. Mijn service eindigde negen van de tien keer in het net. Dean sloeg op en scoorde. Had ik al verteld dat ik echt een ramp ben met ping pong?
‘Je hebt Jessica echt een hartaanval bezorgd.’ Zei Dean terwijl hij de pingpongbal uit de lucht plukte die vanaf de andere kant van de gang kwam aanvliegen.
‘Ik weet het. Hoe zou jij reageren?’
Dean haalde zijn schouders op. ‘Dramatisch rond rennen, flauw vallen, gillen als een meisje? Nee, wacht ik zoek een telefoon cel en verkleed me als superman.’
‘Om me te komen redden?’
‘Nee, om hulp te halen, stel je voor dadelijk word ik nog geplet.’ Zei hij gespeeld geshockeerd.
‘Het pluspunt is wel dat we uitstel hebben gekregen voor geschiedenis.’ Ik legde mijn batje aan de kant en ging aan Deans kant op de tafel zitten. Mijn klasgenoten rende van hot naar her om de laatste paar delen van hun project af te krijgen. Jess en ik hadden een week langer.
‘Hé Perrie.’ Zei Jill die voorbij kwam.
Liam liep langs haar en had een arm om haar schouder. Hij was sinds gister op school verschenen maar volgde grotendeels dezelfde lessen als Dean. Alleen Scheikunde en geschiedenis had hij met mij samen en zo ver had ik niet echt een beeld van hem kunnen vormen.
‘Hi.’ Begroette ik haar.
Dean knikte naar Liam die terug grijnsde. Hij keek in elk geval vrolijker dan toen in de bieb. Mijn blik werd getrokken door een beweging schuin achter Dean. Twee jongens van ongeveer onze leeftijd werden omringd door een groep giechelende meisjes. Beide waren lang en slank maar waar de ene een vrolijke bos krullen had was het haar van de ander inktzwart.
Er waren in zeer korte tijd een hoop nieuwe gezichten op school.
‘Is je vriendin de schrik te boven?’ Vroeg Jill die de jongens even bekeek en zich toen weer tot mij richtte.
‘Komt wel goed, Jess haar traumaboog is niet heel erg lang.’ Zei ik.
Liam staarde naar de jongens met een kleine frons tussen zijn wenkbrauwen. Hij leek niet helemaal zeker te weten of hij er iets van moest zeggen of ze gewoon hun gang moest laten gaan. Dean leek het allemaal wel amusant te vinden.
‘Zeg er iets van als het je dwars zit.’ Zei Jill tegen Liam die zijn blik ook had gezien. Liam keek haar aan en knikte toen. ‘Harry!’ Gilde hij door de gang heen.
De jongen met de krullen keek op. Liam wenkte hem en met zichtbare moeite wurmde Harry zich tussen de meisjes door.
‘Hé.’ Zei Harry terwijl hij aan Liam ging hangen zoals Liam aan Jill hing. Zij deed een stapje op zij en sprong langs me op de pingpong tafel.
‘Dit is Perrie Courtney.’ Stelde Jill me voor terwijl ze mijn pols pakte en vrolijk met mijn hand zwaaide.
‘Het meisje dat onze Jill onder de boeken vandaan heeft geplukt?’ vroeg Harry.
Liam knikte ter bevestiging.
Mijn wenkbrauwen trokken samen in een frons. Er was iets raars aan de bewegingen van Liam en Harry. Ik miste iets en om de een of andere rede werd mijn maag onrustig. Maar aan de andere kant ik had vijf muffins op voor lunch.
Beelden van vroeger die ik had weggestopt dreven boven. Twee handen die elkaar schudde. De ene slank maar vuil. De ander steviger en schoner maar hij trilde als een gek. Het verdween net zo snel als het was gekomen maar liet mij wel rillend achter. Soms was ik er echt van overtuigd dat niets me zoveel angst aan kon jagen dan mijn eigen brein. Ik wantrouwde het soms en met rede. Op momenten dat ik het niet verwachtte bracht het me van mijn stuk. En liet me doodsbang achter.
Niemand wist hiervan, mijn ouders niet, Dean niet, soms kreeg ik het voor elkaar mezelf ervan te overtuigen dat ik er ook niets van wist. Dat duurde nooit lang. Ik hielp mezelf net zo hard uit die droom als ik me er in had geholpen.
‘Per.’ Dean raakte zachtjes mijn elleboog aan. Zijn blauwe ogen waren bezorgd en zochten mijn gezicht af naar sporen. Ik schudde mijn hoofd licht en trok mijn mondhoeken omhoog.
‘Ik ben moe.’ Zei ik. ‘Dat is alles.’
‘Dus je gaat niet mee feesten vanavond?’ vroeg Harry.
‘We hebben haar nog niet gevraagd.’ Zei Liam.
Een feest? Dat verklaarde in elk geval de groep meisjes rond Harry en de nog onbekende andere jongen. Ik wierp een blik om te zien of hij er nog stond maar hij was verdwenen. Of meegesleurd door de meisjes die hem nu met zijn alle aan het op eten waren.
‘We geven een feestje omdat we nieuw zijn.’ Legde Jill met een glimlach uit. ‘Als je niet te moe bent ben je van harte welkom.’
‘Dean heeft mijn nummer.’ Zei Liam die Jill van de tafel hielp. ‘Als je wil komen bel je maar.’
Met die woorden verdwenen ze alle drie op exact het moment dat de bel ging. Nog twee uur en het was weekend. Helaas waren die wel van Miss Doyle.

Reacties (2)

  • ElisePayne

    I love it ^^ x

    8 jaar geleden
  • Rho

    Ge-wel-dig <3
    snel verder!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen