Whoops..deze ging ik woensdag online zetten omdat ik donderdag en vrijdag in parijs zat..Maar ik denk dat ik het vergeten ben..

Heloise Black
‘I think we would better go to the place where we can await them.’ Carlisle said. ‘Are you sure that you won’t sleep a bit more?’ Edward asked me silently. I shook my head. ‘I couldn’t. What if something happened?’ I said silently. ‘Nothing will happen.’ Edward said. ‘There are no rules broken.’ Anymore.. I added in my mind. It was terrible that we had to pay a price that high to be save. I knew that Edward heard it, I didn’t mind. I had decided a time ago that there was no memory or Thought I wouldn’t share with him. ‘You don’t have to do this.’ He whispered. I nodded. ‘I know that, but I think it’s better like this.’ Knowing that it was a more difficult version of “no secrets” in a relationship. ‘I don’t have to know what you think to trust you.’ He said. I smiled and kissed him. His hands were on my back and I knew that I wished that he would never let me go. I wished that we could stay here forever, almost like one...Edward could hear my thoughts, even the...uhm..more.. dirty ones that came with the feeling. Despite the situation, Edward chuckled. ‘I believe that is your ..prove of humanity..’ he said. Or Love... I added. He smiled. ‘yes, that’s possible too, but I don’t think this is the moment to do such things...’ he said. ‘We have eternity..we both belong to the immortals..’ I said. He nodded.

‘Ik denk dat we beter gaan naar de plaats waar we hen kunnen opwachten.' zei Carlisle. 'Ben je zeker dat je niet nog een beetje wil slapen?' vroeg Edward me stil. Ik schudde mijn hoofd. 'Ik zou het niet kunnen. Wat als er iets gebeurde?'vroeg ik zacht. 'Er zal niets gebeuren.' zei Edward. 'Er zijn geen gebroken Regels.' Niet meer..vulde ik aan in mijn gedachten. Het was verschrikkelijk dat we zo'n hoge prijs hadden moeten betalen om veilig te zijn. Ik wist dat Edward het hoorde, ik vond het niet eens erg. Ik had een tijd geleden besloten dat er geen herinnering of gedachte was die hij niet mocht weten. 'Je moet dit niet doen.' fluisterde hij. Ik knikte. 'Ik weet het, maar ik denk dat het beter is op deze manier.' Wetende dat het een moeilijkere versie was van "geen geheimen" in een relatie te hebben. 'Ik moet niet weten wat je denkt om je te vertrouwen.' zei hij. Ik glimlachte en kust hem. Zijn handen waren op mijn rug en ik wist dat ik wenste dat hij me nooit zou laten gaan. Ik wou dat we hier konden blijven voor altijd, als een soort geheel....Edward kon mijn gedachten horen, zelfs de ..ehuhm..minder ..beschaafde/propere die opkwamen met dat gevoel. Ondanks de situatie, grinnikte Edward. 'Ik geloof dat dat ongeveer je.. bewijs van menselijkheid is..' zei hij. Of liefde... vulde ik aan. Hij glimlachte. 'Ja, dat is ook mogelijk, maar ik denk niet dat dit het moment is om zo'n dingen te doen.’ zei hij. 'We hebben de eeuwigheid..we behoren allebei tot de onsterfelijken..' zei ik. Hij knikte instemmend.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen