Foto bij Chapter seventy-one

Jake Fraun

"Jake, je weet het niet. Ga je alsjeblief niet schuldig voelen voor iets wat je helemaal niet zeker -"
"We arrived. Please put on your seatbelts, we are going to land."
"We zijn er!" schreeuwde Louis blij en hij sprong overeind. Harry kwam ook lachend recht en volgde Louis die al naar de uitgang liep om zijn valiezen te halen.
"We hebben het er later over", fluisterde Liam die naast me recht stond en zijn valies vastnam. Ik knikte en hij streelde even over mijn arm.

"Simon!"
De jongens renden als kleine kindjes naar Simon die verscholen stond achter een zwarte auto. Ze vlogen als kleuters rond zijn hals en plots had ik ook zin om me rond zijn nek te werpen. Simon was als een vader voor de jongens. Hij was veel bij hen en belde bijna elke dag. Hij regelde hun schema's en wist quasi elk moment van de dag waar ze waren. Dat klonk misschien vreemd en zelfs een beetje gestoord, maar voor die jongens was het ergens een geruststelling. Het was de enige zekerheid die ze hadden sinds ze zo ondergedompeld waren in glamour en roem. Ik miste papa.
"Dag jongens; Zayn, Niall, Louis, Harry, Liam en Jake."
Het was gek om hem al onze namen te noemen maar het voelde wel goed om die van mij erbij te horen. Ik gaf hem ook een korte knuffel.
"En nu vlug instappen, we gaan naar de studio, daar praten we verder", commandeerde Simon laks en we kropen allemaal in de auto. Ik struikelde over Harry's voeten en belande pardoes op zijn Liam zijn schoot.
"Jake, ik weet dat je nogal van het ongeduldige type bent, maar ik zou daar toch mee wachten tot jullie alleen zijn." Ik gaf Zayn een vreemde blik en nestelde me toen op Liams schoot. Simon had er gelukkig geen moeite mee. Hij was ergens zelfs blij voor ons, voor al voor Liam dan. Blijkbaar was Liam al lang naar iemand opzoek, maar hij geloofde niet in affaires. Hij wilde liever een serieuze relatie, daarmee dat het lang duurde. Net als Louis trouwens, die geloofde ook niet in affaires. Ik eigenlijk ook niet. Maar ach ja, wie ben ik? Ik had tot ik Liam leerde kennen, nog nooit liefde gevoeld vanuit mezelf. Hoe kon ik dan oordelen over een affaire of een serieuze relatie? Ik was tevreden met wat ik met Liam had. Al besefte ik wel dat het nog zwaar zou worden. Maar dat had ik ervoor over. Ik hield van Liam en voorlopig veranderde daar niets aan.
"Jake, sta je recht? Ik wil je best dragen hoor, maar dan vallen we een beetje te veel op", fluisterde Liam in mijn oor en ik schudde mijn hoofd om mijn gedachten op een rijtje te krijgen. Liam, echter, vatte het anders op en ik slaakte een kreetje toen ik zijn lichaam onder dat van voelde bewegen. Hij kroop helemaal tot het randje van de zetel en op een of andere manier slaagde hij er in om ons beide uit de auto te krijgen zonder een van ons zijn hoofd te laten stoten.
"Jongens, jullie zijn nog niet getrouwd hoor", merkte Harry op en ik zweer je, als ik kon dan had ik hem een trap gegeven. Maar ik had schrik dat ik Liam per ongeluk zou raken.
"Genoeg gekibbeld nu, Liam, zet Jake op zijn voeten en kom allemaal naar binnen", onderbrak Simon ons. Liam zette me zachtjes op de grond en we liepen allemaal achter hem naar binnen.
"Willen jullie iets drinken?"
We schudden allemaal ons hoofd, volgens mij wou iedereen naar huis. Doordat niemand eigenlijk echt voorbereid was geweest op een terugreis, waren we allemaal een beetje murw. Hoewel ik lang geslapen had in het vliegtuig, ook al had ik slecht geslapen, ik wilde graag terug in bed kruipen en me dicht tegen Liam aandrukken. Liam dacht er net hetzelfde over.
"Simon, we zouden graag naar huis gaan en een beetje bekomen van de vlucht."
Simon knikte begrijpend.
"Zoiets had ik al verwacht, ja. Maar dan moeten jullie me beloven dat jullie morgen terug komen, we moeten die kwestie over die vrouw bespreken. Het mag niet uit de hand lopen. Ik geloof niet dat ze nog iets kan/zal doen, maar we mogen zeker geen risico's nemen."
We knikten allemaal braaf.
"Goed dan, ga nu maar slapen of wat dan ook. Ik zorg wel dat jullie gebracht worden, jullie busje staat al terug bij jullie appartement."
Ik liet Liam me terug naar buiten trekken en liet me bijna vallen in de auto. Ik was plots echt vreselijk moe. Ik wilde niets anders dan slapen. Mijn ogen vielen de hele rit, die overigens niet lang duurde, dicht.
Vaag voelde ik dat Liam me uit de auto trok en ik probeerde mee te bewegen. Ik liep met hem mee, mijn hoofd steunde op zijn schouder.
Charlie
Plots was ik klaar wakker en ik botste bijna met mijn hoofd tegen dat van Liam toen ik overeind veerde. Liam keek me aan met een mengeling van vermoeidheid en verbazing.
"Charlie", fluisterde ik en ik schaamde me dat ik niet eerst aan Liam zijn rust dacht.
"Ik weet het, ik pak zo de sleutels en dan zijn we weg", antwoordde hij. Maar toen ik zag hoe hij naar de hal slofte en bijna omviel van de slaap, voelde ik me schuldig. Ik bekeek de anderen. Iedereen slenterde en liep met gebogen hoofd, zelfs Louis die normaal gezien van energie barstte, was doodmoe. En als ik eerlijk was, ik was ook kapot. Ik moest eerst rusten.
"Liam, we gaan eerst slapen." Liam, die te moe was om tegen me in te gaan, knikte en ik slenterde met hem mee naar de bank. We lieten ons vallen en niemand deed de moeite om de tv aan te zetten, iedereen sliep binnen enkele seconden. Het was hier tenslotte al 2 uur 's nachts. Daar had Liam daarstraks zelfs niet aan gedacht.
Morgen zie ik Charlie weer

Ik had het dus heel erg druk met de Week van de Amateur Kunsten, aangezien ik daar aan heb meegedaan. Dat was een hele week present zijn, maar school gaat gewoon door, dus dat was best wel zwaar... En dit weekend is mijn papa naar Amerika vertrokken voor 2 weken en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat maar niets vond. En er zijn ook een paar dingen op persoonlijk vlak en vooral emotioneel vlak die spelen op het moment waardoor ik de tijd niet vond om te schrijven. Het gaat de komende week ook niet echt beteren, ik heb namelijk zaterdag een optreden, en de week daarop heb ik veel repetities voor toneel, aangezien mijn examen eind mei is... En 13 juni beginnen mijn examens ;( Djees, ik heb het echt verschrikkelijk druk! Dus, ik doe echt mijn best om zo veel mogelijk te schrijven, maar soms kom ik er gewoon niet toe! Reacties vrolijken mij altijd op(flower)Goed dan, omdat 10 verschillende niet lukt, gewoon 10?(H)

Reacties (9)

  • Zachaa

    Echt een blijkmakend hoofdstuk !

    9 jaar geleden
  • Zachaa

    NAIS HOOFDSTUK

    9 jaar geleden
  • BVBloveit

    So thankjooeee very, very, veryyyy muts!
    -xxxx-

    9 jaar geleden
  • BVBloveit

    Ik word blij van dit hoofdstukje!
    En dat is nodig vandaag, heel erg nodig...
    But you just put a smile on my face!
    -xxx-

    9 jaar geleden
  • BVBloveit

    You're awesome!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen