Een uur later, was Zayn of Niall nog niet terug. Ondertussen was ik vol vragen, en zorgen. Was het bijvoorbeeld nu uit tussen ons? Of was hij alleen uit de band gestapt? Of allebei niet? Ik had geen idee. Opeens ging de bel, en veerden Lilsa en ik allebei op. Maar voordat we open konden doen, ging de deur al open en kwam Harry de woonkamer in vallen. ‘Mooi jullie zijn er, ik dacht dat er iets ergs was.’ Hijgde hij en Marije verscheen achter hem. ‘Is het noodgeval 12?’ Vroeg ze en ik knikte. Haar hand ging verschrikt voor haar mond en ze rende op me af. ‘Heeft hij je verlaten?’ Vroeg ze geschrokken en ze sloeg een arm om mijn schouders heen. ‘Geen idee,’ mompelde ik verdrietig. ‘Waar hebben jullie het over?’ Vroeg Harry verward. ‘Moet ik het zeggen?’ Vroeg Lilsa en ik knikte, het nog een keer zeggen kon ik niet. ‘Ze is zwanger,’ Harry’s ogen werden groot en zijn mond ging open, daarna dicht en daarna weer open. ‘Alsjeblieft word niet boos, dat is Niall al.’ Fluister ik smekend en Harry komt naar me toegelopen. ‘Tuurlijk word ik niet boos, maar waar is Niall dan?’ Vraagt hij onbegrijpend. Ik zucht eens diep voordat ik alles vertel.
‘Die hufter,’ sist Harry. Ik zucht diep en kijk hem aan. ‘Please word niet boos, het is niet zijn schuld.’ Smeek ik. ‘Had hij maar aan moeten denken voordat hij zijn willie in jouw doos duwde.’ Sist hij. Marije staat op en duwt hem mee naar de keuken. ‘Ze vinden hem wel, Zayn heeft Liam en Louis ook gebeld.’ Stelt ze me gerust en ik knik. ‘Sorry dat ik net zo reageerde,’ Verontschuldigd Harry zich zodra hij terug de woonkamer in loopt. Ik haal me schouders op en laat me tegen hem aan leunen. ‘Ik wil gewoon dat het goed komt.’ Mompel ik. ‘Dat snap ik,’ sust Harry me. Opeens word ik overspoeld door een golf van moeiheid. ‘Ga maar slapen,’ zegt hij zacht en al snel gaan mijn ogen dicht en zak ik in een diepe slaap.

‘Voorzichtig, ze slaapt.’ Hoor ik Lilsa kwaad fluisteren. ‘Niall?’ Mompel ik en probeer me om te draaien. ‘Niall?’ Het begint een sort nood kreet te worden. ‘Niall!’ En snikkend rollen er weer tranen over mijn gezicht heen. ‘Niall,’ langzaam word mijn stem meer een fluistering. ‘Rustig maar ik ben hier.’ Sust een zachte bekende stem me. Mijn ogen zijn nog steeds gesloten, maar ik voel zijn aanwezigheid. ‘Het spijt me van net, ik had het niet op jou moeten af reageren. Het spijt me.’ Verontschuldigd hij zich. ‘Niall,’ deze keer is het een zucht van opluchting. ‘Ik hou van je,’ fluister ik weer. ‘Ik ook van jou,’ fluistert hij terug. Waarna ik weer in een diepe slaap zak. Terug de duisternis in, niet dat ik het licht heb gezien. Maar het lijkt wel iets donkerder nu. Het enige wat ik nog hoor of voel, is Niall’s zachte lippen op die van mij.

Reacties (22)

  • Gunderson

    ‘Had hij maar aan moeten denken voordat hij zijn willie in jouw doos duwde
    Omg ik lachte zzooooooooo hard xDD

    4 jaar geleden
  • agirlx

    pfiew! hij is er weer x

    6 jaar geleden
  • Veturius

    Bij het eerste stukje maakte. Ik aallemaal rare tss geluidjes ik kon niet heel hard lachen want ik zit in de woonkamer xd
    Weet dat ik raar ben.
    Tweede stukje is mooi

    7 jaar geleden
  • SuperrrLouis

    <3

    7 jaar geleden
  • Romyy43

    Waarna ik weer in een diepe slaap zak. Terug de duisternis in, niet dat ik het licht heb gezien. Maar het lijkt wel iets donkerder nu. Het enige wat ik nog hoor of voel, is Niall’s zachte lippen op die van mij.
    Omgg Zo Mooi Geschreven <3 ^^


    Heel je verhaal is mooiii <3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen